ایمان، عشق و خدمت به خلق

نظم در کنگره باید صد مرتبه بیشتر از دانشگاه باشد تا به نتیجه لازم برسیم؛ ولی پشت این‌ها چیزی وجود دارد که ما را از تعلقات خودمان دور می‌کند و از خواسته‌های شخصی خودمان دست می‌کشیم. از چیز‌هایی که دوست داریم پرهیز می‌کنیم، خدمت‌گزاران در کنگره وقت خود را برای بقیه اعضاء میگذارند، چه چیزی پشت این نهفته است چه چیزی باعث شده این نیرو در راهنمایان وجود داشته باشد؟ جز این‌که یک عشق پشت این‌ها است و آن عشق، نشئت گرفته از ایمان است.

ایمان یعنی تجلی نور خدا در انسان، مگر نه این‌که روح خداوند در ما دمیده شده است. یک انسان وقتی تجلی خداوند می‌شود یعنی صفات خداوند در انسان متجلی می‌شود. کسی که ایمان دارد بخشنده است، رحیم است. خداوند محبت دارد، کسی که ایمان دارد نیز محبت دارد. کسانی که ایمان دارند انسان‌های توانایی هستند. ایمان یعنی این‌که انسان به خودش اعتقاد داشته باشد. ایمان آن چیزی است که شما از عصاره جانتان بدهید. کسی که ایمان داشته باشد تمام خوبی‌ها و زیبایی‌ها در وجودش هست و سعی می‌کند به بقیه انسان‌ها بدهد. هیچ‌کس نمی تواند بگوید من ایمان دارم؛ ولی از عصاره جانم نمی‌دهم. عبادت به‌جز خدمت خلق نیست، به تسبیح و سجاده و دلق نیست.

رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر انسیه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری