همسفر نیلوفر از نمایندگی رودکی در باب دستور جلسه«وادی چهاردهم و تاثیر آن روی من» چنین نوشت:
آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است. استاد سردار میفرمایند: شما هرگز تصور نکنید که تنها به صرف خاصیت دور هم جمع شدهاید، در شما محبتی وجود دارد که ریشه دیرین دارد. وادی چهاردهم وادی عشق و محبت، این وادی به من یاد داد که مثل ظرف تهی نباشم، باید در جهت افکار مثبت و امواج عشق حرکت کنم، برای به وجود آمدن عشق باید دلهایمان را از پلیدی، کینه، نفرت و انتقام پاک کنیم تا بتوانیم عشق و محبت را انتقال بدهیم. این وادی به ما یاد میدهد جهان برای دوست داشتن و عشق ورزیدن ساخته شده است. محبت یعنی عشق، عقل و ایمان این سه ضلع باید با هم رشد کنند. اگر محبت واقعی باشد از درون میجوشد و آنوقت خار بیابانها را هم میتوانیم دوست داشته باشیم؛ اما در صورتی که ما آن را حس کنیم زمانی انسان معنی عشق را متوجه میشود که به آرامش دست پیدا کند، به عبارتی عشق، یعنی گذشتن از خویش. پایهی اصلی و مهم عشق: معرفت، شناخت و آگاهی است. آقای مهندس میفرمایند: هر چیزی در هستی وجود دارد قطعا دارای جاذبه و دافعه خواهد بود و انسان باید بداند که رسیدن به صلح و آرامش و خوشبختی و همچنین محبت و عشق یک بهایی دارد که باید آن را پرداخت کند. همه از عشق سخن میگوییم؛ اما باید در عمل هم بتوانیم ثابت کنیم، آیا میتوانم به خاطر کسی از خود بگذرم؟ آیا من میتوانم انتقام نگیرم؟ همیشه من فکر میکردم اگر به کسی محبت کنم یا کاری برایش انجام بدهم باید برایم جبران کند؛ اما این وادی به من آموخت عشق باید بلاعوض باشد و اگر به کسی محبت کردم یا کاری برایش انجام دادم انتظار نداشته باشم که برایم جبران کند تا بتوانم لذت ببرم. امیدوارم همه ما به مرحلهای برسیم که به تمام هستی و انسانهای اطراف خود حس خوبی داشته باشیم و بتوانیم عشق و محبت خود را به دیگران منتقل کنیم.
ویرایش، تنظیم و ارسال مطلب: نگهبان سایت همسفر نگین
همسفران نمایندگی رودکی
- تعداد بازدید از این مطلب :
۶۶