وقتی به وادی نهم نگاه میکنم، آنچه بیش از هر چیز برای من قابل لمس است، این حقیقت که هیچ انسانی یکشبه به نقطه تحمل بالا نمیرسد. نقطه تحمل در وجود انسان بهتدریج و در اثر گذر زمان، آموزش، تمرین و تجربه شکل میگیرد و رشد میکند. در طول سفر اول، بهمرور آموختم که چگونه در برابر مسائل و اتفاقات زندگی واکنش نشان دهم. در ابتدای مسیر؛ شاید کوچکترین اتفاقات میتوانست تعادل من را برهم بزند، باعث ناراحتی شود و برای مدت زیادی ذهنم را درگیر کند؛ اما با دریافت آموزشها و کسب تجربه در مسیر سفر، متوجه شدم که لازم نیست با هر اتفاقی آرامش و تعادل خود را از دست بدهم. در این مسیر، فرازونشیبهای بسیاری را تجربه کردم. گاهی شرایط مطابق خواسته من پیش نمیرفت، گاهی با رنجهایی روبهرو میشدم که تحمل آنها برایم دشوار بود و گاهی چالشهایی در زندگی پیش میآمد که عبور از آنها را غیرممکن تصور میکردم؛ اما امروز که به گذشته نگاه میکنم، درمییابم که همان سختیها و اتفاقات، با وجود تمام دشواریهای آن، فرصتی برای رشد و افزایش ظرفیت وجودی من بودهاند. امروز احساس میکنم بسیاری از مسائلی که در گذشته میتوانستند ساعتها؛ حتی روزها آرامش من را بر هم بزنند، دیگر قدرت گذشته را بر من ندارند. این به معنای تمام شدن مشکلات زندگی یا ناراحت نشدن من نیست؛ بلکه به این معنا است که آموختهام هر مسئلهای را به اندازه واقعی خودش ببینم، درباره آن تفکر کنم و بهجای واکنشهای عجولانه، به دنبال راهحل مناسب باشم.
از نظر من، بالا رفتن نقطه تحمل؛ یعنی در شرایط دشوار، خود را گم نکنم. بتوانم رنج و سختی را تجربه کنم؛ اما اجازه ندهم تمام زندگی و آرامشم تحت تأثیر آن قرار بگیرد. همچنین یاد گرفتهام که برای تغییر شرایط، ابتدا باید از خودم شروع کنم و با آموزش و تمرین، ظرفیت درونی خود را افزایش دهم. یکی از زیباترین دستاوردهای سفر اول برای من این بود که متوجه شدم انسان، توانایی تغییر و رشد دارد؛ شاید روزی تصور میکردم توان عبور از بعضی اتفاقات را ندارم؛ اما امروز میبینم از شرایطی عبور کردهام که در گذشته؛ حتی تصور آن برای من دشوار بود. وادی نهم به من یادآوری میکند که نقطه تحمل با تکرار، تمرین، آموزش و گذر زمان افزایش پیدا میکند و این رشد، تنها به یک موضوع محدود نمیشود؛ بلکه در تمام ابعاد زندگی انسان تأثیرگذار است. امروز برای من مهمترین نشانه افزایش نقطه تحمل، این است که مشکلات همچنان در زندگی وجود دارند؛ اما دیگر مانند گذشته مرا از پا درنمیآورند. آموختهام بهجای برهم خوردن تعادلم در برابر هر اتفاق، با آگاهی بیشتری تصمیم بگیرم، مسئولیت رفتارهایم را بپذیرم و با آرامش و صبوری نیز از چالشهای زندگی عبور کنم.
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیرجند
- تعداد بازدید از این مطلب :
26