ما انسانها موجوداتی فراموشکار هستیم و بسیاری از اتفاقات گذشته را فراموش کردهایم؛ خصلتی که گاهی به نفع ماست و گاهی باعث تخریب ما میشود. ما پیش از ورود به کنگره، برای درمان اعتیاد مسافرانمان هزینهها و تلاشهای زیادی انجام دادیم، اما نهتنها موفق نشدیم، بلکه شرایط از قبل هم بدتر شد؛ تا اینکه به اذن خداوند و با لطف درمان او، راه کنگره برای ما باز شد.
کنگره خدمات زیادی به ما کرده است؛ خدماتی که اثر آنها را فقط با مقایسه زندگی امروزمان با گذشته میتوانیم درک کنیم. حالا این سؤال پیش میآید که در برابر این همه نعمتی که خداوند از طریق کنگره به ما عطا کرده، چه وظیفهای داریم؟ حداقل کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که مانعی بر سر اهداف کنگره نباشیم و همواره در همان مسیری قدم برداریم که مورد نظر کنگره است.
خدمت افراد در کنگره به ما کمک میکند تا بندهای تاریکی و میزان حضور خود در ظلمات را تشخیص دهیم و آرامآرام به سمت نور و روشنایی حرکت کنیم. وقتی به نور برسیم و حال خوبی پیدا کنیم، آنوقت میتوانیم در کنگره مشغول خدمت شویم.
کنگره به ما کمک میکند و ما در این مسیر، لیاقت خدمت به بندگان خدا را پیدا میکنیم؛ تا جایی که هر کاری که برای کنگره انجام میدهیم، آن را وظیفه خود میدانیم. ما باید قدرشناس و سپاسگزار کمکهایی باشیم که از سوی کنگره به ما شده است؛ این کمکها را درک کنیم، احساس کنیم و اهمیت آنها را بدانیم و تلاش کنیم در جهتی حرکت کنیم که این همه کمک و انرژیای که برای ما صرف شده، به هدر نرود.
منابع: سخنان آقای مهندس و سایت کنگره۶۰
نویسنده: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر مرضیه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاشان
- تعداد بازدید از این مطلب :
149