English Version
This Site Is Available In English

کمک کنگره به من و کمک من به کنگره

کمک کنگره به من و کمک من به کنگره

"به نام نامی قدرت مطلق"

هفتمین جلسه از دور چهل و هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶٠ نمایندگی عمان سامانی(شهرکرد)، به استادی ایجنت محترم مسافر فربد، نگهبانی مسافر جعفر و دبیری مسافر نادر با دستور جلسه‌ "کمک کنگره به من و کمک من به کنگره" در روز یکشنبه 14 دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه صحبت‌های استاد:
سلام دوستان، فربد هستم، یک مسافر.
ابتدا خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در جایی قرار گرفته‌ایم که آموزش، آرامش و امنیت در آن جاری است. از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم که چنین بستری را فراهم کردند تا ما بتوانیم حضور داشته باشیم، آموزش بگیریم و مسیر زندگی‌مان تغییر کند.
برگزاری این جشن‌ها و حس خوب و حال خوشی که در آن‌ها جریان دارد، واقعاً مثال‌زدنی است. شاید در کمتر جایی از دنیا بتوان دید که صدها نفر برای قدردانی از همسفران خود جمع شوند و با عشق و احترام از ایشان تشکر کنند.
وقتی آقای مهندس از تمثیل بهشت صحبت می‌کنند، اگر بخواهیم واقع‌بینانه نگاه کنیم، بسیاری از اتفاق‌هایی که در کنگره رخ می‌دهد، فقط می‌تواند در بهشت اتفاق بیفتد و ما باید قدر چنین جایی را بدانیم.

در مورد دستور جلسه هفته جاری؛
«کمک کنگره به من و کمک من به کنگره»، اگر بخواهم به کمک‌هایی که کنگره به من کرده فکر کنم، فهرست بلندی شکل می‌گیرد. خیلی وقت‌ها خوب است انسان به گذشته خودش برگردد. ما معمولاً وقتی به یک نقطه امن می‌رسیم، گذشته خودمان را فراموش می‌کنیم و نگاه‌مان را می‌اندازیم روی زندگی دیگران؛ اینکه چه کسی چه چیزی دارد، چه کسی جلو افتاده یا عقب مانده است. در حالی که نگاه درست این است که ببینیم از کجا شروع کرده‌ایم و امروز کجا ایستاده‌ایم. اگر مقایسه‌ کردن ما، قیاس خودمان با دیروزمان باشد، خیلی از نارضایتی‌ها و حرص‌ و آزها کنار می‌رود.
مقایسه درست، مقایسه منِ امروز با گذشته خودم است، نه با دیگران.

یکی از بزرگ‌ترین کمک‌های کنگره به ما، آموزش است. آموزش‌هایی که شاید بسیاری از آن‌ها را سال‌ها از اطرافیان شنیده باشیم، اما هرگز در با وجودمان خو نگرفته باشد.
وقتی حساب می‌کنیم که در طول سال‌ها، هر هفته یک سی‌دی گوش داده‌ایم، می‌بینیم با مجموعه‌ای از آموزش‌ها روبه‌رو هستیم که هرکدام به‌اندازه چندین کتاب ارزش دارد. آموزش‌هایی که تقلیدی نیستند و حاصل تفکر، تجربه و تحقیق‌اند. خیلی از مفاهیمی که در کنگره مطرح می‌شود، اگر درست فهمیده شود، انسان را از حرص، اضطراب و آشفتگی نجات می‌دهد.
وقتی انسان بفهمد که هیچ اتفاقی در زندگی او نمی‌افتد مگر در چارچوب قوانین و تقدیر، نگاهش به زندگی آرام‌تر می‌شود.
آموزش‌های کنگره زمانی اثرگذارند که فهمیده و در زندگی اجرا شوند.

کنگره۶۰ فقط برای درمان اعتیاد به وجود نیامده است. درمان اعتیاد نقطه شروع است، نه نقطه پایان.
اگر انسان به آن انسانیت نرسد، احتمال بازگشت به تاریکی وجود دارد. به همین دلیل است که بعد از درمان اعتیاد، درمان سیگار، درمان اضافه‌وزن، تنظیم خواب و بسیاری از مسائل دیگر در کنگره دنبال می‌شود.
مسئله خواب، یکی از مشکلات جدی در دنیاست؛ خیلی‌ها با قرص می‌خوابند، اما چه خوابی؟ آیا آن خواب به آن‌ها آرامش و انرژی می‌دهد؟
وقتی خواب انسان تنظیم می‌شود، زندگی او کم‌کم نظم می‌گیرد. با تنظیم خواب، وضعیت روحی، روابط خانوادگی، جایگاه اجتماعی، اعتمادبه‌نفس و حتی وضعیت مالی انسان تغییر می‌کند.
تعادل در خواب، پایه تعادل در زندگی است.

