همسفر زهره (لژیون دوم )
تقدیم به چراغداران طریق دانایی
سلام بر تو ای همراه مهربان قافله علم، ای راهنما پرمهر و ای کسی که دستمان را گرفتی و از کوچه پسکوچههای تاریک جهل و تردید عبور دادی تا به روشنایی معرفت برسانی.
هفتهات مبارک، ای مرزبان حریم تربیت!
نقش تو در زندگیام، چیزی فراتر از منتقلکردن چند سطر کتاب بود. تو به من نگاه کردن را آموختی؛ نه فقط به تختهسیاه، که به افقهای دورتر. تو به من شنیدن را یاد دادی؛ نه فقط صدای زنگ، که ندای درونیام را. تو به من فهماندی که راهنما بودن، یعنی در کنار شاگرد ایستادن تا خود راهش را پیدا کند؛ نه آنکه به جای او راه برود.
تو با کلام نرم و نگاه پر امیدت، به ما جرأت پرسیدن، جرأت اشتباه کردن و جرأت دوباره برخاستن را دادی. تو به ما نشان دادی که سواد، فقط در دفتر و کتاب خلاصه نمیشود؛ سواد زندگی، سواد اخلاق و سواد انسانیت را هم باید از استادانی مثل شما آموخت.
ای کاش میشد به تعداد تمام لحظههایی که برایمان مایه گذاشتین، برایتان گل بکاریم. ای کاش میشد با تمام وجود، بابت تمام آن روزهایی که خستگی را به جان خریدی تا فردایی بهتر برایمان بسازی، تشکر کرد.
دستهای خالیام را تقدیم میکنم به وسعت قلب پرمهرشما و برای شما از خدای مهربان، سلامتی و سربلندی آرزو دارم.
هفتهی راهنما بر تو که راهنمای زندگیام بودی، مبارک باد.
همسفر آمنه (لژیون دوم )
به رسم ادب هفته راهنما را به استاد بزرگ و خانواده کنگره۶۰، آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان استاد جهان بینی آقای امین، خانم آنی عزیز و همچنین راهنما خودم که با صبر و شکیبایی من را با کوله باری از ناامیدی و خستگی تحمل کرده است و چراغ راه من شدند را تبرک عرض میکنم و با تمام وجودم برای همه راهنمایان عزیز کنگره آرزوی شادی و آرامش دارم و دعای خیر من همواره بدرقه راه ایشان است. راهنما محرم اصرار و سنگ صبور رهجو است و حال خوبه رهجو برای راهنما بهترین حس دنیا است.
(فرشتههای زمینی، استادان گرامی روزتان مبارک)
همسفر سمیه (لژیون ششم )
هفته راهنما در کنگره ۶۰ فقط یک مناسبت تقویمی نیست، یک یادآوری است. یادآوری نور در دل تاریکی. راهنما، فقط یک آموزش دهنده نیست، او دستی است که روزی خودش در تاریکی دست دیگری را گرفته است. زمین خورد، درد کشید، اما ایستاد و حالا ایستاده تا بگوید: میتوان از نو ساخت. در مسیر رهایی، وقتی ذهن خسته میشود و نفس کم میآید، صدای آرام راهنما مثل فانوسی در مه میدرخشد. نه با اجبار، نه با تحکم بلکه با تجربهای که از دل رنج گذشته و به آرامش رسیده است. هفته راهنما یعنی: قدردانی از صبری که دیده نمیشود، از ساعاتی که بیچشمداشت صرف میشود، از قلبی که برای رشد دیگری میتپد. راهنما به ما یاد داد، مسئولیت یعنی انتخاب درست حتی وقتی سخت است. حرمت یعنی احترام به خود و دیگران و عشق یعنی خدمت، بیهیاهو. باید قدردان باشیم نه فقط با کلمات، بلکه با عمل و با ادامه دادن مسیر، با درست حرکت کردن، با ساختن انسانی نو از خویش.
هفته راهنما به تمام دلهایی که راه را بلد شدند مبارک.
همسفر نرگس ( لژیون ششم )
در مسیر کنگره ۶۰ راهنما جایگاه ویژهای دارد کسی که با تعهد ، صبر و حس مسئولیت کنار رهجو میایستد تا مسیر را با اطمینان طی کند. در صور آشکار کار راهنما انتقال تجربه و آموزش است اما در واقع چیزی فراتر است، نوعی همراهی که باعث میشود انسان احساس کند در این راه تنها نیست، نوعی توجه و اهمیت دادن واقعی است.
در مسیر کنگره ۶۰ بعضی آدمها فقط یک نقش ندارند حضورشان تبدیل به یک حس میشود.
همراهی شما راهنمایان شبیه یک تیکهگاه آرام است، تکیهگاهی محکم در کنار رهجوها قرار دارد تا بتوانیم قدمهایمان را مطمئنتر برداریم.
از راهنمای خودم صمیمانه سپاسگزارم برای وقتی که با عشق گذاشت، برای انرژی مثبتی که دارد و برای صبری که در کنار آموزشها داشت. قدردانی واقعی من زمانی معنا پیدا میکند که بتوانم آموزشها را در زندگی اجرا کنم و با عمل خود نشان بدهم این زحمات بینتیجه نبوده است.
منبع: اپلیکیشن دژاکام
ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه دبیر سایت
نمایندگی ساوه
- تعداد بازدید از این مطلب :
50