English Version
This Site Is Available In English

درمان سیگارو مصرف نیکوتین

درمان سیگارو مصرف نیکوتین

لژیون درمان سیگار راهنمای محترم مسافر محمود در روز یکشنبه مورخه 14 دیماه 1404 راس ساعت 15:30 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان محمود هستم یک مسافر:

در خصوص دستور جلسه کمک کنگره به من و کمک من به کنگره من هیچ حسابی با کسی ندارم. کنگره ۶۰ نیز هیچ حسابی با هیچ‌کس ندارد. هر کس می‌خواهد بماند، بماند و هر کس می‌خواهد برود، برود. اما شرط نخست برای یک سفر اولی، گوش به فرمان بودن است. همچنین باید از سبد حمایت کنیم؛ زیرا ما در این مکان هزینه‌هایی داریم: اجاره، چای و سایر مخارج. سبد کمک‌های مالی را نباید از کنار خود عبور دهیم و کارت‌خوان را پنهان نکنیم. معمولاً نیروهای منفی مانع این کار می‌شوند یا مسائل مالی را بهانه می‌کنند. اما این وظیفه ماست و باید آن را انجام دهیم، نه به این دلیل که کنگره به کمک ما نیاز دارد؛ کنگره با وجود سرداران و کمک‌های بی‌شمار، راه خود را ادامه می‌دهد. حتی اگر کمک نکنیم، اتفاق خاصی نمی‌افتد. مسئله اصلی خود ماست: در برابر آموزش‌ها و خدماتی که کنگره به ما ارائه کرده، وظیفه ما چیست؟ کمترین وظیفه، حمایت از سبد و انجام کوچک‌ترین کارهاست.

همیشه باید کارت بانکی همراهمان باشد. پیش از آمدن به کنگره بدانیم که حداقل مبلغی را در سبد می‌اندازیم. همیشه آماده باشیم و مبالغ بزرگ‌تر را انتخاب کنیم؛ زیرا اگر بخواهیم پولدار، موفق و دارای حال خوب شویم، باید بزرگ بخواهیم و قدم‌های بزرگ برداریم. باید دل را به دریا بزنیم و از هیچ چیز نترسیم.

وظیفه یک رهجو، به‌ویژه در سفر اول، احترام به خدمتگزاران کنگره ۶۰ است. این احترام را همیشه باید حفظ کنیم؛ نه به خاطر شخص من، بلکه به خاطر نظام و سیستمی که بر پایه احترام، ادب، نظم و محبت استوار است. ما چهار جشن در کنگره داریم تا سپاسگزاری را فراموش نکنیم و از دیده‌بان، مرزبان، راهنما و همسفر تشکر کنیم.

کمک من به کنگره چیست و کنگره به من چه کمکی کرده است؟ من فقط به خودم نگاه می‌کنم. کنگره ۶۰ برای من که ده سال در آن حضور دارم، چه کرده است؟ یک سفر اولی نیز می‌تواند به کسی که ده سال در کنگره است نگاه کند و ببیند چه تغییراتی رخ داده است. سرگذشت من بسیار دشوار و پرتلاطم بود، اما امروز به این جایگاه رسیده‌ام و می‌فهمم که کنگره بسیار به من کمک کرده است.

اگر کمی تفکر کنیم، می‌بینیم که کنگره چه نعمت‌هایی به ما عطا کرده است: چهره‌ای سالم و بازسازی‌شده به جای چهره‌ای آسیب‌دیده از مصرف مواد، بدنی قوی‌تر از نظر گوارش و سلامت جسمی، کاهش بیماری‌ها و سرماخوردگی‌ها. از نظر روانی، آرامشی که بسیاری برای به دست آوردنش به دنبال پول و سفرهای دور دنیا هستند، تا حد زیادی به من عطا شده است. ترس‌ها، اضطراب‌ها و استرس‌های ناشی از آینده و مشکلات مالی را کنگره از من دور کرده است.

من زمانی که وارد سفر دوم شدم، چهار سال بیکار بودم، اما حال خوب داشتم و می‌دانستم که درست خواهد شد. زمانش برای من چهار سال طول کشید؛ برای کسی ممکن است شش ماه یا یک سال باشد. مهم این است که در صراط مستقیم بمانیم و ادامه دهیم. کنگره مانند دکان بقالی نیست که پول بدهیم و فوری نتیجه بگیریم. اگر خدمت خالصانه باشد و واقعاً بخواهیم در صراط مستقیم قرار گیریم، ابتدا حالمان خوب می‌شود.

