پایان هر نقطه، سرآغاز نور

جلسهٔ هشتم از دورهٔ سوم کارگاه‌های آموزشیِ خصوصیِ همسفرانِ کنگرهٔ ۶۰، نمایندگیِ بوئین‌زهرا، با استادیِ همسفر معصومه، نگهبانیِ همسفر زهرا و دبیریِ همسفر اکرم، با دستور جلسهٔ وادی سیزدهم: «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است»، در روز یکشنبه پنجم بهمن‌ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سپاس‌گزار خداوند هستم که توفیق حاصل شد تا در جمع شما عزیزان باشم و اولین مشارکت را داشته باشم. از ایجنت همسفر الهه و از مرزبانان نمایندگی تشکر می‌کنم و همچنین از راهنمای خوبم همسفر آمنه تشکر می‌کنم که با اعتمادکردند و اجازه‌دادند، توفیق حضور در این جایگاه خدمت و آموزش را برای من فراهم کردند. از آقای مهندس و خانواده محترمشان نیز تشکر می‌کنم که این بستر را فراهم کردند تا ما هم به فرمان الهی به زندگی و حیات برگردیم و بتوانیم از زندگی بهره و لذت ببریم.

ان‌شاءالله که تبدیل شویم به انسانی ثمربخش؛ انسانی قدردان، انسانی تأثیرگذار و سپاس‌گزار، و طوری رفتار کنیم که نه در درون خود و نه بیرون از خود تخریب به وجود نیاوریم و این کار ساده‌ای نیست؛ به هر انسانی اجازه تغییر داده نمی‌شود و اگر شما این اجازه را پیدا کرده‌اید که بیایید و در مسیر آگاهی روی خودتان کار کنید، بدانید که روحتان روح بزرگی است ؛چون اجازه حرکت در این مسیر به شما داده شده است. بنابراین باید هم قدر خودمان را بدانیم، هم قدر کنگره را، و شکرگزار خداوند باشیم.

و اما در مورد دستور جلسه: «وادی سیزدهم - پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است».طبق وادی سیزدهم، در طول حیات مراحل مختلفی وجود دارد که با پایان هر مرحله، مرحله دیگری آغاز می‌شود. در این هستی چیزی نیست که به نقطه پایان برسد؛ هر دفتری که بسته شود، دفتر دیگری گشوده خواهد شد. برای مثال، پس از نه ماه، نوزاد به دنیا می‌آید و این تولد، نقطه پایان در شکم مادر و نقطه شروع در این دنیاست. انسان مراحل مختلفی را طی می‌کند تا به کهن‌سالی برسد و نقطه پایان مرگ است؛ و همین مرگ، شروع زندگی در دنیای دیگری است؛ بنابراین پایانی وجود ندارد.

ما باید در تمامی این مراحل سعی کنیم تجربه و آگاهی خودمان را بالا ببریم، چون بدون تجربه، آگاهی و آموزش صحیح نمی‌توانیم تغییر کنیم و وارد مراحل «تبدیل» و «ترخیص» شویم.
در این وادی به این نکته اشاره می‌شود که انسان باتوجه‌به اختیاری که دارد، می‌تواند در هر لحظه زندگی خود را اگر بر وفق مرادش نیست، تغییر دهد. در واقع، وادی سیزدهم به من امید می‌دهد که «فرصت داری». اگر قبلاً بدون تفکر، خطوط زشت و ناپسندی برای خودت ایجاد کرده‌ای، با آموزش گرفتن و کاربردی‌کردن آموزش‌ها می‌توانی این خطوط را به خطوط زیبا تبدیل کنی.

این وادی پیام می‌دهد که زندگی دو روز نیست و این چرخه ادامه دارد. پس باید با تمام قدرت حرکت کنیم و نواقص زندگی‌مان را به نقاط قوت تبدیل کنیم و اگر هم شکست خوردیم، ناامید نشویم؛ بلکه بیشتر تلاش کنیم تا راه‌حل مشکل را پیدا کنیم، چون پیداکردن راه‌حل مهم‌تر از خودِ مشکل است.

وادی سیزدهم این آموزش را می‌دهد که همیشه باید در آماده‌باش کامل باشی و داستان زندگی همیشه در جریان است؛ اما «چگونه بودن» و «چگونه ادامه‌دادن» مهم است.
اگر بخواهم این وادی را به خودم ربط دهم؛ بعد از پایان سفرم، آقای مهندس با دادن گل رهایی به من فهماندند که «فکر نکن کار تمام شد؛ اگر غفلت کنی، اگر خدمت نکنی، اگر روی خطوط دیگرت کار نکنی، با یک لگد له خواهی شد.»

و من برای اینکه روی این خط‌ها کار کنم، به یک مثلث احتیاج دارم؛ مثلث عشق، ایمان و عقل.عشق یعنی عاشق کاری باشم که انجام می‌دهم.عقل یعنی فرمان عقل را در آن مقوله اجرا کنم.ایمان یعنی تجلی نور خدا در انسان؛ و اگر در صراط مستقیم باشم، حتماً خداوند مرا یاری خواهد کرد.

و زمانی می‌توانم این کار را انجام دهم که خطوط خمر من خوب کار کند؛ یعنی سیستم ایکس من در تعادل باشد و تنها مکانی که می‌توانم این سه ضلع را به تعادل برسانم، فقط کنگره است.

مرزبان کشیک: همسفرسمیه

تایپ و ویرایش: همسفرفریبا، رهجوی راهنما همسفر آمنه(لژیون دوم)

ویراستاری و ارسال: همسفر مینا، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)، دبیر سایت

سایت  هسفران نمایندگی بوئین زهرا