یکی از اهداف کنگره۶۰ حفظ بنیان خانواده است

جلسه سوم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ نمایندگی سیرجان به استادی راهنمای تازه‌واردین همسفر فاطمه، نگهبانی راهنمای تازه‌واردین همسفر اعظم و دبیری راهنما همسفر زهرا با دستور جلسه «نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران» روز پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
درست است که از واژه‌های همسفر و مسافر استفاده می‌کنیم؛ اما برخی می‌گویند این دو نباید از هم تفکیک شوند. مسافر همیشه مسافرِ همسفر است و همسفر نیز مسافر است، این دو واژه زمانی معنا پیدا می‌کنند که سفری وجود داشته باشد سفری که با حرکت آغاز می‌شود، حرکتی برای تغییر چه تغییرات درونی و چه تغییرات بیرونی.

مسافر و همسفر هر دو مسافر هستند؛ اگر این دو از هم جدا شوند، توقعاتی به وجود می‌آید و این توقعات باعث مشکلاتی در زندگی و در نهایت موجب تخریب می‌شود؛ بنابراین این دو باید در کنار هم قرار بگیرند و با هم این سفر را آغاز کنند و شروع به تغییر کنند؛ اما اینجا بحث همسفران کنگره است، همسفران کنگره حقیقتاً جنسشان با همسفران بیرون فرق دارد جنس آن‌ها از سختی، صلابت، رنج، پشتکار و صبر است، چون مثل کوه ایستاده‌اند.

گاهی فردی دچار مشکلی می‌شود حس و حالش خوب است؛ اما به دلیل ندانستن مشکلی به وجود می‌آید، او می‌رود و مشکل را حل می‌کند؛ اما فردی که مصرف‌کننده می‌شود، چون فرمانده وجودش نیروهای اهریمنی می‌شوند دیگر نمی‌تواند برای حل آن مشکل حرکتی انجام دهد و اینجاست که همسفر حضور دارد و همه‌چیز را می‌بیند، می‌بیند که جسم مسافرش در حال آوار شدن، زندگی‌اش در حال نابودی، مسافرش به عمق چاه و تاریکی فرومی‌رود و هیچ کاری از دستش برنمی‌آید بااین‌حال، همه این‌ها را می‌بیند، تحمل می‌کند، صبر می‌کند، هرگز ناامید نمی‌شود و حرکت می‌کند، همیشه امیدوار است، می‌داند خدایی است که دست او را می‌گیرد و در زندگی به او کمک می‌کند پس در کنار مسافرش می‌ماند.

هر انسانی؛ حتی همسفران در یک دوراهی یا تقاطع قرار می‌گیرند که آیا بمانند و زندگی‌شان، مسافرشان و بنیاد خانواده‌شان را نجات بدهند یا بروند؟ آیا بمانند و مسافرشان را از دست نیروهای اهریمنی نجات بدهند، بپذیرند که مسافرشان بیمار است و در کنارش باشند و پرستارش شوند؟ یا اینکه قبول کنند تمام رنج‌ها و مشکلات به‌خاطر مسافر است و او باعث‌وبانی همه‌چیز بوده، و این رنج‌ها را در وجود خود به خشم، نفرت و در نهایت انتقام تبدیل کنند؟ یا اینکه بگویند: این مسافر روزگار من و بچه‌هایم را سیاه کرده، زندگی‌ام را خراب کرده و من باید از او انتقام بگیرم؟ یا بمانند و کمک‌حال مسافرشان باشند، بپذیرند که او بیمار است و آن حرارتی که در درونشان ایجاد شده را به‌جای تخریب، برای حرکت، برای حفظ بنیاد خانواده و زندگی‌شان استفاده کنند.

همسفر می‌بیند آن زخم‌ها، آوارها و تاریکی‌ها را و خودش هم ذره‌ذره آوار می‌شود. دیگران هم که در زندگی او هستند، با سرزنش‌ها، حرف‌ها و طعنه‌ها پا روی آوار وجودی همسفر می‌گذارند و زخم‌هایش را عمیق‌تر می‌کنند؛ اما همسفر می‌ماند.

همیشه گفته‌اند: کسی که رنجش زیاد است، لبخندش هم زیاد است، لبخند می‌زند و نمی‌گذارد کسی از زخم‌های زندگی‌اش باخبر شود و در کنار مسافرش می‌ماند. همسفر می‌تواند یک بازیگر باشد، بازیگری در زندگی و کنار مسافری که درگیر نیروهای اهریمنی و اعتیاد است، بماند و کمک‌حال او باشد. همسفران کنگره۶۰ این مسیر را انتخاب کردند و در کنار مسافرشان ماندند، یاد گرفتند،  راه درست را انتخاب کردند،حرکت کردند و سفرشان را آغاز کردند.

مسافر هم وارد کنگره شد تا بنیاد زندگی و خانواده‌اش را حفظ کند، محبت را یاد بگیرد و همسفر هم در کنارش قرار گرفت تا تغییر و مسیر درست را یاد بگیرد. استاد حکیمی برای مسافرانی که همسفرشان همراهشان نیست، توصیه‌ای دارند ایشان فرمودند: «وقتی مسافر وارد کنگره می‌شود و درمانش را آغاز می‌کند، پیش از ورود به کنگره، معمولاً با همسر یا همسفرش دچار مشکلات، درگیری‌ها، جدل‌ها و اختلاف‌نظرهای زیادی بوده است و زندگی مشترک آن‌ها تحت‌تأثیر این مسائل قرار داشته است، مصرف‌کننده‌ای که به کنگره می‌آید و درمان می‌شود؛ درحالی‌که همسفرش را با خود نمی‌آورد؛ حتی بعد از درمان هم این اختلاف‌ها وجود خواهد داشت؛ چون اختلاف‌فازها باقی می‌ماند فرد مسافر به کنگره آمده، آموزش‌دیده و آگاهی گرفته؛ اما همسفر نه همسفر چون نیامده است، نمی‌داند دلیل آن حس‌های خراب، آن ندیدن‌ها و آن مشکلات چه بوده و چرا آن اتفاقات برای مسافر افتاده است؛ اما وقتی همسفر وارد کنگره می‌شود و این آموزش‌ها را می‌بیند، دیگر می‌داند دلیل آن بی‌حسی‌ها چیست به همین خاطر، اگر بعد از درمان همسفر در کنارش نباشد، دوباره با همان مشکلات مواجه خواهد شد».

یکی از اهداف کنگره، حفظ خانواده و احیاء خانواده است، اینکه اعضاء خانواده در کنار هم قرار بگیرند و همان‌طور که دیگران به ما کمک کردند، زندگی ما را نجات دادند، بنیاد خانواده ما حفظ شد، لبخند روی لب‌های بچه‌های ما نشست و صدای خنده آن‌ها در خانه‌ها پیچید. إن‌شاءاللّه که همه همسفران و مسافران در کنگره حضور داشته باشند و در کنار هم دست در دست هم برای احیاء خانواده‌هایی که واقعاً به کمک نیاز دارند تلاش کنید.

مرزبانان کشیک: همسفر محبوبه و مسافر منصور
عکاسان: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) و مرزبان همسفر محبوبه 
تایپیست: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر آرزو نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سیرجان