وادی نهم به من میآموزد که وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالاتر و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میکند. من بهعنوان یک همسفر، از این وادی یاد گرفتم که برای ورود به هر مسیر و انجام هر تغییری، ابتدا باید نقطه تحمل خودم را بشناسم و برای بالا بردن آن تلاش کنم؛ زیرا بدون بالا بردن نقطه تحمل، نمیتوانم بهدرستی در مسیر تغییر قدم بردارم.
در این وادی به ما آموزش داده میشود که وقتی به دنیای تازهای قدم میگذاریم، نباید با همان تفکر و اندیشه گذشته و با ضد ارزشهایی که در کولهبار خود داریم، وارد این مسیر شویم؛ بلکه باید با آموزش و تمرین، بهتدریج از ضد ارزشها فاصله بگیریم و در مسیر ارزشها و صراط مستقیم قدم برداریم.
زمانی که وارد کنگره شدم، ضد ارزشهای زیادی در وجودم بودم؛ اما با کمک آموزشهای کنگره یاد گرفتم که تغییر کردن نیازمند زمان، صبر و تمرین است. بهعنوان مثال، اگر در گذشته دروغ میگفتم، باید بهتدریج روی خودم کار میکردم تا بتوانم این رفتار را کنار بگذارم و نقطه تحملم را در برابر انجام ضد ارزشها بالا ببرم.
نکته دیگری که از این وادی برایم اهمیت زیادی دارد، این است که نمیتوان ضد ارزشها را بهصورت جداگانه و انتخابی کنار گذاشت؛ مثلاً نمیتوان دروغ گفتن را پذیرفت، اما غیبت کردن را کنار گذاشت. در این وادی، برای توضیح این موضوع از مثال درختی با میوههای تلخ استفاده میشود؛ درختی که برای اصلاح آن نمیتوان فقط یک شاخه را درست کرد، بلکه باید به فکر اصلاح کل درخت بود.
همچنین یاد گرفتم که هر چیزی در هستی نقطه تحملی دارد و اگر بیش از اندازه به آن فشار وارد شود، دچار دگرگونی میشود و از تعادل خارج میگردد. من هم زمانی که از نقطه تحمل خود خارج میشدم، به نقطه آشوب میرسیدم و این حالت، آرامش و تعادل را از من میگرفت.
امروز خوشحالم که در مسیر کنگره ۶۰ قرار گرفتهام؛ چراکه به کمک آموزشها توانستهام تا حدودی نقطه تحمل خود را بالا ببرم و با شناخت بیشتر خودم، آرامآرام از ضد ارزشها فاصله بگیرم. اکنون بهتر میدانم که برای رسیدن به تعادل، باید صبور باشم و تغییر را از خودم شروع کنم.
نویسنده: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر نادیا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
128