همسفر ریحانه همراه با مسافر خود، با ۱۰ سال تخریب و آنتیایکس مصرفی شیره خوراکی وارد کنگره۶۰ شدند. ایشان با ۱۳ ماه و ۱۰ روز سفر، با متد DST و با داروی OT، به راهنمایی راهنمایان مسافر امید مسعود و همسفر مریم، در حال حاضر ۳ سال و ۶ ماه است که از بند اعتیاد آزاد و رها هستند. رشته ورزشی همسفر ریحانه بدمینتون و رشته ورزشی مسافر ایشان والیبال میباشد. در باب دستور جلسه «کمک کنگره به من و کمک من به کنگره» گفتوگویی با ایشان ترتیب دادهایم که تقدیم نگاه مهربان شما عزیزان میکنیم.
با توجه به این که کنگره بر مبنای کمک کردن بنا شده، شما تاکنون چه کمکی انجام دادهاید و به نظر شما بهترین کمک به کنگره چیست؟
به نظر بنده، بهترین کمک به کنگره در اولویت نخست، کمک به خود است. ما به کنگره میآییم تا بیاموزیم، رها شویم و در نهایت آموزش دهیم تا دیگران نیز به این واسطه رها شوند. در اصل، دیگران کاشتند و ما برداشت کردیم؛ اکنون ما میکاریم تا دیگران برداشت کنند. اما نکته مهم این است که انسان زمانی میتواند خدمت تأثیرگذار داشته باشد که خود به رهایی و حال خوب رسیده باشد تا بتواند دیگران را در این زنجیره و چرخه یاری کند.
تمام هستی بر مبنای دریافت و پرداخت بنا شده است؛ در این خصوص توضیح میدهید؟
قوانین جهان هستی بیان میکند که تعادل و پایداری تنها با تعادل بین دریافت و پرداخت امکانپذیر است. در طبیعت هیچ چیز ایستا نیست و همهچیز در حال تبادل انرژی و ماده است؛ زمین از خورشید انرژی دریافت میکند، گیاهان خاک، آب و نور میگیرند و در مقابل اکسیژن میدهند و میوه تولید میکنند. اگر موجودی فقط دریافتکننده باشد و بازپس ندهد، دچار فساد میشود و اگر فقط بدهد و نگیرد، دچار نابودی خواهد شد. به نظر من، در کنگره۶۰ نیز همین اصول حاکم است؛ فرد میآموزد هم زمان که از منابع کنگره دریافت میکند، با خدمت به کنگره و جامعه، پرداخت نیز داشته باشد. این تعادل، انسان را به انسانی متعادل در جهان هستی تبدیل میکند.
آقای مهندس بارها گفتند که هنوز نتوانستهاند حساب خود را با کنگره صفر کنند؛ برداشت شما از این سخن چیست؟
این سخن آقای مهندس اشاره به عمق و جریان بیپایان محبت دارد. محبت، پایانی ندارد و خدمت نیز بینهایت است. انسان هرچه بیشتر وارد این چرخه میشود، بیشتر به این حقیقت میرسد که هر روز خود را بدهکارتر به هستی میبیند. در این مسیر، ظرفیت و ظرف وجودی انسان بزرگتر میشود و هر روز به محبت بیشتری برای پر شدن نیاز دارد. در نتیجه، انسان نهتنها از محبت سیراب نمیشود، بلکه هر روز خود را بدهکارتر احساس میکند. این نگاه به ما میآموزد که محبت پایانی ندارد.
با توجه به سنگینتر بودن کفه کمک کنگره به من، من چه کمکی میتوانم به کنگره انجام دهم؟
اصول کنگره۶۰ بر پایه خود کفایی بنا شده است؛ دریافتها و پرداختها درون خود سیستم انجام میشود. هر عضو پس از درمان و رهایی، به یاری دیگران میشتابد.
به نظر من، بهترین کمک در وهله اول آموزشگرفتن صحیح از مطالب و آموزشهای کنگره است. وقتی بتوانم با تمام وجود آموزشها را درک و در خود جاری کنم، به دیدگاه کلی آقای مهندس نزدیکتر شدهام و همین نزدیکی، خود بزرگترین خدمت است؛ چرا که من را به عضوی مؤثر برای پیشبرد اهداف کنگره۶۰ تبدیل میکند.
کنگره ۶۰ ما را از تماشاگر بودن به بازیگری میرساند؛ در این مسیر تا چه اندازه به شما کمک کرده است؟
در ابتدای ورود، دیدگاه اغلب افراد منفی است؛ ما زندگی را بیرون از خود جستوجو میکنیم و دیگران را مقصر میدانیم؛ چون انتظار داریم خودمان تغییری نکنیم و همهچیز در بیرون تغییر کند. اما با آموزشهای کنگره، جهانبینی ما عمیق میشود و هر عضو به درون خود رجوع میکند و به قوانین هستی پی میبرد. کنگره ۶۰ به ما میآموزد که زندگی در درون ماست، نه بیرون از ما «بیرون ز تو نیست آنچه در عالم هست؛ در خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی.» بزرگترین گامی که کنگره۶۰ برای من برداشته است، این بود که زاویه دید مرا از بیرون به درون خودم تغییر داد. این تغییر نگرش، ابتدا و سرآغاز دستاوردهای بزرگ، عمیق و گسترده برای هر شخص است.
