اکنون نوبت من است که بکارم تا آیندگان بهره‌مند شوند

جوانه‌ها از خاک بیرون می‌آیند و‌ آن درختان که پوسیده و موریانه خورده بودند تبدیل به اشجاری خواهند شد که باز می‌شوند و درختانی پُر بار خواهند شد که سر به آسمان می‌گذارند. شاکر از انجام عملی هستند که برای آنها رقص در آسمان بوده است و خواهید دید که چقدر از این جوانه‌ها در آینده به سماء خواهند رفت.
سردار، کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیرصفر

سلام دوستان رحیم هستم یک مسافر، آنتی‌ایکس مصرفی تریاک و شیره کشیدنی، ورزش در کنگره والیبال تنیس شنا، راهنمای درمان مسافر هاشم لژیون هفتم نمایندگی‌شفا.

" کمک کنگره به من و کمک من به کنگره"

در آغاز، باید یادآور شوم که انسان، موجودی فراموش‌کار است. گاه در گذر زمان، گذشته، رنج‌ها و شرایط دشواری را که روزگاری در آن غوطه‌ور بوده‌ایم، از یاد می‌بریم. مصرف‌کننده‌ای که به‌واسطه‌ی آموزش و درمان در کنگره به رهایی می‌رسد، ممکن است فراموش کند چه کسانی با صبر، مهربانی و استقامت در کنارش ایستادند و او را از دل تاریکی‌ها به سوی روشنایی، از نفرت و ترس به سمت عشق، محبت و دوستی هدایت کردند.
برای من، این بزرگ‌ترین کمک کنگره بود؛ نوری که بر مسیرم تابانده شد تا دوباره متولد شوم، از ویرانی به آبادانی برسم، از ظلمت به سوی نور حرکت کنم و مفهوم واقعی زندگی را درک نمایم. اکنون که این موهبت الهی نصیبم شده است، باید همواره شاکر و سپاسگزار باشم، چراکه خداوند با لطف خود، انسان‌ها و موقعیت‌هایی را در مسیرم قرار داد تا مرا از تباهی دور کند و مسیر بازسازی وجود و زندگی‌ام را هموار سازد.
اکنون زمانی است که باید دین خود را ادا کنم. همان‌گونه که پیش‌تر، دیگران کاشتند و من ثمر چیدم، اکنون نوبت من است که بکارم تا آیندگان بهره‌مند شوند. از پروردگار خود می‌خواهم نیروی لازم را عطا کند تا هر یک از ما بتوانیم رسالت انسانی و معنوی خود را در مسیر خدمت به دیگران به‌درستی انجام دهیم.
از دیگر موهبت‌های کنگره، آشنایی من با درمان به روش DST و مصرف داروی OT بود. در آغاز راه، با شروع این سفر شفا، تغییر عمیقی در درونم ایجاد شد؛ چنانکه به‌تدریج از سیگار، که روزگاری همراه همیشگی‌ام بود، بیزار شدم و نهایتاً توانستم آن را ترک کنم. این تجربه برایم نمادی از زایش نور بود؛ گویی نیرویی درونی همچون ژنراتوری در من به‌کار افتاده که می‌تواند انرژی و روشنایی را به دیگران منتقل کند.
امروز احساس می‌کنم در حال پروازم — با دو بال عشق و آگاهی — به‌سوی همان جایگاهی که از آن سرچشمه گرفته‌ام. این مسیر را جز با لطف الهی و آموزش‌های بی‌بدیل کنگره نمی‌شد پیمود.
با نهایت سپاس و فروتنی، دست ادب بر سینه می‌گذارم و از تمامی اعضای کنگره، به‌ویژه راهنمایان و خدمتگزاران عزیز، که مشعل این راه را روشن نگاه داشته‌اند، عمیقاً قدردانی می‌کنم.

مرزبان خبری: مسافر علی‌اصغر
ارسال: مسافر محمدرضا ل7