«وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود». وادی نهم برای من فقط یک تیتر درسی نبود، بلکه نقشه راهی شد برای عبور از تاریکی و رسیدن به آرامشی که سالها آرزوی آن را داشتم. همیشه فکر میکردم تغییر باید ناگهانی، بزرگ و شاید حتی معجزهآسا رخ دهد؛ اما این وادی به من آموخت که هیچ ظرفیتی یکشبه ساخته نمیشود؛ بلکه ذرهذره و با گذشت زمان شکل میگیرد. نخستین بار که به این وادی رسیدم، احساس کردم در یک دوراهی ایستادهام. از یکسو راه آشنا برای عادتهای قدیمی و نیروهای منفی بود که سالها با آنها زندگی کرده بودم؛ راهی راحت ولی پر از ویرانی و پشیمانی. از سوی دیگر مسیر تازهای بود که میطلبید شجاعت مواجه با خودم را داشته باشم، اشتباهاتم را بپذیرم و گامبهگام تغییر کنم. هر دو راه عواقب جدی داشتند؛ اما برایم روشن شد که تنها راه دوم میتواند مرا به انسان بهتری تبدیل کند. در آن روزها نقطه تحمل من بسیار پایین بود، با کوچکترین مشکل و تلخی از کوره در میرفتم، در برابر سختیها سریع دلسرد میشدم و توانم زود تمام میشد. نمیدانستم که این ضعف نتیجه سالها غرقشدن در نیروهای منفی و ضد ارزشهاست، جایی که نقطه تحمل به راحتی و بدون هیچ زحمتی بالا میرود؛ اما در مسیر ارزشها و سلامت این ظرفیت باید با آگاهی، آموزش و صبر ساخته شود.
با تأمل در این وادی دریافتم که خواستن و اراده به تنهایی کافی نیست؛ باید زمان و اجازه دهم تحمل من پلهپله رشد کند. تصمیم گرفتم شجاعانه با خودم و عادتهای ناپسندم روبهرو شوم و رفتارهای کهنه را که سالها همراه من بودند کنار بگذارم. این اولین و مهمترین انتخاب تازهای بود که در زندگیام گرفتم. تحول درونی من از همان روز آغاز شد. یاد گرفتم بهجای آنکه در برابر افکار منفی و آشوبهای ذهنی واکنش تند نشان دهم، سکوت و صبر را تمرین کنم و به سمت افکار مثبت و سازنده قدم بردارم. هر بار که ترس و تردیدی سراغم میآمد، یادِ این وادی مانند نوری در تاریکی مرا به ادامه راه دعوت میکرد و یادآور میشد که نقطه تحمل من هنوز در حال ساختهشدن است. با گذشت زمان متوجه شدم که این تغییر فقط به افکار محدود نمانده و تمام جنبههای زندگیام را در برگرفته است. روابط من با خانواده و دوستان عمیقتر و صمیمیتر شد و بهجای احساس تنهایی و انزوا، آرامش و نزدیکی بیشتری را تجربه میکنم. کنجکاوی من برای یادگیری و رشد، انگیزهای تازه به کار و تلاشم بخشیده است. آرامش آرامآرام به زندگی من برگشت. دیگر ترسها و تردیدهای گذشته آنقدر مرا از پا در نمیآورند، بلکه مانند سنگ آزمونی هستند که وسعت ظرف درونی و نقطه تحمل را میسنجند.
هر تجربه سخت، هر چه بیشتر مرا با ظرفیت و قدرتم آشنا میکند و نشان میدهد چقدر توانستهام از آنچه بودهام فاصله بگیرم. وادی نهم به من آموخت که هیچوقت برای شروع و تغییر دیر نیست. برای تبدیلشدن به انسانی بهتر تنها کافی است در مسیر درست گامی هر چند کوچک بردارم و با استمرار و ایمان نیروی درونم را بیدار نگهدارم تا نقطه تحمل به درجههای بالاتر و بالاتری برسد. هر روز فرصتی دوباره است برای آنکه نسخه بهتری از خودم را بسازم. من دیگر به گذشته با حسرت نگاه نمیکنم، بلکه با امید و اعتماد به آینده مینگرم، چراکه میدانم تغییر ممکن و واقعی است. وادی نهم مرا با چشمانی تازه به زندگی آشنا کرد و یادم آورد که چگونه با قلبی آرام و لبریز از عشق از پس طوفانها عبور کنم. این وادی نه فقط یک راهنما بلکه مشوقی واقعی در این سفر بوده است. اکنون رویایم این است که الهامبخش دیگران باشم و تغییرات مثبتی در اطرافم ایجاد کنم، به دیگرانی که مشتاق راه هستند بگویم که نقطه تحمل را میتوان ساخت و انسان همیشه میتواند به انسان بهتری تبدیل شود. امیدوارم همه کسانی که این مسیر را تجربه میکنند با تمام وجود شیرینی رشد و آرامش را حس کنند و به بالاترین درجههای تحمل و ارزشها دست یابند. بهراستی که وادی نهم با مفهوم پر معنای نقطه تحمل یکی از تأثیرگذارترین درسهای زندگی من بوده است، درسی که مرا به فردی آرامتر، آگاهتر و سپاسگزارتر تبدیل کرده و به من نشان داده است که زندگی با عشق و سرافرازی شدنی و زیباست.
نویسنده: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر آفریده رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
ویرایش: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلیخان کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
53