در وادی دوازدهم گفته شده که پس از خلق انسان خداوند از صفات خودش در انسان دمیده و انسان با استفاده از این صفات میتواند به آرامش برسد. گاهی ما انسانها یادمان میرود که چه هستیم و از کجا آمدایم و همه چیز را یک جا میخواهیم؛ ولی نمیدانیم که در اثر گذر زمان است که همه چیز تغییر میکند و برای رسیدن به امر آخر باید از مرحله تغییر و تبدیل عبور کنیم تا به مرحله ترخیص برسیم؛ برای مثال برای به وجود آمدن انسان اول یک ذره کوچک است، بعد به جنین تبدیل میشود و با گذشت ۹ ماه تبدیل به انسان میشود و پا به جهان هستی میگذارد.
انسان باید از نیروهای القا و احیا کمک بگیرد تا به آنچه که میخواهد، برسد. ما انسانها دو نیمه داریم، نیمی از عالم بالا که پاک و منزه است و نیمی از عالم پایین که پست و زشت است. گاهی همین پاکی درون ما کمکم به سمت زیر کشیده میشود و به تاریکی و زشتی میرسیم، اینجاست که باید در خودمان تغییراتی به وجود بیاوریم و با کسب علم و آگاهی خودمان را بالا بکشیم و به آرامش، روشنایی و پاکی برسانیم که این کار هم اندکاندک و با گذر زمان امکانپذیر است.
همه ما با کسب علم، القا، احیا و تحرک در طول زمان به آرامش میرسیم. القا یعنی هر چه را که در زندگی با کسب علم یاد میگیریم به دیگران هم برسانیم و آنها را هم احیا کنیم و به آرامش برسانیم. احیا یعنی زنده کردن و کمک کردن، برای مثال فرد معتادی که به رهایی و آرامش رسیده میتواند، تمام علم و آموزشهایی که از طریق کنگره یاد گرفته تا به رهایی برسد را به فرد دیگری هم برساند و او را هم نجات دهد و احیا کند؛ برای احیاشدن نیاز به یک خواسته است؛ یعنی شخص بخواهد و این که بپذیرد، در تاریکی و ناآرامی است و نیاز دارد که احیا شود. در آخر هم تحرک که باید حرکت کرد تا به خواستهمان برسیم.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر آزاده رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ارسال: راهنما تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
72