English Version
This Site Is Available In English

انسان باید خود را بشناسد

انسان باید خود را بشناسد

در جهان امروز، مسئله اعتیاد نه تنها به عنوان یک معضل اجتماعی، بلکه به عنوان بیماری مزمن و پیچیده شناخته شده است که جنبه‌های جسمی، روانی و اجتماعی انسان را درگیر می‌کند. در میان شیوه‌‌های گوناگون درمانی، کنگره‌۶۰ به عنوان نهادی مردمی و علمی، رویکردی نو و عمیق به مقوله درمان اعتیاد ارائه داده است. این مجموعه با تکیه بر علم، تجربه و عشق، مسیر تازه‌ای را برای بازیابی انسان از تاریکی به روشنایی گشوده است.

یک مسافر با یک همسفر پیش از ورود به کنگره، گرفتار ناآگاهی، اضطراب و ناامید‌ی است و باور دارد که آزادی از قیدوبندهای وجودی و اعتیاد امری ناممکن است؛ اما با گام نهادن در مسیر کنگره به تدریج درخواهد یافت که درمان نه با اجبار و محرومیت، بلکه با فهم و آموزش امکان‌پذیر است.

کنگره با استفاده از روش‌ (Dst) توانست درک انسان‌ها را از مفهوم اعتیاد متحول سازد. فهم این موضوع که جسم، روان و جهان‌بینی باید هر دو به تعادل برسند، دیدگاهی علمی و منطقی در ذهن مسافران وهمسفران ایجاد کرد. راهنمایان که روزی خود رهجو بودند با نگاهی سرشار از محبت و دانایی انسان‌ها را هدایت می‌کنند. حضور در جلسات منظم،‌ فراگیری متون آموزشی مانند: جزوه جهان‌بینی و کتاب ۶۰‌درجه و ۱۴‌وادی موجب می‌شود، ایمان به خود در زندگی مسافران و همسفران شکوفا شود. کنگره نوری از آگاهی در درون مصرف‌کنندگان روشن نمود و یاد گرفتند که انسان باید خود را بشناسد و با خدمت، محبت و نظم در مسیر تعادل گام بردارد. این نهاد برای مصرف‌کنندگان دانشگاهی بود که در آن الفبا زندگی سالم را آموختند. پس از آن که از مرحله درمان عبور می‌کنند و طعم رهایی را می‌چشند، احساس وظیفه در برابر کنگره و دیگر انسان‌ها در درونشان به وجود می‌آید. درکنگره خدمت بخش جدایی‌ ناپذیر از مسیر رشد است. بدین ترتیب مسافران و همسفران نیز در جایگاه‌های مختلف به صورت داوطلبانه خدمت می‌کنند. از پذیرایی در جلسات و همکاری در نظم گروه‌ها گرفته تا یاری رساندن به تازه‌واردان که درابتدای راه هستند. خدمت در کنگره نه وظیفه‌ای بیرونی بلکه ضرورتی درونی است، هربار که تجربه خود را با رهجویان به اشتراک می‌گذارند؛ در واقع بخشی از امید و ایمان خود را زنده نگاه می‌دارند. در آنجا به انسان‌ها آموخته می‌شود که رشد واقعی در باز پس‌دادن و خدمت‌کردن است، نه درگرفتن. هر خدمتی هر چند کوچک، زنجیره عشق و دانایی را در میان اعضا تقویت می‌کند. از دید علمی نیز می‌توان گفت که این فرآیند خدمت و تعامل اجتماعی باعث افزایش عزت نفس، احساس تعلق و سلامت روانی فرد می‌شود؛ بنابراین کمک من به کنگره در واقع تداوم چرخه‌ای از یادگیری، عشق و مسئولیت پذیری است. چرخه‌ای که در نهایت به رشد جامعه انسانی می‌انجامد.

رابطه مسافران و همسفران با کنگره رابطه فردی و درمانی نیست؛ بلکه پیوندی دو طرفه میان انسان و نهاد دانایی است. کنگره به انسان‌ها زندگی دوباره بخشید. آنچه از این مسیر آموختند این است که نجات و سعادت انسان تنها در پرتو علم، ایمان ومحبت حاصل می‌شود.

منبع: کتاب‌۶۰‌درجه زیر صفر، چهارده وادی برای رسیدن به خود، صحبت‌های آقای مهندس در جلسات جهان‌بینی
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
رابط خبری :همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) دبیر دوم سایت
ارسال : همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .