دلنوشتهای تقدیم به راهنمای عزیزم آقا حسام دژاکام
راهنمای گرانقدرم؛
با دل سپاسگزارم مینویسم برای تشکر از کسی که با صبر، آرامش و آموزش، راه درست را به من نشان داد.
شما به من یاد دادید که تغییر، با عجله و هیجان اتفاق نمیافتد، بلکه با شناخت، آموزش و عمل شکل میگیرد.
در مسیر درمان، حضور و راهنمایی شما برای من مثل چراغی بود که راه را روشن میکرد.
نه با دستور، بلکه با آگاهی.
اگر امروز نگاه من عمیقتر و قدمهایم محکمتر شده، نتیجهی آموزشهایی است که از شما گرفتم.
از شما سپاسگزارم بابت زمانی که گذاشتید، دانشی که بیدریغ منتقل کردید و اعتمادی که به من داشتید،
همیشه قدردان زحمات شما خواهم بود.
این دو بیت تقدیم به شما مولوی
*این راه را نهایت صورت کجاست *
*که آنجا که عشق آغاز شد، پایان نداشت*
دلنوشته:مسافر سیامک لژیون پنجم
عکس و ارسال:مرزبان خبری مسافر مجید
- تعداد بازدید از این مطلب :
127