همسفر معنای واقعی عشق در کنگره‌۶۰

همسفر سارا در مورد دستور جلسه «هفته همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران» دلنوشته‌ای ارائه کردند که در ادامه می‌خوانیم:

ابتدا هفته‌ همسفر را به آقای مهندس و خانواده‌ محترم ایشان، به‌خصوص خانم آنی بزرگ، تبریک عرض می‌کنم.
هفته‌ همسفر به من یادآوری می‌کند که منِ همسفر، با چه حالی وارد کنگره شدم. قبل از ورود به کنگره‌۶۰ فکر می‌کردم من احتیاجی به درمان ندارم و نمی‌پذیرفتم که من هم بیمار هستم و نیاز به درمان دارم.

اما روزی که مسافرم گفت برای رسیدن به درمان در کنگره، من هم باید همراهش باشم به او گفتم: «یک فرصت دیگر به تو می‌دهم.» عشق در وجودم خاموش شده بود و فکر می‌کردم دیگر زندگی برایم تمام شده است؛ اما از همان ابتدا که وارد کنگره شدم، نوری در دلم جاری شد و به مرور زمان، عشق خاموش من نیز دوباره روشن شد.

در ابتدا وقتی که راهنمایم گفت در کنگره تو همسفر هستی و همسرت مسافر، هیچ درکی از این موضوع نداشتم. تا اینکه با آموزش‌ها، کم‌کم متوجه شدم «مسافر»؛ یعنی کسی که سفر درمان را طی می‌کند و «همسفر»؛ یعنی همراهِ بالِ پرواز. آنجا بود که معنای عشق واقعی را فهمیدم و دریافتم باید با عشق خود به مسافرم جان بدهم تا بلند شود و از این آتش ویرانگر رها گردد.

قبلاً وقتی کلمه‌ اعتیاد را می‌شنیدم برایم غیرقابل‌تحمل بود؛ اما حالا می‌گویم اگر مسافرم مصرف‌کننده نبود، من تا کی باید در تاریکی رنج می‌بردم؟
من هنوز هم کاملاً خوب نشده‌ام؛ اما امید دارم در کنگره‌۶۰، با آموزش‌های درست و تلاش خودم به آرامش کامل برسم. هزاران بار خدا را شکر می‌کنم که به‌ واسطه‌ مسافرم، اذن ورود من نیز در کنگره صادر شد تا به عشق واقعی پی‌ ببرم و از زندگی لذت ببرم.

همسفر فرشته در مورد دستور جلسه «هفته همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران» دلنوشته‌ای ارائه کردند که در ادامه می‌خوانیم:

قبل از هر چیز، هفته و جشن همسفر را به بنیان کنگره‌۶۰، آقای مهندس؛ خانم آنی اولین همسفر کنگره‌۶۰؛ همچنین آقای امین دژاکام، اولین همسفر آقا در کنگره‌‌‌۶۰ و نیز خانم آنی کماندار و خانم شانی، همسفران آقای مهندس و تمامی همسفران کنگره‌۶۰ در سراسر کشور تبریک و شادباش عرض می‌کنم.

برای درمان یک شخص بیمار به مواد مخدر که تمام سیستم‌های او از کار افتاده و حجم بالایی از تخریب و آسیب را به‌ همراه دارد اولین قدم خواست خود فرد است؛ یعنی تا زمانی که خودِ فردِ بیمار، خواستار رهایی و درمان نباشد، هیچ‌کس نمی‌تواند به او کمک کند.

اعتیاد بیماری‌ای است که خودِ بیمار یا همان مصرف‌کننده، تمام مسئولیت درمان خود را بر عهده دارد و دیگران فقط می‌توانند او را راهنمایی و گاهی پشتیبانی و همراهی کنند. در همین‌جا است که همراهی یک همسفر، راه را برای مسافر هموارتر و آسان‌تر می‌کند.

