English Version
This Site Is Available In English

ما همان چیزی را برداشت می‌کنیم که کاشته‌ایم

ما همان چیزی را برداشت می‌کنیم که کاشته‌ایم

جلسه پنجم از دوره نوزدهم  سری  کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی اردستان با استادی مسافر احمد، نگهبانی مسافر اسماعیل و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه « وادی نهم و تأثیر آن روی من » روز یکشنبه ۱۴۰۵/۰۸/۲۴ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد

سلام دوستان، احمد هستم یک مسافر.

دستور جلسه امروز، وادی نهم است. در این وادی می‌آموزیم که وقتی نیرویی ازکم شروع شود و به درجه بالاتری برسد، نقطهٔ تحمل پیدا می‌شود. این برای کسانی است که بار مسئولیت جهان را بر دوش گرفته‌اند و بیشتر به خویشتن خویش توجه می‌کنند. ما باید به زمین و آسمان و جایگاه خود در هستی توجه بیشتری داشته باشیم.

زمانی که انسان از آسمان رانده شد و به کره خاکی آمد، اختیار به او داده شد. انسان از نظر جایگاه، در بالاترین سطح موجودات قرار داشت و در این مسیر با دو راهی انتخاب روبه‌رو شد. خداوند برای هدایت انسان، دو پیامبر قرار داد: یکی پیامبر درون که همان عقل است و دیگری پیامبران بیرونی که پیام‌آور قدرت مطلق و راهنمای انسان هستند. این پیامبران آمدند و نقشه راه را برای ما مشخص کردند تا بدانیم راه رهایی و آزادی از چه مسیری می‌گذرد.

در این مسیر، فرمان‌هایی وجود دارد که باید به آن‌ها توجه کنیم؛ مانند دروغ نگفتن، دزدی نکردن، غیبت نکردن، مواد مخدر مصرف نکردن. از طرف دیگر، باید با محبت، عشق، درستکاری و رفتار مناسب با دیگران برخورد کنیم. باید به انسان‌های نیازمند و دردمندان کمک کنیم و در حد توان خود دست دیگران را بگیریم تا بتوانیم مسیر مستقیم و راه درست را پیدا کنیم.

ما همیشه بر سر یک دوراهی قرار داریم؛ یک راه، راه خیر و خوبی و راه دیگر، راه شر و بدی است. انسان دارای اختیار و حق انتخاب است، درحالی‌که سایر موجودات چنین قدرت انتخابی ندارند. انسان  به‌عنوان اشرف مخلوقات می‌توانید راه خود را انتخاب کند؛ اما باید بدانیم که هر کاری انجام می‌دهیم، نتیجه آن به خودمان بازمی‌گردد. اگر کار خوبی انجام دهیم، نتیجه خوب دریافت می‌کنیم و اگر کار نادرستی انجام دهیم، نتیجه آن نیز به خودمان برمی‌گردد. ما همان چیزی را برداشت می‌کنیم که کاشته‌ایم.

آقای مهندس حسین  دژاکام روزی که کار خود را آغاز کردند، تنها یک نفر بودند. به‌تدریج خانواده و افراد دیگری به این مسیر اضافه شدند و ایشان قدم‌به‌قدم حرکت کردند تا امروز که این راه به یک مسیر جهانی تبدیل شده است. آقای مهندس راهی را پایه‌گذاری کردند که پیش از ایشان وجود نداشت و این افتخار بزرگی برای ما است.

انسان می‌تواند در اوج تاریکی نیز متحول شود، به شرطی که خواسته داشته باشد و از خداوند کمک بخواهد. باید بداند که هر چیزی بهایی دارد و برای رسیدن به خواسته‌های خود باید تلاش و حرکت کند. دعا و درخواست از خداوند بسیار ارزشمند است؛ اما تنها دعا کردن کافی نیست. ما باید حرکت کنیم و از حرف به عمل برسیم. نمی‌توانیم بدون تلاش و اقدام، فقط انتظار داشته باشیم که خواسته‌هایمان برآورده شوند.

هر چیزی را که می‌دانیم و آموزش می‌بینیم، اگر فقط برای خودمان نگه داریم، کار چندانی انجام نداده‌ایم. اگر دانشی به دست آورده‌ایم و به آن اعتقاد داریم، باید آن را به دیگران نیز منتقل کنیم. ماندگاری دانش و آموزش در این است که بتوانیم آن را در اختیار دیگران قرار دهیم و به آن عمل کنیم. هدف این است که توانایی‌ها و دانسته‌های خود را در مسیر کمک به دیگران به کار بگیریم.

گاهی ما ممکن است با گفتار یا رفتار خود باعث رنجش دیگران شویم. شاید حرفی را از روی شوخی بیان کنیم، اما طرف مقابل واقعاً از آن حرف ناراحت و آزرده شود. بنابراین، باید مراقب گفتار و رفتار خود باشیم و بدانیم که هر سخنی ممکن است تأثیری بر دیگران بگذارد و حرفی که ما به زبان می‌آوریم، برای شخص مقابل بسیار سنگین و ناراحت‌کننده باشد. شاید همان لحظه واکنشی نشان ندهد، اما بعداً به آن حرف فکر کند و از آن رنج ببرد. بنابراین، باید مراقب زبان و نحوه صحبت کردن خود باشیم؛ زیرا یک کلمه می‌تواند باعث اتحاد و محبت شود و یک کلمه هم می‌تواند میان انسان‌ها فاصله و اختلاف ایجاد کند.

ما با گفتار و رفتار خود می‌توانیم به دیگران کمک کنیم تا رشد کنند و بالا بروند یا برعکس، باعث سقوط و ناراحتی آن‌ها شویم. گاهی ممکن است انسان در تاریکی قرار بگیرد و حتی به مسیرهای نادرست بازگردد؛ اما اگر راه درست را پیدا کند و به سمت نور، خوبی‌ها و درستکاری حرکت کند،

ما باید از انجام کارهای ضد ارزشی مانند کم‌فروشی و نادیده گرفتن حقوق دیگران دوری کنیم. البته این مسیر با کمک دیگران و آموزش گرفتن از راهنما امکان‌پذیر می‌شود. ما در کنگره ۶۰ یاد می‌گیریم که با حرکت تدریجی و پله‌پله، مسیر خود را اصلاح کنیم و به آرامش و تعادل برسیم.

اعمال ضد ارزشی، تعادل انسان را به هم می‌زنند و حتی بر تعادل هستی نیز تأثیر می‌گذارند. با توجه به اینکه ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند، وجود تفاوت میان خوبی و بدی به انسان کمک می‌کند تا جایگاه و مسیر خود را بهتر بشناسد. اگر بدی وجود نداشته باشد، شاید شناخت خوبی نیز به آن شکل امکان‌پذیر نباشد.

در آموزش‌های کنگره ۶۰ به ما یاد داده می‌شود که از مصرف مواد مخدر دوری کنیم؛ زیرا مصرف مواد مخدر انسان را از تعادل خارج می‌کند و به اعماق تاریکی می‌برد.از این که به صحبت های من گوش کردید از همه شما دوستان سپاسگزارم.

ضبط صدا: مسافر علی ل۳

تایپ: مسافر میلاد ل۳ و مسافر وحید ل۲

ویراستار: مسافر محمدحسین ل۲

عکس: راهنمای تازه واردین مسافر ابراهیم

تنظیم و ارسال: مسافر ابراهیم نگهبان سایت

سایت مسافران نمایندگی اردستان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .