سلام دوستان بهروز هستم مسافر.
شاکر خداوند بزرگ هستم که مسیر کنگره۶۰ را به من نشان داد تا بتوانم در این مسیر قدم بردارم، آموزش بگیرم و به خودم خدمت کنم.
از آقای مهندس و راهنمای خوبم قدردانی و تشکر میکنم که به زندگی من معنی بخشیدند، به منی که فراموش کرده بودم چه کسی هستم و به چه دلیل پا به این دنیا گذاشتم، حتی دیگر قادر به دیدن اطرافم نبودم، فقط به یک چیز فکر میکردم، آنهم مصرف مواد بود، چون فکر میکردم به این صورت به آرامش میرسم.
واقعا هم مصرف مواد، به من آرامش زودگذر و کاذب میداد. هر روز که میگذشت بیشتر در تاریکی و منجلاب مواد مخدر فرو میرفتم.
به خود و خانوادهام به علت نداشتن آگاهی ظلم میکردم.
اما خداوند اِذن به کنگره آمدن و آموزش گرفتن را برای من صادر کرد و توانستم قدم در این مسیر بگذارم.
امروز با آموزش گرفتن متوجه شدم، کسی که در مسیر ارزشها حرکت میکند، نفس او هم تزکیه و پالایش میشود.
در کنگره آموختم تا بتوانم با افکار پوچ و بیهدف، مقابله کنم و در ادامه به آرامش برسم.
قبل از سفر، حال خوشی نداشتم، مدام خود را سرزنش میکردم و برای تمام اتفاقات اشتباهی که پیش میآمد، دنبال مقصر میگشتم و از همهکَس و همهچیز خسته و طلبکار بودم.
در موقع مصرف، این انرژی کاذب مواد بود که من را بالا میبرد، ولی بعد از گذشت مدتی کوتاه، به مراتب از جایی که بودم پایینترم میبرد.
روزی که به نمایندگی خواجو آمدم و حالخوش، عشق و محبتِ بین رها شدهها از بند اعتیاد را میدیدم فکر میکردم همه تظاهر میکنند و باور نمیکردم. مدتی که در جلسات نمایندگی شرکت کردم، متوجه آن شدم که نمیشود؛ طی روزها، ماهها و سالها تظاهر به حال خوب کرد. برای ماندن در مسیر صراط مسقیم باید از خیلی چیزها گذشت. باید از آن کنار هم بودنهای بی ارزش، از مادیات و دوستانی که تظاهر به دوستی میکنند گذشت.
باید برای درمان شدن وقت گذاشت و از جسم و روان خود در طول سفر، هممانند یک نهال کوچک در برابر سیل، طوفان و آفتها مراقبت کرد تا روزی به ثمر بنشیند و میوه سالم بدهد. میوه آن درخت، همان حال خوشی است که افراد کنگره۶۰ از آن برخوردار هستند.
امروز توانستم تا حدی جلوی نفس اماره و خواستههای نامعقول را بگیرم.
ازخداوند، آقای مهندس و راهنمای محترم خود سپاسگزارم که با تمامی آن حال و افکار خراب قبولم کردند، به من درس جهانبینی دادند و راه درست زندگی را برای من نمایان نمودند.
خداوند برای بندگانش حال خوب رقم میزند و این ما هستیم که باید ایمان بیاوریم و در مسیر صراط مستقیم قدم بگذاریم.
این راه و مسیر صحیح از نظر بنده، همان کنگره۶۰ است، چون الگوهایی هممانند آقای مهندس و راهنمایان در کنگره وجود دارند، اما این ما هستیم که باید چشمانمان رو باز کنیم، با قدرت گرفتن از قدرت مطلق، فرمانبرداری و آموزش گرفتن از راهنمای خود، مسیری که هم سخت و هم سهل است را طی کرده و به قلّه که همان به درمان رسیدن و رهایی از دام مواد مخدر میباشد برسیم.
تنظیم و ارسال: مسافر نوید لژیون بیست و یکم
نمایندگی خواجو
- تعداد بازدید از این مطلب :
۱۶۱