جلسه سوم از دوره اول کارگاههای آموزشی عمومی همسفران و مسافران کنگره۶۰ ویژه جشن همسفران نمایندگی پردیس به استادی ایجنت همسفر مبینا، نگهبانی راهنمای تازهواردین همسفر فاطمه و دبیری راهنمای تازهواردین همسفر پریزاد با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران آقا و خانم در درمان اعتیاد مسافران» روز چهارشنبه ۱۰ دیماه 1404 ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا هفته همسفر را به تمامی همسفران کنگره۶۰ بهویژه خانواده محترم آقای مهندس، خانم آنی بزرگ، استاد امین عزیز، خانم شانی عزیز و خانم کماندار تبریک عرض میکنم. عزیزانی که با بخشش و گذشت خود این بستر را فراهم کردند تا امروز بسیاری از ما همسفران بتوانیم در این جایگاه و بر روی این صندلیها حضور داشته باشیم. وقتی از بخشش و گذشت سخن میگوییم لازم است نگاهی به ۲۷ سال پیش و پس از رهایی آقای مهندس بیندازیم. این خانواده میتوانستند حق طبیعی خود را مطالبه کنند؛ حقی که ایجاب میکرد پدر و همسرشان پس از سالها مصرف، در کنار خانواده بماند؛ اما آنها از حق پدری و همسری خود گذشتند تا امروز ما بتوانیم پدران، همسران و فرزندان خود را دوباره به دست آوریم. استاد امین در یکی از صحبتهایشان جملهای فرمودند که بارها از ایشان شنیدهایم: «من اوایل کنگره را دوست نداشتم؛ فقط برای دیدن پدرم به کنگره میآمدم.» این یعنی گذشت؛ یعنی بخشش. اینکه فرزندی بهجای انتظار در خانه، به کنگره بیاید تا پدرش را ببیند، مصداق عینی ایثار یک همسفر است.
اگر امروز آغوش پدرانمان برایمان باز است، اگر دیگر فرزندی با دغدغه اعتیاد پدرش زندگی نمیکند، اگر گرمای آغوش همسرانمان دوباره به زندگی ما بازگشته و اگر فرزندانمان درگیر اعتیاد نیستند، همه اینها حاصل گذشت و بخشش عزیزانی است که از حق پدری و همسری خود گذشتند. همسفر بزرگی مانند خانم آنی بزرگ که با گذشت از حق همسری، زمینه شکلگیری گروه همسفران را فراهم کردند تا امروز بسیاری از ما بتوانیم در این مسیر آموزش قرار بگیریم. در نوشتار کنگره۶۰ آمده است که واژه «همسفر» به کسی اطلاق میشود که سابقه مصرف مواد مخدر نداشته باشد؛ تعریفی دقیق و درستی است؛ اما امروز با توجه به موضوع گذشت و بخشش میخواهم از زاویهای دیگر به همسفر بودن نگاه کنم.
همسفری تنها یک عنوان نیست؛ بلکه جایگاهی است که با گذشت و بخشش معنا پیدا میکند. دستور جلسه امروز «نقش همسفر در درمان مسافر» است. برای درک بهتر این نقش، میتوان آن را با ساخت یک فیلم مقایسه کرد. در یک فیلم، بازیگر فیلمنامهای در اختیار دارد و دقیقاً میداند چه بگوید، چه زمانی سکوت کند، کجا بخندد و کجا گریه کند؛ اما همسفر در بدو ورود فیلمنامهای دریافت نمیکند. همسفر باید در طول مسیر درمان، نقش خود را پیدا کند؛ بداند کجا صحبت کند، کجا سکوت اختیار کند و کجا صبوری پیشه سازد. بیشک گلایهها، ناراحتیها و شکایتها قابل درک است؛ اما همسفر باید بهجای ماندن در نق زدن و شکوه، نقش خود را در سفر درمان بشناسد. هر سفر نقش متفاوتی دارد و همسفر باید این نقش را آگاهانه بیابد. برای توضیح بهتر مفهوم گذشت و بخشش، مثالی به ذهنم رسید. تصور کنید بیماری وجود دارد که قلبش بیمار است و تنها راه نجات او، پیوند قلب است. این بیمار کاری از دستش برنمیآید جز انتظار و دعا. قلب سالم پیدا میشود و عمل پیوند انجام میگیرد؛ پس از عمل اولین توصیه پزشک این است که بیمار از هرگونه تنش، اضطراب و ناراحتی دور بماند.
این مثال چه ارتباطی با جایگاه مسافر و همسفر دارد؟ مسافر، همان بیماری است که قلبش بیمار است و بهتنهایی کاری از دستش برنمیآید؛ اما قلب سالمی که قرار است اهدا شود همسفر است؛ همسفری که با وجود زخمها و دردهای خود، باید قلبی آرام و سالم برای مسافر باشد. همسفر لازم است دردها و رنجهای خود را کنار بگذارد و با آرامش، نقش حیاتی خود را در درمان ایفا کند. همانطور که پزشک پس از پیوند قلب، بیمار را از تنش و اضطراب دور میکند، همسفر نیز وظیفه دارد در زمان بروز ناراحتی، خشم یا تنش، آرامش خود را حفظ کند. این آرامش بخشی از نقش همسفر در مسیر درمان است.
تصاویر برگزاری جشن هفته همسفر و قدردانی مسافران از همسفران
مرزبانان کشیک: مسافر حسن و همسفر مرضیه
تایپیست: راهنمای تازهواردین همسفر مهدیه
عکاسان: همسفر انسیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر مبینا (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پردیس
- تعداد بازدید از این مطلب :
710