کنگره ۶۰ فقط درمان اعتیاد و سیگار نیست؛ اینجا انسان‌ها پرورش می‌یابند، تفکر باز می‌شود، قدرت تعقل تقویت می‌گردد، جسم و عقل نیروی ازدست‌رفته را بازمی‌یابند و آرامش و تفکر واقعی به دست می‌آید. گاهی ما فقط نیمه خالی لیوان را می‌بینیم و نعمت‌هایی را که کنگره به ما داده، نادیده می‌گیریم. مشکلات بیرونی انرژی ما را می‌رباید و تمرکز بر آموزش‌ها را از ما می‌گیرد.

کنگره مرا از زندان تاریک اعتیاد و نابودی شخصیت بیرون آورد. ما فقط گوش به فرمان بودیم و گفتیم: «چشم». پیش از کنگره، ادعای بسیاری داشتیم و فکر می‌کردیم تنها ما می‌فهمیم. اما در کنگره تسلیم شدیم و پذیرفتیم که هیچ نمی‌دانستیم. زانو زدیم و گفتیم: «آقای دژاکام، این ساختمان ویران را بازسازی کن». ابتدا قوانین، نظم، همراهی با افراد کنگره و گوش دادن را آموختیم.

در ماه‌های اول، منیت و غرور مانع پذیرش بود، اما به‌تدریج خدا این‌ها را از من گرفت و پای صحبت‌ها نشستم. امروز می‌دانم که نمی‌توانیم دروغ بگوییم یا از اعتماد دیگران سوءاستفاده کنیم؛ زیرا با تمرین و تکرار، این توانایی را از دست داده‌ایم.

برای ماندن در صراط مستقیم، باید مطیع آموزش‌ها، منظم و فرمانبردار باشیم. نباید از بی‌پولی یا مشکلات بترسیم. ما خدا و نیروهایش را دست‌کم گرفته‌ایم. او لحظه‌به‌لحظه مراقب ماست. صراط مستقیم ما را به این نیرو متصل می‌کند و ترس را از بین می‌برد. وقتی پشت و پشتوانه الهی داریم، از هیچ چیز نمی‌ترسیم. وقتی راستگو و درستکار هستیم، ترسی نداریم؛ زیرا تلاش خود را کرده‌ایم. ترس زمانی است که گناهی کرده باشیم و منتظر عواقب آن باشیم.
راستگویی بالاتر از هر زرنگی و کلاهبرداری است. در جامعه امروز، زرنگی به معنای کلک و دزدی تلقی می‌شود، اما تاوان دارد. پول به‌دست‌آمده در صراط مستقیم شاید کندتر بیاید، اما برکت دارد و ختم به خیر می‌شود.

من همه چیز را به خدا واگذار کرده‌ام و تلاشم را می‌کنم، اما نتیجه را به او سپرده‌ام. اتفاقات عجیبی در مسیر شغلی‌ام رخ داده که بلا را از من دور کرده است. نمونه‌هایی از این لطف الهی را در زندگی‌ام تجربه کرده‌ام که نشان می‌دهد وقتی در صراط مستقیم هستیم، همه چیز بسیج می‌شود تا به ما کمک کند.

این قدرت وجود دارد و من آن را احساس کرده‌ام. کنگره مشعل روشن خداوند است و وادی‌ها و جهان‌بینی قوانین الهی هستند. هدف فقط ترک سیگار و مواد نیست؛ هدف بیداری، هوشیاری و شناخت خود است. اگر کنگره نبود، امروز کجا بودم؟ هرچه سن بالاتر رود، تغییر سخت‌تر می‌شود؛ پس اکنون که فرصت داریم، باید مسیر درست را انتخاب کنیم.

صراط مستقیم نزدیک‌ترین راه به آرامش، صلح، قدرت، شجاعت و حتی ثروت است. بازگشت از مسیر ضد ارزش‌ها بسیار دشوار است؛ جاده یک‌طرفه است و باید تمام راه رفته را بازگردیم.

خوش به حال کسانی که در مسیر مستقیم هستند. زمان بازگشت هر کس متفاوت است، اما خداوند فرمان را صادر می‌کند. عجله نکنیم؛ مقصد زیبا است، اما مسیر زیباتر. در این مسیر امن هستیم و به‌موقع، اتفاقات خوب رخ می‌دهد.

توصیه من: خدمتگزار شوید، گوش به فرمان باشید. خداوند به شما و خانواده‌تان عزت، احترام، آرامش و رزق می‌دهد. بدهی‌ها جور می‌شود و از هیچ چیز نترسید. تلاش کنید، اما نتیجه را به خدا بسپارید.

در پایان، به قول عطار:

«تو پای در راه بنه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون بایدت»

ممنون از اینکه به صحبتهای من گوش کردید.

عکاس  وتایپ: مسافر حبیب ( لژیون ویلیام )


بارگذاری : گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .