جلسه چهارم از دور دهم سری کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی الوند با استادی راهنمای محترم مسافرحسین ، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر مصطفی با دستور جلسه "بزرگداشت جناب مهندس دژاکام و دستاوردهای علمی ایشان(کتابها)" روز پنجشنبه 21 آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۰۰: ۱۷ آغاز به کارکرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان، حسین هستم یک مسافر. از نگهبان جلسه، آقا جواد، دبیر محترمشون، مرزبانان عزیز و راهنمای محترمم، آقا امیر، تشکر میکنم. همچنین از همه عزیزانی که در این جلسه حضور دارند سپاسگزارم.حقیقتاً تاکنون چنین حسی را تجربه نکرده بودم. این جایگاه برایم بسیار ارزشمند و در عین حال کمی پراسترس است. از زمانی که از شعبه کاسپین به این شعبه آمدم، فرصت نشستن در جایگاه استادی را نداشتم و همهچیز برایم بهیکباره اتفاق افتاد. خداوند را شاکرم که این لیاقت و سعادت را نصیبم کرد تا برای نخستین بار شال خدمت را بر دوش بیندازم. همچنین امیدوارم خیر و برکت خدمت عزیزانی که در بخش آشپزی و پشت صحنه فعالیت میکنند، در زندگی تکتک آنها جاری باشد.

اما در مورد دستور جلسه، یعنی «دستاوردهای مهندس دژاکام و کتابهای ایشان»، میخواهم به چند نکته اشاره کنم. زمانی که وارد کنگره شدم، تصورم این بود که اینجا هم مانند بسیاری از مکانهای دیگر، قرار است دورهای برای ترک اعتیاد بگذرانیم و بعد همهچیز تمام شود؛ اما بهتدریج متوجه شدم که موضوع بسیار فراتر از این حرفهاست.
من در دوران کرونا وارد کنگره شدم و به دلیل شرایط آن زمان، حدود سه ماه طول کشید تا متوجه شوم کجا آمدهام و قرار است چه مسیری را طی کنم. به همین دلیل، لازم میدانم از راهنمایان تازهواردین تشکر کنم که با مشاوره و راهنمایی درست، افراد را با این مسیر آشنا میکنند.به نظر من، ما سفر دومیها وظیفه داریم با درست سفر کردن و عمل به آموزشها، دستاوردهای آقای مهندس را به تازهواردان منتقل کنیم. همچنین مسئولیت همسفران بسیار مهم است؛ زیرا رابطه مسافر و همسفر و تأثیری که بر یکدیگر دارند، نقش مهمی در مسیر درمان و زندگی آنها ایفا میکند.
.jpg)
اگر بخواهم بزرگترین دستاورد آقای مهندس را نام ببرم، بدون شک آن را درمان اعتیاد میدانم؛ دستاوردی که شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما بسیار عمیق و پیچیده است. شاید گاهی اهمیت این موضوع را فراموش کنیم، اما باید بدانیم تمام آموزشها، خدمتها و جایگاههایی که یک مسافر در کنگره تجربه میکند، بر پایه همین دستاورد بزرگ شکل گرفته است. از طرفی باید از خودمان بپرسیم وظیفه ما در برابر این دستاورد چیست و چگونه میتوانیم ادامهدهنده راه آقای مهندس باشیم.
میخواهم برای روشن شدن این موضوع، تجربهای از گذشته خودم بیان کنم. پیش از ورود به کنگره، دیدگاه خانواده و اطرافیان نسبت به درمان اعتیاد بسیار متفاوت بود. مادرم همیشه با دلسوزی به من و برادرم میگفت: «بهجای موادی که مصرف میکنی، پسته یا جگر بخر و بخور تا حالت خوب شود!» وقتی این روشها جواب نمیداد، پیشنهاد بعدی ازدواج بود و اگر باز هم نتیجهای حاصل نمیشد، میگفتند بچهدار شو تا خوب شوی!
این صحبتها را برای تمسخر بیان نمیکنم؛ بلکه میخواهم به این نکته اشاره کنم که هنوز هم در جامعه، شناخت درستی از مسئله اعتیاد وجود ندارد. گاهی فرد بدون اینکه مشکل اصلیاش حل شود، با ازدواج و بچهدار شدن، افراد دیگری را نیز درگیر آسیبهای ناشی از اعتیاد میکند.بنابراین، باید قدر جایگاه درمان و رهایی را بدانیم. این دستاورد بههیچوجه کوچک و قابل چشمپوشی نیست.