همسفر به فرد یا افرادی گفته می‌شود که خود سابقه اعتیاد ندارند و برای رهایی و درمان، مسافر خود را همراهی می‌کنند؛ اما نمی‌توانند بار مسئولیت اعتیاد مسافر را به دوش بکشند. در کنگره‌۶۰، همسفر کسی است که او نیز سفر خود را برای همراهی مسافر آغاز کرده است. سفر همسفر با OT و درمان اعتیاد نیست؛ بلکه سفر او قرار گرفتن در مسیر و پروسه آموزش‌های کنگره‌۶۰ برای رسیدن به تعادل است.

اکثر همسفران در بدو ورود به کنگره، حالت تعادل چندانی ندارند و به عبارتی دیگر، تخریب‌های آن‌ها کمتر از مسافران نیست. بنابراین لازم است همسفر در شناخت اعتیاد و پروسه درمان، آموزش‌های لازم را دریافت کند. علاوه بر آموزش گرفتن، حضور و همراهی همسفر نوعی اعتمادبه‌نفس برای مسافر ایجاد می‌کند و اگر همسفر همراه نباشد، ممکن است از روی جهل و ناآگاهی، مانعی برای رسیدن مسافر به رهایی گردد.

من نیز به‌واسطه اینکه فکر می‌کردم چون اعتیاد ندارم، رفتن به کنگره به درد من نمی‌خورد، در سفر اول مسافرم همراه او نبودم. وقتی در جشن همسفر همراه مسافرم به کنگره آمدم و دیدم اکثر مسافران همسفر دارند، گویی تلنگری به من خورد. با خودم فکر کردم: «من که نیازی به آموزش ندارم؛ ولی به‌خاطر مسافرم آمده‌ام.» وقتی مدتی از سفرم گذشت و آموزش‌های کنگره را فرا گرفتم، متوجه شدم که درست است به بهانه مسافرم آمدم؛ اما تخریب‌های من کمتر از او نیست، من هم نیاز به آموزش دارم.

اکنون که بیش از یک سال از سفرم گذشته، روزبه‌روز بهتر درک می‌کنم که چقدر در تاریکی و گمراهی بودم. امروز بسیار خوشحال و سپاسگزار خداوند هستم که کنگره را در مسیر زندگی‌ من قرار داد.

همسفر خوب، فرمانبردار خوبی است و آموزش‌های خود را دنبال می‌کند تا در طول سفر، کمک، پشتیبان و حامی مسافر باشد تا او بتواند سفر خود را به‌درستی به پایان رسانده و به رهایی برسد. بنابراین واژه پربار «همسفر بودن» زمانی مفهوم واقعی خود را پیدا می‌کند که شخص، همراه مسافر خود در مسیر آموزش‌های کنگره قرار گیرد و خودش نیز سفرش را آغاز کند و جهان‌بینی‌ خود را تغییر دهد تا دریابد همسفر بودن یعنی چه.

ما همسفران کنگره‌۶۰ باید در کارگاه‌های آموزشی به‌طور منظم شرکت کنیم، آموزش بگیریم و آگاهی خود را درباره شناخت اعتیاد بالا ببریم.

همسفر و مسافر در کنار یکدیگر کمک می‌کنند تا هر دو به آسایش، آرامش و تعادل بیشتری برسند. به قول آقای مهندس: «همسفران بالِ پروازِ مسافران خود هستند.» بدون حضور همسفران، کنگره‌۶۰ تعادل نخواهد داشت و آن شعبه‌ای قوی‌تر و پربارتر است که همسفران قوی‌تری داشته باشد.

بر همین اساس و با توجه به اهمیت جایگاه همسفر، آقای مهندس تصمیم گرفتند یک هفته از سال را به پاس قدردانی از تلاش‌های همسفران به نام «هفته همسفر» نام‌گذاری کنند. در پایان، یک‌بار دیگر هفته همسفر را به تمامی همسفران خانم و آقا تبریک و شادباش عرض می‌کنم.

نویسندگان: همسفر سارا و همسفر فرشته رهجویان راهنما همسفر سمیرا (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی چالوس