جلسه هشتم از دوره چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دنا شهرضا به استادی راهنما همسفر زهره، نگهبانی همسفر نفیسه و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه «وادی سیزدهم: پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است» روز یکشنبه 5 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت 14:00 شروع به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه امروز، وادی سیزدهم با عنوان «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است» میباشد. ما از وادی اول که وادی تفکر است، آغاز کردیم؛ جایی که آموختیم هر اقدامی باید با تفکر همراه باشد تا بهدرستی به سرانجام برسد. وادیها بهمثابه آبادیهایی هستند که با ورود به هر یک، آموزش خاصی را دریافت کرده و سپس به آبادی بعدی رهسپار میشویم. این آموزهها باید در زندگی ما به مرحله کاربرد برسند.
پس از طی این مسیر، به وادی هشتم میرسیم که وادی پیمان است؛ طبق این دستور، یک سفر دومی باید پس از شش ماه پیمان خود را اجرا کند تا بتواند وارد وادی نهم، یعنی وادی بالا بردن نقطه تحمل، شود.
وادی سیزدهم دربرگیرنده نکات مهمی است. در ابتدای وادی بر اهمیت قلم تأکید شده و بیان میشود که تمامی وقایع و آموزهها از طریق نگارش به ثبت میرسند. در قرآن کریم نیز سورهای به نام قلم وجود دارد که نشاندهنده اهمیت این ابزار نزد خداوند است. دانشِ تمامی بزرگان، دانشمندان، متخصصان و فلاسفهای که مطالب خود را ثبت کردهاند، ماندگار شده است. جناب مهندس سالهاست که بر امر نوشتن تأکید میکنند و توصیه دارند که سیدیهای آموزشی را مکتوب کنیم؛ زیرا همانطور که مطالب در قالب نوشتار ثبت میشوند، به همان شکل در ذهن ما نیز نقش میبندند و برای آیندگان نیز محفوظ خواهند ماند.
در این وادی، درباره مفاهیم تغییر، تبدیل و ترخیص سخن به میان میآید. ما هر سه مرحله را در کنگره به وضوح مشاهده میکنیم: یک مسافر سفر اولی، سفر خود را آغاز میکند و با طی مراحل درمان، دستخوش تغییرات بنیادین میشود. پس از رهایی، او به یک انسان سالم تبدیل شده و پس از این تبدیل، وارد مرحله خدمت میگردد. نباید انتظار داشت که این تبدیلات بهسرعت انجام پذیرند؛ تغییرات باید بهصورت تدریجی و اندکاندک رخ دهند؛ همانگونه که سفر درمان، ده الی یازده ماه به طول میانجامد تا فرد به سلامت کامل دست یابد. همسفر نیز نباید انتظارات بیش از حد از خود داشته باشد، بلکه باید به خود زمان دهد تا به همسفری تبدیل شود که آرامش و زندگی مطلوبی دارد.
نکته دیگری که در این وادی مطرح میشود، بحث انسانهای چندبعدی است. در ابتدا، به انسانهای تکبعدی اشاره میشود که از تفکر کافی برخوردار نیستند و قادر به حل مشکلات خویش نیستند و همواره منتظرند که دیگران مسائلشان را مرتفع سازند. برای تبدیل شدن به یک انسان دوبعدی، فرد باید آموزشها را به مرحله عمل درآورد. انسان دوبعدی، کسی است که به آرامش رسیده، دیگران را دوست دارد و مورد محبت متقابل قرار میگیرد. محیط پیرامون برای او حائز اهمیت است و هرگز اینگونه نمیاندیشد که چون مسافرم رها شده، دیگر نیازی به ماندن در کنگره نیست؛ بلکه دغدغه او آرامش دیگران نیز هست و وقت خود را صرف کمک به دیگران برای رسیدن به درمان میکند.
یکی از نکات بسیار حیاتی که در این وادی تشریح میشود، مقوله خمر و نقش مهم آن در جسم انسان است. در ادامه، مثلث عقل، عشق و ایمان توضیح داده میشود. کسی که به کنگره ایمان داشته باشد، میتواند در کنار این ایمان، عشق و محبت لازم به مسافر خود را نیز داشته باشد تا درمان او محقق شود. عقل (که همان تفکر است) باعث میشود انسان با دریافت آموزشها، دانایی خود را افزایش دهد. نکته مهم، مسئله خمر است؛ زیرا بدون خمر، انسان نمیتواند به آرامش دست یابد. در مورد چشمههای بهشتی گفته میشود که چهار نهر وجود دارد: عقل، عشق، ایمان و خمر. خمر در اینجا به معنای شرابی نیست که مستیآور باشد و عقل را زایل کند؛ بلکه سیستمی است که خداوند آن را بهطور عادلانه در بدن انسان قرار داده است. اگر سیستم خمر فردی بهدرستی کار نکند، میتواند آن را از طریق ورزش، تغذیه مناسب و دوری از افکار منفی تقویت نماید.
در پایان این وادی، اشاره میشود که «جهان آرامگاهی است که اگر در پی دغدغههای دیگر نباشید، به کهکشان اطراف نیز سفر خواهید کرد و خدمت را هستی، نیرو، قدرت و انرژی بیانتها را چون رشتههای انوار مشاهده خواهید نمود؛ اما بایستی آرامش و آسایش اندیشه مهیا شود.» امید است بتوانیم تمامی وادیها را در عمل پیادهسازی کنیم تا به آرامش مطلوب ذهنی دست یابیم.
مرزبان کشیک: همسفر مهناز
تایپیست: همسفر ترانه و همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر مهناز مرزبان خبری
همسفران نمایندگی دنا
- تعداد بازدید از این مطلب :
41