به نظر شما گوهری که بهراحتی از دست داده بودیم و کنگره آن را به ما بازگردانده چیست؟ همچنین بزرگترین سرمایه ما چه میتواند باشد؟
به نظر من، بزرگترین گوهر هر انسان ذات وجودی خود اوست. کنگره ما را نسبت به این موضوع آگاه کرد و به ما آموخت که بزرگترین سرمایه هر شخص، خودش است. ما با آموزشهای درون کنگره، با جهانبینی و با عمیقتر شدن فکر و اندیشه، به مرحلهای میرسیم که درک میکنیم این خود ما هستیم که زندگیمان را رقم میزنیم. انسان با شناخت نیروی درون خود و آگاهی از پتانسیل و ظرفیت وجودی خویش، به نیرویی عظیم و بینهایت دست مییابد. انسان، بزرگترین سرمایه هستی است؛ اگر خودش را پیدا کرده باشد.
کمک کردن به کنگره نیاز کنگره نیست بلکه نیاز من است؛ به نظر شما کنگره چه نیازی از ما را برطرف میکند؟
کنگره نیاز ما به رشد، ارتباط، عشق و آرامش درونی را برطرف میکند. شاید در ظاهر ما به کنگره کمک میکنیم؛ اما در حقیقت این خود ما هستیم که از طریق کمک کردن، به تعادل، شادمانی و ایمان به زندگی دست مییابیم. کنگره نیاز ما را به درک جایگاهمان در هستی پاسخ میدهد. زمانی که میآموزیم ببخشیم، عشق بورزیم و خدمت بیمنت انجام دهیم، در واقع ظرفیت وجودی خود را افزایش دادهایم. کنگره این بستر را فراهم کرده است تا بتوانیم عمیقتر بیندیشیم و گستردهتر عمل کنیم.
با مشارکت و عضویت در لژیون مالی، چگونه میتوانیم در پیشبرد اهداف علمی کنگره کمک کنیم؟
به نظر من، پول نمود فیزیکی انرژی است؛ پول یک حاصل و یک نتیجه است. زمانی که من بتوانم ظرفیت و گنجایش درونی خود را افزایش دهم، یکی از نتایج فیزیکی آن عاملی به نام پول خواهد بود. در نگاه کلی، لژیون مالی حاصل فیزیکی آموزشهای کنگره را به نمایش میگذارد. هر پروژهای نیازمند زیرساخت است و لژیون مالی، علاوه بر اینکه فضای گسترش ظرفیت وجودی را برای اهدا کننده فراهم میکند، در مسیر گسترش اهداف کنگره نیز بسیار مؤثر است.
دیدگاه من نسبت به لژیون مالی این است که بیشترین حاصل آن به خود شخص اهدا کننده بازمیگردد و بیشترین بهره را کسانی میبرند که از این فرصت برای افزایش ظرفیت وجودی خود استفاده میکنند. فضایی که کنگره ایجاد کرده، اگر هر عضو بداند دقیقاً به کجا آمده است، فرصتهای بسیاری برای رشد و گسترش در اختیار او قرار میدهد که یکی از مهمترین آنها لژیون مالی است. در مقابل، لژیون مالی نقش مؤثری در گسترش اهداف کنگره دارد؛ از افزایش تعداد شعب و رهایافتگان گرفته تا پیشبرد تحقیقات و مقالات علمی و در نهایت تحقق هدف آقای مهندس مبنی بر جهانی شدن علم کنگره۶۰.
کلام آخر
ضمن تشکر و سپاس فراوان از بنیانگذار کنگره۶۰، آرزو دارم بتوانم تمام دریافتهایم از کنگره را ابتدا بهدرستی درک کنم و سپس آنها را به عمل تبدیل نمایم؛ چرا که خدمت واقعی در عمل کردن به آنچه میآموزیم نهفته است.
انجام مصاحبه: راهنما همسفر زهره (لژیون سوم) از نمایندگی سلمان فارسی اصفهان، رشته ورزشی دارت
رابط خبری: همسفر لیلا، مرزبان خبری پارک شهدای شهرداری اصفهان، رشته ورزشی دارت
ویرایش و ارسال راهنمای: تازهواردین همسفر الهه از نمایندگی صالحی، دبیر سایت، رشته ورزشی دارت
گروه ورزش همسفران کنگره۶۰
- تعداد بازدید از این مطلب :
216