English Version
This Site Is Available In English

نقطه تحمل، کلید رشد و رسیدن به تعادل

نقطه تحمل، کلید رشد و رسیدن به تعادل

وادی نهم به من می‌آموزد که هیچ تغییری یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد و هر انسانی برای رسیدن به آرامش و تعادل؛ باید مسیر تغییر را به‌تدریج و با صبر و آگاهی طی کند. یکی از مفاهیم اساسی این وادی، نقطه تحمل است. نقطه تحمل به میزان ظرفیت و توانایی انسان برای پذیرش شرایط مختلف زندگی گفته می‌شود. هر انسانی در برابر سختی‌ها، مشکلات و مسائل زندگی ظرفیت مشخصی دارد و زمانی که از این ظرفیت عبور می‌کند، ممکن است واکنش‌های نامناسبی از خود نشان دهد. نقطه تحمل در انسان‌ها یکسان نیست. بعضی افراد در برابر مشکلات صبورتر هستند و بعضی دیگر زودتر کنترل خود را از دست می‌دهند؛ اما نکته مهم این است که نقطه تحمل، ویژگی ثابتی نیست و می‌توان آن را با آموزش، تمرین و تکرار افزایش داد. همان‌طور که یک ورزشکار با تمرین مستمر، توان جسمی خود را تقویت می‌کند، انسان نیز می‌تواند با تلاش و کسب آگاهی، ظرفیت‌های درونی خود را گسترش دهد.

از آموزش‌های مهم این وادی، شناخت تدریجی بودن تغییرات است. نمی‌توان انتظار داشت انسانی که سال‌ها با رفتارها و تفکرات نادرست زندگی کرده است در مدت کوتاهی تغییر کند. برای رسیدن به تعادل؛ باید از قدم‌های کوچک آغاز کرد و با صبر و استمرار به مسیر ادامه داد. نقطه تحمل، تنها به مسائل جسمی محدود نمی‌شود؛ بلکه در مسائل روحی و روانی نیز اهمیت فراوانی دارد؛ مانند تحمل خشم، ناراحتی، شکست و برخورد با رفتارهای دیگران و افزایش نقطه تحمل به این معنا نیست که هر رفتار نادرستی را بپذیریم؛ بلکه به این معنا است که در شرایط دشوار بتوانیم با تفکر، آگاهی و آرامش تصمیم درست بگیریم. یکی دیگر از نکات ارزشمند این وادی، شناخت نیروهای درونی و عواملی است که باعث از دست دادن تعادل ما می‌شوند. زمانی که انسان خودش را بهتر بشناسد و نسبت به نقاط ضعف و قوت خود آگاهی پیدا کند، بهتر می‌تواند رفتار و احساساتش را مدیریت کند. در مسیر زندگی همواره با نیروهای مثبت و منفی روبه‌رو هستیم و انتخاب مسیر درست به میزان آگاهی، خواست و تلاش خودمان بستگی دارد.

نقطه تحمل، در مسئله اعتیاد نیز نقش بسیار مهمی دارد. با مصرف مواد مخدر، به‌تدریج نقطه تحمل جسم تغییر می‌کند و فرد برای رسیدن به اثرات قبلی، به مصرف مقدار بیش‌تری از مواد نیاز پیدا می‌کند. این موضوع نشان می‌دهد که تخریب‌ها به‌صورت تدریجی شکل می‌گیرند و برای بازسازی جسم و روان نیز باید مسیر تدریجی درمان را طی کرد. در کنگره۶۰، روش درمان DST بر پایه نظم، زمان و کاهش تدریجی مواد بنا شده است و به ما می‌آموزد که برای رسیدن به درمانی پایدار؛ باید از عجله و شتاب‌زدگی دوری کنیم. من از این وادی آموزش می‌گیرم که همیشه نباید دیگران را مسئول ناراحتی‌ها و شکست‌های خود بدانم؛ بلکه باید مسئولیت رفتارها و انتخاب‌های خود را بپذیرم و به جای سرزنش دیگران، برای اصلاح خودم تلاش کنم. هر روز فرصتی تازه برای بهتر شدن است. اگر امروز بتوانم کمی صبورتر از دیروز باشم، خشم خود را بهتر کنترل کنم و در برابر مشکلات زود ناامید نشوم، یعنی در مسیر افزایش نقطه تحمل و رشد شخصیتی قرار گرفته‌ام. همین تغییرات کوچک، در گذر زمان می‌توانند نتایج بزرگی به همراه داشته باشند.

وادی نهم به من یادآوری می‌کند که انسان موجودی جاری و تغییرپذیر است و نباید خود را به شرایط امروز یا گذشته محدود کند. همان‌طور که تخریب‌ها به‌تدریج به وجود آمده‌اند، بازسازی و رسیدن به تعادل نیز به زمان، آموزش و تلاش مستمر نیاز دارد. این وادی به من امید می‌دهد که هیچ انسانی محکوم به ماندن در گذشته نیست و هر فردی می‌تواند با خواست واقعی، صبر و حرکت در مسیر درست، آینده متفاوتی برای خود بسازد. در نهایت، پیام اصلی وادی نهم برای من این است که تغییر واقعی با صبر، تمرین، تکرار و حرکت تدریجی امکان‌پذیر می‌شود. برای ساختن انسانی بهتر، ابتدا باید از خودم شروع کنم و به جای انتظار تغییر دیگران، هر روز برای بهتر شدن خودم قدمی بردارم.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر فاطمه زهرا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بیرجند

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .