دوازدهمین جلسه از دوره بیستم سری کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰،نمایندگی هاتف با نگهبانی
مسافر حسین و استادی مسافر مرتضی و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه " وادی نهم و تاثیر آن روی من"
روز یکشنبه 24 آبان ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
خدا را شاکر و سپاسگزارم که در این جایگاه قرار گرفتم، از جناب مهندس و خانواده محترمشان سپاسگزارم، از دکتر امین و راهنمای خوبم آقای عطایی ، از مرزبانها ایجنت و نگهبان و دبیر که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند تشکر میکنم.
وادی نهم وادی نقطه تحمل است، چند خطی از استاد امین در ابتدا میخوانم، وادیهای کتاب عشق، همانند پلهای نیرومندی هستند که بر فراز درههای ژرف جهل و خودخواهی، تعصب و تکبر، ناامیدی و وحشت و خشم و جنون استوار گردیدهاند تا از سقوطهای بیمورد و خطرناک در مسیر رشته کوه های مابین دنیای تاریک و توهم و جهان روشنایی جلوگیری نمایند.
وادی نهم بسیار کاربردی است و جناب مهندس فرموده اند از نقطه سخن باید به عمل تبدیل شود، یعنی هر آنچه که من مرتضی تا این لحظه آموزش گرفتهام، اگر کاربردی و عملیاتی نشود هیچ فایدهای ندارد، مثل این است که من نسخههای دارویی فراوانی دارم ولی یک سردرد کوچیک را نمیتوانم درمان کنم.
وادیها زنجیروار پشت هم میآیند تا من مرتضی بتوانم در زندگی راحتتر باشم، روی تعادل باشم و به خودم و دیگران ضربه نزنم و بتوانم با دیگران ارتباط راحتتری داشته باشم.
در این وادی از فرمانها سخن میگوید، از کارهای ارزشی و ضد ارزشی، اگر بخواهم صراط مستقیم باشم باید دور ضد ارزشها را خط بکشم و به ارزشها بپردازم و این امر جهادی و یک دفعهای اتفاق نمیافتد چیزی نیست که من یک شبه تصمیم بگیرم برای مثال از فردا دیگر رشوه نگیرم یا دروغ نگویم.
متد DSTبه ما آموزش داد که همه چیز پله پله اتفاق میافتد و یک شبه اتفاق نمیافتد مثل ترکهایی که من در گذشته انجام دادم و میخواستم سه روزه خوب شوم اما نه تنها خوب نمیشدم بلکه هزار و یک مشکل هم برایم به وجود میآمد.
در این وادی میگوید که میتوانی از عقل خود و همچنین پیامبر بیرونی که فرمانها را به ما گفته است، استفاده کنی تا بتوانی به حال خوش و به تعادل برسی، میتوانی هم استفاده نکنی و در ضد ارزشها باشی زیرا انسان اختیار دارد، ضد ارزشها مثل جام زرینی است که درون آن زهر است و ارزشها مانند کوزهای گلی است که درون آن آب گواراست.
من هیچ وقت فکر نمیکردم که یک روزی از خواب بلند شوم و ۵ فویل هروئین مصرف کنم، فکر میکردم با یک بست تریاک تا آخر عمر میتوانم به سر ببرم، اما به خودم آمدم و دیدم باید دو پایپ شیشه هم همراه با خودم به سر کار ببرم، اوایل شیرین بود و حال میداد اما در ادامه مرا از زندگی و اعتبار انداخت.
به کنگره آمدم، با روش DST آشنا شدم و به من گفتند که ۱۰ ماه زمان میبرد تا به درمان برسی، اما من گفتم که ۱۰ ماه زیاد است و به وادی نهم توجهی نمیکردم اما نقطه تحمل را باید کم کم بالا ببریم، و چیزی نیست که یک شبه اتفاق بیفتد، سختی دارد اما اگر سختی آن را به جان بخری آخرش خیلی گواراست.
من همیشه به راهنما میگفتم نمیشود که به من سه یا چهار ماه برنامه بدهی و تمامش کنی و راهنمایم میگفت که این پایان خوشی نخواهد داشت، اگر میخوای در انتها حال خرابی داشته باشی ۲۱ روز به کمپ برو و ترک کن، اما برای درمان شدن باید ۱۰ تا ۱۱ ماه زمان بگذاری، فرمانبرداری کنی و سی دی بنویسی.
خیال میکردم خیلی سخت است اما زمانی که تمام شد پی بردم که نتیجه خیلی خوش گواری داشت،هیچ موقع فکر نمیکردم که روزی به این نقطه برسم.
در این وادی از آستانه آشوب سخن میگوید، هر فردی در هر جایگاهی یک نقطه تحملی دارد، هر عملی که انجام بدهم نتیجه آن کار میشود عکسالعمل کار من. اگر با یکی بد حرف بزنم او هم با من بد حرف خواهد زد، اگر خوب حرف بزنم او نیز خوب حرف خواهد زد، باید جوری رفتار کنیم که کار به آستانه آشوب نرسد که اگر برسد دیگر هر اتفاقی که نباید، خواهد افتاد.از اینکه به صحبت های من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش:مسافر سینا لژیون هشتم
عکاس و ارسال:مسافر سعید لژیون هشتم
- تعداد بازدید از این مطلب :
74