روش DST ریشه دانش کنگره ۶۰ و الگویی برای حرکت تدریجی در زندگی است

چهاردهمین جلسه از دور پنجاه و چهارم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پارک لاله با استادی دستیار دیده‌بان محترم مسافر حسام و نگهبانی مسافر علیرضا و دبیری مسافر بهرام روز پنج‌شنبه ۲۱ آبان ماه ماه ۱۴۰۵ با دستور جلسه《DST و تجربه من از سایر روش‌ها》راس ساعت ۶:۰۰ صبح آغاز به کار کرد.

سلام دوستان، حسام هستم یک مسافر.

در ابتدا خداوند را شکر می‌کنم که این فرصت فراهم شد تا در جمع شما حضور داشته باشم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. از ایجنت محترم نمایندگی، نگهبان جلسه و دیدبان محترم، آقای ملکی، سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.

همان‌طور که اطلاع دارید، امروز فصل جدیدی در نمایندگی پارک لاله آغاز می‌شود. مرزبانانی که در دوره گذشته مسئولیت خدمت را بر عهده داشتند، جای خود را به مرزبانان جدید می‌دهند و مراسم تودیع و پیمان برگزار می‌شود.

به مرزبانان دوره گذشته خدا قوت می‌گویم و از زحمات آن‌ها تشکر می‌کنم. مرزبانی خدمت ارزشمندی است و در فضای پارک، مسئولیت و دشواری‌های بیشتری نیز دارد. در یک نمایندگی، اعضا و شرایط تا حدودی شناخته‌شده هستند؛ اما در پارک‌هایی مانند پارک طالقانی، پارک لاله و بوستان ولایت، مرزبانان با اعضای شعب مختلف، شهرداری، مردم عادی و افرادی که در فضای پارک حضور دارند، سروکار دارند. می‌دانم این مسئولیت آسان نیست و از همه تلاش‌هایشان قدردانی می‌کنم. امیدوارم برکت این خدمت در زندگی آن‌ها جاری باشد. برای مرزبانان جدید و ایجنت محترم نیز آرزوی موفقیت و سلامتی دارم.

اما در خصوص دستور جلسه «روش DST و سایر روش‌های درمان اعتیاد»، باید بگویم که خودم روش‌های مختلفی را تجربه کرده‌ام و در بسیاری از آن‌ها با مشکلات و چالش‌هایی روبه‌رو شده‌ام. این تجربه‌ها خاطرات خوشایندی برای من و خانواده‌ام به جا نگذاشته‌اند. برادرم نیز سال‌های زیادی درگیر مشکلات ناشی از اعتیاد بوده است.

به اعتقاد من، ارزش علم به این است که در عمل نتیجه خود را نشان دهد. بنیان بسیاری از دانش‌ها و کشفیات جناب مهندس حسین دژاکام، روش DST است. این روش برای ما مانند ریشه‌ای است که بخش مهمی از آموزش‌ها و دستاوردهای کنگره ۶۰ از آن سرچشمه گرفته‌اند.

در ابتدای سفر، بسیاری از مفاهیم برای من قابل‌درک نبودند؛ اما پس از پایان سفر و با دریافت آموزش‌های بیشتر، به‌تدریج متوجه عمق این موضوعات شدم. یکی از دستاوردهای مهم جناب مهندس، توجه به مجموعه‌ای از سیستم‌های بدن است که در تولید و تنظیم مواد شبه‌افیونی طبیعی نقش دارند. ایشان این مجموعه را «سیستم X» نام‌گذاری کردند. این مجموعه شامل ناقل‌های عصبی، فضای بین‌سیناپسی، غدد درون‌ریز و میانجی‌های شیمیایی بدن است.

با مصرف مواد مخدر بیرونی، عملکرد طبیعی این سیستم‌ها دچار اختلال می‌شود و از تعادل خارج می‌گردد. بنابراین، برای رسیدن به درمان واقعی، لازم است این سیستم‌ها فرصت بازسازی و بازگشت به تعادل را پیدا کنند. این نگاه، تفاوت اساسی میان قطع مصرف مواد و درمان اعتیاد را نشان می‌دهد.

در مهندسی اعتیاد که جناب مهندس مطرح کرده‌اند، موضوعاتی مانند سازگاری و پدیده تحمل، تغذیه و تغییرات عملکرد بدن مورد توجه قرار می‌گیرند. در این دیدگاه، مصرف مواد مخدر بیرونی می‌تواند بر عملکرد سلول‌ها و فرایندهای زیستی بدن تأثیر بگذارد. همچنین موضوع تغییرات بیان ژن‌ها از جمله مباحثی است که در پژوهش‌های مرتبط با این حوزه مطرح شده است. از سال‌های بعد، به‌ویژه از حدود سال ۱۳۹۰، بررسی‌های آزمایشگاهی و پژوهش‌های بیشتری در این زمینه انجام شد. نتایج برخی گزارش‌های موردی و آزمایش‌های حیوانی نیز برای مراکز دانشگاهی ارسال شده‌اند. این موضوعات در هفته‌های اخیر به‌خوبی در جلسات کنگره مورد بحث قرار گرفته‌اند.

