سیزدهمین جلسه از دوره یازدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی خیام نیشابوری در روزهای یکشنبه با استادی همسفر بهزاد ونگهبانی همسفر امیر و دبیری همسفر مهدی،با دستور جلسه هفته همسفر در تاریخ 7 دیماه 1404 رأس ساعت 17 آغاز به کار کرد.
سلام دوستان، بهزاد هستم یک همسفر:
از نگهبان جلسه و همچنین ایجنت محترم، آقای ابوالفضل، که استادی جلسه را به بنده واگذار کردند، صمیمانه تشکر میکنم.
دستور جلسه این هفته، «هفته همسفر» و «جشن همسفر» است. من نیز به نوبه خود، این هفته و این جشن را به تمامی اعضای کنگره ۶۰، بهویژه اعضای نمایندگی خیام، تبریک عرض میکنم و امیدوارم این هفته، جشنی باشکوه و پربار در شعبه برگزار شود.

برداشت و تجربهای که از همسفر بودن، هفته همسفر و موضوع جلسه دارم، این است که نقش همسفر در کنگره ۶۰، پیش از هر چیز، مانع نبودن در مسیر درمان مسافر است؛ سپس کمک کردن و در نهایت رشد و رسیدن به جهانبینی لازم..
در بخش نخست، یعنی «مانع نبودن»، باید توجه داشت که هیچ مجموعهای در جهان، چه در داخل و چه خارج از کشور، به اندازه کنگره ۶۰ نسبت به اعتیاد شناخت و آگاهی ندارد؛.
وقتی همسفر در کنگره حضور نداشته باشد، شناختی از اعتیاد و شرایط مسافر ندارد؛ چه همسفر خانم باشد و چه آقا. در چنین وضعیتی، به تعبیر آقای مهندس، ممکن است همسفر «نقش بازرس» را ایفا کند؛ یعنی با نیت کمک، رفتاری انجام دهد که نتیجهاش ضدکمک باشد. او تقصیری ندارد، فقط آگاهی ندارد.
البته اگر همسفر حضور نداشته باشد، مسافر همچنان میتواند درمان خود را انجام دهد؛ اما نبود همسفر میتواند مانعی جزئی ایجاد کند. از همینجاست که گفته میشود همسفر «بال پرواز» مسافر است؛ زیرا وقتی آموزش ببیند، بهجای دخالت، حامی میشود و با فراهم کردن زمان، آرامش و اجازه لازم، به درمان مسافر کمک میکند.
از سوی دیگر، مسافر باید بداند که حضور همسفر تنها برای کمک به او نیست؛ بلکه برای خود همسفر نیز منافعی جدی دارد. همسفران معمولاً در خانوادههایی که مسافر دارند، آسیبها و تخریبهای روحی زیادی را تجربه میکنند؛ از جمله غم، ناامیدی و کاهش اعتمادبهنفس. بخشی از این آسیبها ناشی از رفتار مسافر و شرایط زندگی مشترک است. بنابراین همسفر نیز نیازمند آموزش، آگاهی و خروج از تاریکیهای درونی خود است.
گاهی همسفر تمایل به حضور دارد، اما مسافر اجازه نمیدهد. این موضوع به نقش و آگاهی مسافر بازمیگردد. مسافری که شناختی از کنگره و اعتیاد ندارد، ممکن است مانع ورود همسفر شود؛ در حالی که این کار، هم مانع احیای همسفر است و هم مانع کمک به خود مسافر.
در مواردی نادر، برخی مسافران دچار حسادت یا ترس میشوند؛ مثلاً تصور میکنند همسفر از آنها جلو میزند، گویی کنگره میدان مسابقه است. این تصور کاملاً اشتباه است. جایگاهها در کنگره، برخلاف بیرون، موجب افزایش منیت نمیشود؛ بلکه انسان را فروتنتر و آگاهتر میکند. بنابراین نگرانی از رشد همسفر، بیاساس است.
برخی نیز از قضاوت دیگران میترسند؛ اما واقعیت این است که حضور در کنگره و بهبود زندگی، بسیار ارزشمندتر از پنهانکاری و تحمل شرایط بحرانی خانوادگی است.
از سوی دیگر، برخی همسفران تنها زمانی وارد کنگره میشوند که تغییر را در مسافر ببینند. مسافر باید تاریکی خود را به نور تبدیل کند تا این نور به بیرون بتابد و دیگران نیز آن را احساس کنند. این تغییر، بهترین دعوت برای حضور همسفر است.

هفته همسفر فرصتی برای قدردانی از همسفران است. این قدردانی تنها برای همسفر نیست؛ بلکه برای خود مسافر نیز یک تمرین جهانبینی است. گاهی مسافر در دادن پاکت دچار خجالت، ترس، غرور یا منیت میشود. اما وقتی از این موانع عبور میکند، در حقیقت روی خودشناسی و جهانبینیاش کار کرده است.
بسیاری تصور میکنند کنگره فقط برای درمان اعتیاد است؛ در حالی که به گفته آقای مهندس، تنها سه درصد موضوع کنگره اعتیاد است و نود و هفت درصد آن جهانبینی است. همه انسانها، چه مصرفکننده و چه غیرمصرفکننده، به جهانبینی نیاز دارند.
من خودم حدود چهار تا پنج سال است که در کنگره حضور دارم، بدون اینکه مصرفکننده بوده باشم؛ اما امروز میدانم که تا پایان عمر به کنگره نیاز دارم. زیرا تاریکیهای خودم را شناختم و فهمیدم که تغییر واقعی باید از خود من آغاز شود. هیچ آموزشی، چه در ایران و چه خارج از کشور، به قدرت آموزشهای کنگره ۶۰ نیست. برای من، کنگره حکم یک دانشگاه بزرگ روانشناسی و جهانبینی را دارد.
بنابراین باید نگاه خود را نسبت به کنگره اصلاح کنیم و از حضور همسفران استقبال کنیم؛ زیرا این حضور، هم برای مسافر و هم برای همسفر، نعمتی بزرگ است.
از اینکه با سکوت و توجه به صحبتهایم گوش دادید، سپاسگزارم.
تایپ:مسافر رضا (لژیون پنجم)
عکاس: مسافر مسلم (لژیون نهم)
بارگذاری: گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری
- تعداد بازدید از این مطلب :
123