در مسیر تاریکی اعتیاد همسفر فانوس ایمان می‌شود

در مسیر تاریک اعتیاد، من همسفر فانوس کوچک ایمان شدم؛ شاید ناآگاهانه، اما با عشقی که از عمق جانم بر می‌خاست. روزهایی بود که چشم‌هایم از غم پر بود؛ اما دلم امید می‌کاشت در خاکی که هنوز بارور نشده بود. آموختم که همسفر بودن یعنی حرکت همراه عشق، نه همراه درد؛ یعنی ایستادن در کنار عزیزم، نه در سایه‌ی او… بلکه با نور فهم و آرامش.

در کنگره آموختم، رهایی فقط برای مسافر نیست؛ بلکه برای همسفر هم هست. رهایی از ترس، ناامیدی، وابستگیِ چشمانی خسته. امروز در جشن همسفر، با غرور و آرامش می‌گویم: من نیز به مقصد رسیده‌ام نه انتهای راه، که آغاز یک زیستن تازه است. سپاس از شعبه‌ صادق از راهنمایان صبور از دعای دوستان و از نوری که در دل تاریکی راه را نشانمان داد. همسفر بودن یعنی عشق را معنای دوباره دادن و امروز این عشق را جشن می‌گیریم.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر فاطمه.ج رهجوی راهنما همسفر منصوره (لژیون هفتم)
ویرایش: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر فاطمه.و رهجوی راهنما همسفر منصوره (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صادق قم