English Version
This Site Is Available In English

اگر روزی تمام شود روز دیگری آغاز می‌شود

اگر روزی تمام شود روز دیگری آغاز می‌شود

جلسه چهارم از دوره ششم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی آزادشهر با استادی همسفر کبری نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه: «وادی سیزدهم (پایان هر نقطه سر آغاز خط دیگری است) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۶ بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار کرد.


خلاصه سخنان استاد:
خدا را شکر می‌کنم بار دیگر در اینجا حضور دارم و خدمت می‌کنم امروز روز شکر گذاری و سپاس است و خدا را شکر می‌کنم که بار دیگر اجازه داد در این مکان نفس بکشم و روی شما عزیزان را ببینم و شما را ملاقات کنم از آقای مهندس تشکر می‌کنم و از خداوند برای این مرد سلامتی روز افزون می‌خواهم؛ زیرا که معلم آموختن من شد از راهنمای عزیزم خانم زینب تشکر می‌کنم که استادی این جلسه را به من داد تا خدمت کنم و از خدمت خود آموزش بگیرم و از راهنمای سفر اول خودم خانم فاطمه تشکر می‌کنم؛ هر چه تا این لحظه دارم از ایشان دارم و از همگی عزیزان تشکر می‌کنم. در رابطه با دستور جلسه وادی سیزدهم: پایان هر نقطه سر آغاز خط دیگری است در ابتدای وادی به قلم اشاره می‌کند که ارزشمند است و در کلام‌الله مجید به او قسم خورده شده است. قلم می‌تواند آثاری را بسازد و فردی را تا ابد زنده نگه دارد؛ زیرا قلمی که در راه ارزش باشد باعث می‌شود فرد جاودان بماند و این حال خوبی که داریم نشأت گرفته از قلم جناب مهندس است؛ ایشان قلم به دست گرفت و آن را روان ‌و مکتوب کرد که حالا ما داریم از آن استفاده می‌کنیم انشألله که خداوند سایه جناب مهندس را بر سر ما مستدام بدارد؛ اگر بخواهم در رابطه با این وادی صحبت کنم این وادی‌ها سر نخ‌هایی را به دست ما می‌دهند که خود راه را پیدا کنیم و مستقیم به ما نشان نمی‌دهد می‌گوید راه این است و متد این است هر چه خود می‌خواهید؛ اگر ما این وادی‌ها را سرلوحه زندگی خود قرار دهیم ضرر نخواهیم کرد در میان ما و تفکرات ما جا افتاده است که فرد می‌گوید بعدش چه می‌شود و چه خواهد شد؟ مثلاً فردی مشغول تحصیل است در مقطع متوسطه می‌گوید من اگر درس بخوانم آخرش چه می‌شود یا افرادی که به مرگ و ‌آخرت هیچ اعتقادی ندارند زندگی خود را تمام شده حس می‌کنند و می‌گویند مگر آخرش چه می‌شود باید بگذاریم، برویم و بمیریم؛ اما وادی سیزدهم یک مطلب بسیار مهمی را مطرح می‌کند و این تفکرات را زیر سوال می‌برد و‌ می‌گوید؛ اگر روزی تمام شود روز دیگری آغاز می‌شود؛ اگر دفتری بسته شود کتاب دیگری باز می‌شود و اگر آغازی پایان شود آغازی دیگر شروع می‌شود ‌باید امیدوار باشیم و حرکت کنیم و منتظر آغازهای بی‌شماری باشیم ما تک تک داستان زندگی خود را خودمان می‌نویسیم که زندگیمان چگونه شروع شود و چگونه ادامه‌دار شود و به خودمان بستگی دارد که بخواهیم زندگی را گل و بلبل کنیم و خوش باشیم یا ناامید و ناراحت و شکست خورده باشیم؛ اگر ما قبل از اینکه وارد کنگره شویم و آموزش ببینم زندگی مصیبت باری داشتیم الان می‌توانیم آن را درست کنیم. در زمان اعتیاد مسافرانمان هم همین را می‌گوییم که پایان سفر اول پایان زندگی نیست و سفر دوم آغاز زندگی تو می‌شود و باید دو مرتبه زندگی کنیم و به دنبال اهدافمان باشیم وادی سیزدهم وادی موفقیت است و به ما می‌گوید این سرای ناامیدی و سکون نیست و باید در حرکت باشیم و هیچکدام از ما در این سرای هستی مالک چیزی نیستیم و هستی مانند اتوبوسی است که تک‌تک ما سوار آن هستیم ‌و در ایستگاه‌هایی پیاده خواهیم شد و در گذر زمان اتفاق می‌افتد. هر آغازی پایانی دارد و آغازهای دیگر نیز شروع می‌شود که به همان یوم الفصل اشاره می‌کند و این تنها به آخرت اشاره ندارد کودکی که به دنیا می‌آید یوم الفصل آن این است که از دنیا برود من قبل از کنگره از مرگ هراس داشتم انسان اگر در مسیر ارزش‌ها قرار بگیرید و اعتدال و تعادل را داشته باشد از چیزی هراسی ندارد امیدوارم که بتوانیم همه ما رهرو راه آقای مهندس و این وادی‌ها باشیم، ممنون که به صحبت‌های من گوش دادید.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر نظر
تایپ: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آزادشهر

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .