این جهان کوه است و فعل ما ندا سوی ما آید نداها را صدا

انسان‌ها جهان‌بینی آموزش می‌گیرند که در مورد روح، عقل، نفس وزندگی پس از مرگ اطلاعاتی به دست آورند؛ به‌طورکلی این اطلاعات مسیر زندگی ما را مشخص می‌کنند. انسان‌ها به دنیا می‌آیند و تا هنگامی‌که زنده هستند کارهایی که باب میل آنان است را انجام می‌دهند و شاید گاهی سر دیگران کلاه می‌گذارند و تا زمانی که به دام نیفتند مشکلی نمی‌بینند. تفکر دیگری هم وجود دارد که زندگی با مرگ از بین نمی‌رود و انسان‌ها هر کاری انجام دهند مسئول آن هستند.

این جهان کوه است و فعل ما ندا سوی ما آید نداها را صدا یا هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی

باید آگاه باشیم که هر کاری انجام می‌دهیم، انعکاس آن به خود ما برمی‌گردد و سیستم کائنات و خلقت این‌گونه پی‌ریزی شده است و این‌چنین زندگی مسیر ما را تعیین می‌نمایند.

آیا با علم روانشناسی می‌توان متوجه شد که انسان بقا دارد یا خیر؟! آیا عکس‌العمل کارها به انسان برگشت می‌خورد یا خیر؟! انسان از دو بخش تشکیل‌شده که شامل: ۱- هستهٔ اولیه ۲- هستهٔ ثانویه. هسته اولیه همان جسم است و هستهٔ ثانویه ماوراء جسم یا ماده است.

اگر جهان روانشناسی فقط به هستهٔ جسم معتقد باشد و بگوید چیز دیگری وجود ندارد؛ البته فرض کنیم انسان دو بخش است و دارای صور آشکار و صور پنهان است؛ اگر بگوییم روانشناسی به صور آشکار اعتقاد دارد و صور پنهان را قبول ندارد، بسیاری از موضوعات مجهول مانده و به دلیل این‌که نمی‌دانیم انسان چگونه موجودی است، در تعریف آن اشتباه می‌کنیم.

کتاب آسمانی در چند آیه برای زندگی پس از مرگ صحبت می‌کند و نیت ما این است که با مطالعهٔ این موضوعات به آسایش و آرامش برسیم. باید بدانیم که چرا مشکلات به وجود می‌آیند؟ ما معتقدیم که بزرگ‌ترین دشمن انسان، جهل و نادانی خود اوست و با دست خود مشکل را به وجود می‌آوریم.

عدول از فرامین الهی، انسان را به قالب حیوانی سوق می‌دهد و در مقابل راه مستقیم انسان را به نور نزدیک می‌کند. بهشت و جهنم جاری است و در این جهان وجهان پس از مرگ وجود دارد؛ خود ما هستیم که با رفتار و کردار خود جهنم و بهشت را به وجود می‌آوریم.

زمانی که دارای حال خوش هستیم گویی در بهشت قرار داریم و زمانی که اتفاق بدی رخ‌داده باشد و حس و حال بدی داشته باشیم، گویی که در جهنم به سر می‌بریم. پس شرط اصلی برای آسایش و آرامش این است که پرهیزگار باشیم و قوانین درست زندگی کردن را فرابگیریم.

همهٔ موجودات در این کرهٔ خاکی مسئولیت خاص خودشان رادارند. انسان‌ها باید مسئولیت اعمال خود را بپذیرند تا بتوانند تجربه کسب نمایند و به ارتقاء برسند و در این صورت مشکلات حل خواهد شد و به آرامش درون خواهند رسید. هرچه انسان‌ها به درگاه خداوند مقرب‌تر باشند، جایگاه بالاتری نیز خواهند داشت. اگر جسم انسان را کنار بزنیم، آنچه باقی می‌ماند عقل، روح، آرشیو، ذهن، نفس و...است و اگر به هسته درون پی ببریم اکثر مشکلات حل خواهد شد.

نویسنده: همسفر رؤیا لژیون خانم اعظم (لژیون سوم)

ویراستاری: راهنما تازه‌وارد همسفر خانم مریم

ارسال: همسفر زهرا لژیون خانم زهرا (لژیون دهم)

مرزبان خبری: همسفر خانم فریبا

همسفران نمایندگی امین گلی