چون ستارگان بدرخشید و انوارتان حیات‌بخش باد

جلسه سوم از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر احمد‌ اراک به استادی مرزبان همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر راضیه و دبیری همسفر حسنیه با دستور جلسه « هفته‌ی همسفر؛ نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران » روز دوشنبه ۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از ایجنت همسفر مریم تشکر می‌کنم که اجازه دادند امروز من در این جایگاه باشم و آموزش بگیرم. هفته همسفر را  به اولین همسفر کنگره ۶۰ خانم آنی، استاد امین، همسفر آنی کماندار و خانم شانی تبریک می‌گویم، همچنین به تک‌تک شما دوستان که امروز در این جلسه حضور دارید تبریک می‌گویم، تبریک ویژه به همسفرانی که مسافرانشان  کنگره‌ نمی‌آیند و خودشان به تنهایی سفر می‌کنند، می‌گویم. صحبت‌هایم را با پیامی از استاد امین شروع می‌کنم:« ترکش‌های اعتیاد را در صدف قلب خویش تبدیل به زیباترین ستارگان نمودیم و با آن ستارگان توانستیم راه خود را در میان ظلمات اعتیاد به روشنایی روز هموار نماییم؛ چون ستارگان بدرخشید و انوارتان حیات‌بخش باد». زمانی که کنگره شکل گرفت فقط افراد مصرف‌کننده‌ای که برای درمان اعتیاد می‌آمدند می‌توانستند در کنگره حضور داشته باشند و خانواده‌ها مجبور بودند بیرون منتظر بمانند، که آقای مهندس برای جلوگیری از تجمع، اتاقی  برای آن‌ها در نظر گرفت. برای اینکه افراد تجربیات و راهکارهای غلط خود را در اختیار همدیگر قرار ندهند، خانم آنی با آرامشی که داشتند شروع به آموزش دادن به خانواده‌ها کردند و این آغازی شد که خدا را شکر امروز همسفرها قوی شدند و به صورت مستقل فعالیت می‌کنند و آموزش می‌گیرند. ما همسفران زمانی که وارد کنگره می‌شویم فکر می‌کنیم به خاطر مسافرهایمان می‌آییم و شاید اوایل خیلی منت سر آن‌ها بگذاریم و خود را بسیار فداکار و دلسوز  بدانیم یا از روی کنجکاوی بیایم؛ اما  بعد از مدتی که آموزش‌ها را می‌گیریم  متوجه می‌شویم که به واسطه ترس،استرس، کینه، نفرت، قضاوت، سیستم‌ ایکس ما دچار تخریب شده و خودمان هم نیاز داریم که روی خود کار کنیم. آقای مهندس مثال جالبی زدند گفتند: همسفر مثل شخصی است  که کنار یک راننده‌ مست نشسته، راننده در حال خودش است و حواسش به پیچ‌ها و گردنه‌ها نیست با سرعت بالا سبقت می‌گیرد، کسی که کنار راننده نشسته هوشیار است؛ ولی کاری از دستش بر نمی‌آید، هر لحظه استرس دارد که ماشین چپ کند، یا آخر ماه که می‌شود استرس کرایه خانه، قبض آب ،برق، شهریه و... همین ترس، استرس، اضطراب و ناراحتی‌ها باعث تخریب سیستم ایکس می‌شود. شخص مصرف‌کننده در زمان مصرف متوجه مشکلاتی که در زندگی وجود دارد نیست چون خودش درگیر مواد است و تا زمانی که مواد را مصرف نکند کاری نمی‌تواند انجام دهد مواد به او فرمان می‌دهد. وقتی هم که مواد را مصرف می‌کند تا چند ساعت بیشتر دوام ندارد باید دوباره به فکر تهیه پول برای مصرف بعدی باشد و زندگی او در همین خلاصه می‌شود؛ بنابراین متوجه مشکلات زندگی، هزینه‌‌ها، شهریه تحصیل فرزندان نیست.  این همسفر است که این مشکلات را به تنهایی باید به دوش بکشد در کنار همه این‌ها باید طوری رفتار کند که اطرافیان از سختی‌هایی که او در زندگی دارد متوجه نشود. شاید خیلی وقت‌ها سرافکنده، خجالت زده شده باشیم و از خیلی چیزها خودمان را محروم کرده باشیم، اگر مهمانی بوده به خاطر مصرف کننده بودن مسافرمان بهانه آورده‌ام  نرفتیم شاید خیلی وقت‌ها در تنهایی‌های خود اشک ریخته‌ایم، ناامید شدیم و گفتیم خدایا چرا اصلاً منو آفریدی که این همه سختی بکشم بیام کنار یک مصرف کننده شاید خیلی‌هامون تصمیم به جدایی گرفتیم اما باز صبوری کردیم در خلوت خود از خداوند خواستیم که راهی نشان‌مان دهد که خدا را شکر که مسیر کنگره برای‌ ما باز شد. راهنما به ما می‌گوید: تو همسفر هستی کاری به درمان مسافرت نداشته باش چون او راهنما دارد که بیشتر از تو می‌داند، روی خودت کار کن  تا تغییر کنی. علاوه بر اینکه شدیم یک همراه، یک بال پرواز برای مسافر‌هایمان که خوب سفر کنند و به درمان برسند. خودمان در کنار آن‌ها رشد کردیم قوی شدیم، مستقل شدیم، اعتماد به نفسمان بالا رفت. در زمان مصرف  عشق و محبتی در زندگی نبود و تبدیل شده بود به کینه و نفرت و ناشکری. الان زندگی‌مان رنگ و بو گرفته و پر از عشق و دوست داشتن و سپاسگزاری است . ما هم در همین جامعه، کنار آن‌ها  زندگی می‌کنیم و گرانی‌ها برای ما هم وجود دارد ولی خدا را شکر حال دل‌مان خوب است چون سختی‌های دوران اعتیاد را گذرانده‌ایم و الان گران شدن این جنس‌ها برای ما مهم نیستند مهم حال خوبی است که  داریم و  همه این‌ها به خاطر بودن در کنگره است.  ما در کنگره سپاسگزاری را یاد گرفتیم و این هفته «جشن همسفر» را داریم که در این جشن مسافرها با دادن پاکت و کادو از همسفرها قدردانی می‌کنند. من همسفر باید در این هفته سخت نگیرم و سختی‌هایی که دوران مصرف کشیدم را یادم نرود . کمیت،مبلغ و اندازه  برایم مهم نباشد.  عمل قدردانی که انجام می‌دهد و حال خوبی که داریم سلامتی و عشق و محبتی که در زندگی داریم برای‌مان مهم باشد، دلنوشته ای که در کنار پاکت به ما می‌دهد ارزش دارد.

مرزبان کشیک:همسفر نیلوفر
عکاس همسفر: جمیله رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
تایپیست: همسفر حسینیه رهجوی راهنما همسفر محبوبه(لژیون اول)
ارسال: همسفر راضیه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر احمد ـ اراک