یوسف گم گشته باز آید

دوزدهمین جلسه از دوره چهلم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰؛ نمایندگی صائب تبریزی با استادی مسافر محمد، نگهبانی همسفر حسین و دبیری همسفر حسین با دستور جلسه «وادی سیزدهم و تاثیر آن روی من» پنجشنبه ۹بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵برگزار شد

سخنان استاد:

دستور جلسه این هفته راجع به وادی سیزدهم است. عنوان وادی می‌گوید: پایان هر نقطه سر آغاز خط دیگری است.

در این وادی در رابطه با تغییر ، تبدیل و ترخیص صحبت شده است. وقتی وارد این سیستم شدم، با حال خراب وارد این سیستم شدم. ولی دوستان و مرزبانان‌ و کمک راهنمای‌شعبه با عشق و محبت از بنده استقبال کردند و بنده توانستم به این جایگاه برسم.

اکثراً سختی‌های زیادی یک مصرف کننده متحمل می‌شود. وقتی درد دلش را بعد چندین سال به کمک راهنما بازگو می‌کند. به راستی که سخت است، بنده جلسه قبل پیش کمک راهنمای محترم عزیز آقا بودم و ایشان به یک تازه وارد مشاوره می‌دادند . اونجا درک کردم که هر جایگاهی در کنگره سختی‌های خودش را دارد. در این سیستم راهنما نیز به خاطر حال خوب رهجو‌ها ، بسیار زحمت می‌کشند. بنده از تمام خدمت‌گزاران که در این سیستم تلاش می‌کنند. تا یک سفر اولی بتواند به حال خوش برسد، صمیمانه تشکر می‌کنم.

در اواخر سفر بنده، یکی از پسر عمو‌هام با موتور تصادف کرد و متاسفانه فوت کرد. بچه‌های کنگره تو مسجد من را بغل کردند و عنوان وادی را به من گوش زد کردند. پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است. اون موقع من درک کامل از عنوان وادی نداشتم. ولی امروز برداشت من از این عنوان این است. وقتی انسان هر کاری که انجام میدهد و می‌داند که کار ضد ارزشی است می‌تواند با یک نقطه گذاشتن و پایان دادن به آن کار صفحه جدیدی را باز کند. تغییرات را در خود بوجود آورد و بعد تبدیل به یک انسان دیگر شود. 

در این وادی یک شعری است. یوسف گم‌کشده باز آید به کنعان غم مخور، کلبه احسان شود روزی گلستان غم مخور، ای دل غم دیده حالت به شود. دل بد نکن. 

اینجا این دل بد نکردن به من می‌گوید. وقتی من حس خوبی به شخصی ندارم. می‌توانم با بیشتر بغل کردن او، به مرور زمان این حس تبدیل به حس خوب خواهد شد.در وادی دهم هم می‌گوید صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است. 

من از اینجا از تمام مرزبانان و راهنمایان عزیز که در این سیستم با جان و دل خدمت می‌کنند تشکر می‌کنم.

تهیه گزارش و ارسال : همسفر رضا

تایپ متن: مسافرسالار