احساس کردم قدم در بهشت زمینی گذاشته‌ام

در ابتدای مسیر که برای درمان اعتیاد مسافرم به کنگره‌۶۰ وارد شدم با تمام حس و حال ناخوشایند و افکار پریشانی که داشتم احساس کردم قدم در بهشت زمینی گذاشته‌ام که همه افراد آن سفیدپوش همراه با یک نگاه مهربان، لبخند زیبا و آغوش باز پذیرا انسان‌های دردمند هستند. در سیستم کنگره‌۶۰ چقدر زیبا واژه مسافر جایگزین معتاد شد و خانواده‌های مصرف کننده‌ها به واژه زیبای همسفر تغییر کرد.با اشخاصی که در هیچ کجای جامعه پذیرفته نمی‌شدند، در این مکان با کمال احترام برخورد می‌شد.

سفر در کنگره عبور از سرمای۶۰ درجه زیر صفر است و دوری از غم، غصه و درمان بیماری اعتیاد قطعاً نیاز به همسفر دارد، چرا که کم‌کم آموختیم همسفر بودن به چه معناست، آموختیم وقتی می‌گویند بال پرواز باشیم نه بند پرواز به چه معنی است. در ابتدا وقتی بقیه همسفران که خدمت‌گزار بودند و چند سالی از حضورشان در کنگره می‌گذشت را با آن حال‌خوش و انرژی فراوان می‌دیدم باورم نمی‌شد که آن‌ها هم زندگی سخت و مشکلات فراوان داشته‌اند و مدام با خودم می‌گفتم چه‌قدر فهمیده، دانا و باسواد هستند و این همه علم و دانش را از کجا کسب کرده‌اند؟ این حجم از آرامش مگر می‌شود؟ چه‌قدر زیبا مشارکت می‌کنند، اگر با گوش جان به مشارکت‌ها گوش می‌دادم قطعاً هر کدام تجربه و آموزش خاص خودش را داشت.

وقتی همسفران مشارکت می‌کردند و از مشکلات، تجربه‌ها و زندگی‌های سختی که از آن گذر کرده بودند سخن می‌گفتند و این‌که با حضور در کنگره‌۶۰ و همسفر شدن تغییر کرده‌اند و اکنون چه حس، حال و آرامشی دارند و چه‌ زیبا سفر اولی‌ها را به سمت صبوری، آرامش و حال‌خوش هدایت می‌کردند. دائماً از نوری که پس از تاریکی بر ما می‌تابد و فقط کافی است از دنیای بزرگ تاریکی‌ها و نا‌امیدی‌ها چشم برداشته و به آن روزنه نوری که در مقابله ما است چشم بدوزیم و از پیله افکار منفی و مشکلاتی که مسافر به واسطه مصرفش برای ما به وجود آورده بیرون بیاییم و در مقابل درون خودمان برای رهایی خودمان قرار بگیریم.

رهایی از تمام بندهایی که من را به زندان ناامیدی، یأس و انزجار کشانده و طعم لذت زندگی کردن را از یاد من برده است، همیشه فکر می‌کردم آیا واقعیت دارد؟ آیا روزی برای من هم این اتفاق رخ خواهد داد، اکنون می‌گویم که بله حتماً این اتفاق خواهد افتاد، اگر با بندبند وجودم در این سیستم حرکت کنم. پیام زیبای استاد سیلور را که بسیار برای من آموزنده بود را تقدیم به همسفران عزیز می‌کنم. «شما که در این مکان حضور دارید و دارای هزاران دست و میلیون‌ها اندیشه هستید، قدم‌هایتان را برای یک هدف مهم نیاز دارید بیایید درون خود را رها نمایید و با عزمی بزرگ، مانند اقیانوس‌ها، مغزها و اندیشه‌های خود را باز کنید و برای ادامه این راه همسفر ما شوید تا نادیدنی‌ها را ببینید و ناشناختنی‌ها را بشناسید و به عبارتی پرواز را بیاموزید تا در بیکران با بال‌های عقاب سپید درون پرواز کنید.» امیدوارم که بتوانیم در مسیر زیبای کنگره‌۶۰ پایدار و استوار قدم برداریم.

نویسنده: همسفر سپیده رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر سپیده رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر زهرا (لژیون دوازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجو راهنما همسفر سمیرا (لژیون بیست و چهارم)
همسفران نمایندگی میر داماد اصفهان