یکی دیگر از دستاوردهای ارزشمند آقای مهندس، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است. به نظر من، ما باید این کتاب را جدیتر بخوانیم و آموزشهای آن را در زندگی به کار بگیریم.به یاد دارم یکبار از یکی از دوستان سفر دومی پرسیدم آیا این کتاب را خوانده است یا نه؛ پاسخ داد که هنوز آن را نخوانده است. به نظر من، رسیدن به رهایی پایان مسیر نیست و اگر آموزشها را دنبال نکنیم، ممکن است در برخورد با مسائل و مشکلات زندگی دچار تزلزل شویم.
اینجاست که اهمیت یکی از زیباترین جملات کنگره مشخص میشود:
"درمان فوق ترک است و تعادل فوق درمان"
رسیدن به درمان، آغاز مسیر رسیدن به تعادل است و تعادل چیزی نیست که یکشبه یا حتی در یک سال به دست بیاید؛ بلکه نیازمند آموزش مستمر و کاربردی کردن آموختهها در زندگی است.یکی از موضوعاتی که آقای مهندس بارها در سیدیهای آموزشی به آن اشاره کردهاند، معنای واقعی درمان است. ایشان مثالهایی میزنند که شاید در ابتدا باورکردنی نباشند.من خودم مصرفکننده شیشه بودم و با تمام شرایط و عوارض آن آشنایی داشتم. زمانی حتی تصور نمیکردم روزی برسد که بتوانم در کنار مواد قرار بگیرم و هیچگونه میل و کششی برای مصرف نداشته باشم.
اما بعد از درمان، این موضوع را در زندگی خودم تجربه کردم. برادرم در محل کسبوکارش با افرادی در ارتباط بود که شیشه و هروئین مصرف میکردند. بارها پیش آمد که در حضور من شیشه مصرف کردند، اما من هیچ حس و میلی نسبت به آن نداشتم.حتی مدتی این افتخار را داشتم که در کلینیک خدمت کنم و شربت OT را برای مراجعان آماده کنم. گاهی دستم به شربت آغشته میشد، اما هیچگونه کششی برای مصرف نداشتم. برای من که روزگاری تمام زندگیام تحت تأثیر مواد بود، این اتفاق واقعاً شگفتانگیز بود.این تجربه را بارها برای دوستان لژیون تعریف کردهام؛ زیرا معتقدم شاید برای یک نفر مفید باشد و بتواند درک بهتری از معنای واقعی درمان پیدا کند.در پایان، تمام حرفم این است که قدر کنگره و دستاوردهای آقای مهندس را بدانیم. آقای مهندس شاید همیشه در صور آشکار در کنار ما نباشند، اما اندیشه، آموزش و تفکر ایشان در زندگی ما جریان دارد.
همانطور که میگویند:
مرد نکونام نمیرد هرگز؛ مرده آن است که نامش به نکویی نبرند.»
برای من، آقای مهندس همواره در ذهن و قلبم حضور دارند. استاد امین عزیز، دیدهبانان محترم، راهنمایان و تمام خدمتگزاران کنگره نیز از ثمرات ارزشمند این تفکر هستند.دستاوردهای آقای مهندس بسیار گسترده است و میتوان ساعتها درباره آن صحبت کرد، اما من بیش از این وقت جلسه را نمیگیرم. از همه شما سپاسگزارم. به افتخار خودتان، برای آقای مهندس سکوت میکنیم.
اما توجه شما را به رهایی های این هفته نمایندگی الوند جلب می کنیم
.jpg)



مرزبان کشیک : مسافر علی
تایپ و تنظیم : مسافر پدرام
بارگزاری: مرزبان خبری مسافر وحید
تهیه شده در سایت نمایندگی الوند
- تعداد بازدید از این مطلب :
282