روش DST نیز بر اساس سه اصل داروی مناسب، مقدار مناسب و زمان مناسب طراحی شده است. در این روش، کاهش یا افزایش مقدار دارو بر اساس یک ضریب مشخص و در پله‌های زمانی منظم انجام می‌شود. حرف D به نام دژاکام و ضریب تنظیم مقدار دارو اشاره دارد، S به معنای پله‌ها و T به مدت‌زمان درمان مربوط است. این فرایند در یک دوره حدود ده تا یازده‌ماهه اجرا می‌شود تا بدن فرصت لازم برای بازسازی و رسیدن به تعادل را داشته باشد.

وقتی به مسیر شکل‌گیری این روش فکر می‌کنم، متوجه می‌شوم که ارائه چنین دیدگاهی در آن زمان چقدر دشوار بوده است. در سال ۱۳۷۷، زمانی که دیدگاه غالب در حوزه درمان اعتیاد با محدودیت‌های جدی روبه‌رو بود، جناب مهندس با تکیه بر تجربه، مطالعه و تحقیق، نظریه و روش خود را مطرح کردند. ایشان با وجود مشکلات مالی و شرایط دشوار زندگی، برای معرفی این روش تلاش کردند و در مجامع علمی نیز حضور یافتند. به نظر من، چنین کاری به ایمان، پشتکار و اعتقاد عمیق به دانشی نیاز داشت که با تلاش و تجربه به دست آمده بود.

گاهی ما امروز درباره DST صحبت می‌کنیم و شاید به دلیل آشنایی با آن، اهمیت این مسیر را به‌سادگی درک نکنیم؛ اما اگر به شرایط آن زمان و دشواری‌های معرفی یک روش تازه توجه کنیم، بهتر می‌توانیم بزرگی این حرکت را بشناسیم. جناب مهندس با پشتکار و پیگیری، مسیری را آغاز کردند که امروز انسان‌های بسیاری از آموزش‌ها و دستاوردهای آن بهره‌مند می‌شوند.

نکته دیگری که برای مناهمیت دارد، کاربرد روش DST در تمام ابعاد زندگی است. من خودم در موضوعات مختلفی مانند پس‌انداز کردن، ازدواج و برنامه‌ریزی برای مراسم‌ها از همین الگوی تدریجی استفاده کرده‌ام. به نظرم DST فقط یک روش برای درمان اعتیاد نیست، بلکه می‌تواند الگویی برای حرکت منظم، پرهیز از شتاب‌زدگی و رسیدن به هدف در بخش‌های مختلف زندگی باشد.

حتی در برگزاری مراسم بزرگداشت جناب مهندس نیز باید به همین نگاه توجه کنیم؛ یعنی از هیجان‌های اضافه و رفتارهایی که ممکن است به این حرکت آسیب برسانند، پرهیز کنیم و مراقب باشیم که به بزرگ‌ترین دستاورد ایشان، یعنی جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، آسیبی وارد نشود.

در ادامه دستور جلسه، دوست دارم درباره روش‌هایی که هرکدام از ما پیش از ورود به کنگره تجربه کرده‌ایم و نتیجه‌ای از آن‌ها نگرفته‌ایم، بیشتر بشنویم. خودم تجربه‌های ناموفق زیادی داشته‌ام، اما ترجیح می‌دهم فرصت جلسه را در اختیار مشارکت دوستان قرار بدهم تا از تجربه‌های یکدیگر آموزش بگیریم.

در پایان، بار دیگر از مرزبانان دوره گذشته بابت زحماتشان تشکر می‌کنم و برای مرزبانان جدید و ایجنت محترم آرزوی موفقیت و سلامتی دارم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، سپاسگزارم.

در ضمن توجه شما را به گزارش تصویری از مراسم پیمان و اهدای شال مرزبانی مرزبانان جدید پارک لاله جلب میکنیم.

ضبط و تایپ و عکس: مسافر علی از نمایندگی شاد آباد

عکس خبر: مسافر ماهان راهنمای تغذیه

بارگذاری: مسافر وحید از نمایندگی لوئی پاستور

تهیه شده در گروه مرزبانی سایت پارک لاله