کنگره برای کسی نتیجه می‌دهد که بسترش آماده باشد. اگر بستر انسان به جهت دریافت آماده نباشد، آموزش برای او مثل بذری است که در زمین شور کاشته می‌شود؛ رشدی ندارد.
کسی که با ذهن بسته وارد می‌شود، یا تصور می‌کند همه‌چیز را بلد است، یا مدام آموزش‌ها را تکراری می‌بیند، نتیجه‌ای نمی‌گیرد و در آخر می‌گوید کنگره برای او کاری نکرده است. در حالی که مشکل از بستر است، نه از آموزش. اثر آموزش به میزان آمادگی فرد بستگی دارد.

برای دیدن تأثیر کنگره، هرکس باید به خودش کمک کند. اگر کسی فقط روی صندلی بنشیند و دریافتی نداشته باشد، چیزی نصبیش نمی‌شود. اگر خدمت نکند، مشارکت نداشته باشد، مسئولیت نپذیرد و ... نباید انتظار تغییر خاصی داشته باشد.
هیچ‌کس نمی‌تواند به‌جای ما حرکت کند. راهنما مسیر را نشان می‌دهد، اما حرکت کردن با خود ماست. تمثیل بادبادک دقیقاً همین را می‌گوید؛ باد مناسب وجود دارد، اما نخ بادبادک دست خود فرد است.

تغییراتی که در کنگره اتفاق می‌افتد، گاهی آن‌قدر عمیق و سریع است که خود فرد متوجه آن نمی‌شود، اما اطرافیان کاملاً این تغییر را می‌بینند. هم در ظاهر، هم در رفتار و هم در نگرش. اگر کسی در صراط مستقیم حرکت کند و فرمان‌ها را نقض نکند، در مدت کوتاهی تغییراتی را تجربه می‌کند که شاید در شرایط عادی سال‌ها طول بکشد. تغییر واقعی، آرام، پیوسته و ماندگار است.

اما کمک من به کنگره چیست؟

کمک من فقط این نیست که درمان شوم و بگویم خب سندی شدم بر درستی مسیر کنگره؛ اگر کسی فقط درمان شود و برود، کمترین خدمت را انجام داده است. ما سال‌ها برای مصرف، هزینه‌های مالی و روحی سنگینی داده‌ایم. حالا که کنگره با یک مسیر درست ما را به آرامش رسانده، طبیعی است که بمانیم و بازپرداخت کنیم. خدمت یعنی حضور درست، رعایت حرمت‌ها و در حد توان مالی یا جسمی کمک کردن.
خدمت یعنی وقتی خسته می‌شویم، به گذشته برگردیم و ببینیم از کجا به کجا رسیده‌ایم.

خدمت در کنگره، بازپرداخت آگاهانه آرامش است. اگر روزی ناامیدی سراغمان آمد، بهترین کار این است که به روزهای اول ورودمان نگاه کنیم؛ به شخصیتی که داشتیم، به تخریب‌هایی که وجودمان داشت و به اینکه آیا کسی حاضر بود روی ما حساب کند یا نه. وقتی این‌ها را مرور کنیم، خدمت کردن برایمان معنا پیدا می‌کند. کنگره جایی است که هنوز محبت در آن زنده است و اگر ما مراقبش نباشیم، خیلی‌ها آخرین فرصت نجات‌شان را از دست می‌دهند، پس حفظ کنگره، حفظ امید انسان‌هاست.

در پایان، امیدوارم بتوانیم کمک‌هایی را که کنگره به ما کرده، فقط با حرف جبران نکنیم، بلکه با عمل، حضور و خدمت درست پاسخ بدهیم تا این چراغ روشن بماند و راه برای کسانی که هنوز در تاریکی هستند باز باشد.

بسیار متشکرم که به صحبت‌های بنده توجه نمودید.

 

عکس‌برداری: مسافر میلاد لژیون هشتم
نگارش: مسافر حامد لژیون بیست‌ویکم
ویرایش و ارسال: مسافر حمید لژیون نوزدهم

با احترام مرزبان خبری مسافر وحید

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .