همسفر بودن یک نقش نیست یک رسالت عاشقانه است

واژه همسفر کلمه‌ای است؛ فراتر از یک نام که در دل خود صبر، عشق و ایستادگی دارد. من یک همسفر بودم نه مصرف کننده و بیمار جسمی؛ اما روحم خسته بود و قلبم ترک داشت، امیدم بارها زمین خورده بود و در این مسیر تمام تخریب‌های روحی و جسمی را به جان خریدم.

من یک همسفرم و امروز دیگر فقط نگران مسافرم نیستم؛ حواسم به خودم هست. آموزش گرفتم که روحیه‌ و آرامشم ارزش دارد، رشد من کمک بزرگی به مسیر درمان می‌کند. درمانی از جنس سازندگی روحی از جنس آگاهی، صبر و آرامش که سال‌ها  آن را گم کرده بودم؛ اما امروز با قلبی آرام‌تر و نگاهی روشن‌تر می‌گویم خدایا شکرت که اذن دادی بمانم و آموزش بگیرم. من در این راه فقط همراه مسافرم نبودم؛ بلکه خود را پیدا کردم و دریافت کردم که آرامش از تغییر دیگری حاصل نمی‌شود، از تغییر نگاه من شروع می‌شود.

همسفر بودن برای من فقط همراهی یک نفر نبود، قبول رنج‌هایی بود که دیده نمی‌شدند، اما استخوان سوز بودند، شاید اگر درمان قطعی وجود نداشت پایه‌های زندگی خیلی‌ها متزلزل می‌شد. از آقای مهندس سپاسگزارم که چنین بنای محکمی را بنیان نهادند که نه تنها مسافران؛ بلکه همسفران را هم نجات دادند. امروز با تمام وجود باور دارم نقش همسفر، نقش اساسی و تعیین کننده است؛ چرا که همراهی آگاهانه همسفر می‌تواند یک انسان را به رهایی برساند و یک خانواده را حفظ کند. « همسفر بودن یک نقش نیست یک رسالت عاشقانه است».

نویسنده: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون یکم)
عکاس: همسفر فاطمه.ج رهجوی راهنما همسفر منصوره (لژیون هفتم)
ویرایش: همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
ارسال: همسفر فاطمه.و رهجوی راهنما همسفر منصوره (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صادق قم