هر قدمِ خسته‌ تو یک پیروزی خاموش است

همسفر صبور و عزیز!
راه همیشه هموار نیست. گاه نفس کم می‌آوری، گاهی پاهایت سست می‌شود و دلت می‌خواهد فقط بایستی و نگاه کنی.
بعضی روزها سنگینی، مسیر بیشتر از توان توست و سکوتِ جاده بلندتر از حرفهای تو فریاد می‌زند.
اما تو ادامه می‌دهی
حتی وقتی ترس همراهت قدم می‌زند، آنگاه که امیدت فرسوده و خسته است.
تو ادامه می‌دهی
نه از آن رو که راه آسان است؛ به آن دلیل که دلت هنوز زنده است.
قدرت تو در همین لحظه‌هاست؛
در لحظه‌هایی که کم می‌آوری
اما نمی‌ایستی.
هر قدمِ خسته‌ تو یک پیروزی خاموش است،
هر نفسِ سنگینت نشانه‌‌ای از ایستادگی توست.
اگر زمین خوردی بدان که خاک هم شجاعتت را شهادت می دهد
تو قوی‌تر از آنی که ناامیدی بتواند راهت را ببندد
راه شاید طولانی باشد؛ اما تو ساخته شدی و آمدی برای رسیدن
ادامه بده همسفر…
حتی آهسته، حتی با دلِ لرزان
اما ادامه بده
خدای تو خدای خوبی‌ها و زیبایی‌ها و صبوری‌هاست.

نویسنده: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون چهارم )
رابط خبری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون چهارم )
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر افسون نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نایین