جلسه پنجم از دوره یازدهم سری کارگاه‌های لژیون سردار، کنگره ۶۰ نمایندگی رودهن، با استادی پهلوان محترم، مسافر سعید، نگهبانی مسافر سلیمان، خزانه‌داری مسافر رمضان و دبیری مسافر محمدرضا، با دستور جلسه «متدDST و تجربه شما از روش های دیگر»، روز چهارشنبه پانزدهم مهرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، سعید هستم، یک مسافر. از خدای متعال متشکرم که بار دیگر این فعلرصت را به من داد تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. از نگهبان لژیون سردار، آقا سلیمان، و دبیرشان، آقا محمدرضا، و خزانه‌دار، آقا رمضان، متشکرم که این فرصت را به من دادند تا آموزش بگیرم. یک ماه گذشت و یک ماه برای من، سعید، بسیار سخت گذشت. یک شاعر بزرگ می‌فرماید: «به دریا بنگرم، آنجا تو بینم به صحرا بنگرم، آنجا تو بینم» من هر کجا را که می‌دیدم، در آن مهندس را می‌دیدم. الان که ساعت را نگاه کردم، خاطرات مهندس برایم زنده شد. چند روز پیش به استخر رفته بودم و دوباره یاد مهندس افتادم. می‌گویند که یک مرد عاشق نمی‌شود، ولی اگر عاشق شود، بسیار سخت است؛ حتی اگر عاشق یک پرنده شود و یا عاشق هم‌جنس خودش یا جنس مخالفش باشد. من عاشقانه مهندس را دوست داشتم و دارم. چه شب‌هایی که به خواب من نیامدند و چه شب‌هایی که به‌زور به خواب ایشان رفتم و حرف‌های ناگفته‌ام را به ایشان گفتم.
در این چند وقت، کاری بود که قرار بود انجام دهیم. استخاره کردم که چگونه می‌شود. شب همان روز، خواب ایشان را دیدم که در لژیون سردار بودیم. گفتند: «هر پولی را در هر جایی نمی‌توان به دست آورد. آن پول هم به شکل دیگری خرج می‌شود. آن پول مال تو نیست که به دست آوری. تاوان آن را می‌توانی پرداخت کنی؟» فردای آن روز، من قرارداد را فسخ کردم؛ چون من، سعید، تاوان خیلی چیزها را پرداخت کرده‌ام و دیگر بیش از این نمی‌توانم. دیگر باید در صراط مستقیم باشم. پول‌های زیادی وجود دارد و از راه‌های بسیاری می‌توان آن‌ها را به دست آورد؛ اما کسی که در راه کنگره قدم برمی‌دارد، وقتی به دنبال این‌جور پول‌ها می‌رود، می‌بیند که نمی‌تواند به آن دست یابد. نمی‌توانی! در مقابل تو سد می‌شود و نمی‌توانی از آن عبور کنی. می‌گوید آن پول مال تو نیست و حلال تو نیست.
هر پولی هم در کنگره به دست نمی‌آید. من می‌خواستم آن معامله انجام شود تا برای طبخ غذا هزینه کنم. از جای دیگری رسید و می‌دانم که از کجا رسید. صد میلیون تومان رسید و آن را هم پیشکش کردم تا برای طبخ غذا هزینه شود. بسیاری از این قبیل پول‌ها در سر راه من قرار گرفت و من آن‌ها را پس زدم. اگر ده میلیون تومان دارم، آن ده میلیون تومان حلال است. بارها شده است که دویست میلیون تومان داشتم، اما به حرامی... اصلاً نمی‌دانم چه اتفاقی برای آن پول افتاده، چه زمانی رفته، برای چه رفته و کجا خرج شده است. یک دستور جلسه قبلاً داشتیم با عنوان «که چی؟»؛ اینکه چه چیزی را می‌خواهی به دست بیاوری و چه چیزی را می‌خواهی از دست بدهی؟ بهشت را می‌خواهی از دست بدهی؟ در این چند وقت به این نتیجه رسیدم. می‌گوییم صد هزار نفر کنگره‌ای هستیم؛ من می‌گویم صد میلیون نفر هستیم. با صحبت‌های آقای مهندس و مقالات ایشان، باور کنید که اگر شبکه‌های اجتماعی بعضی از کشورها را دنبال کنید، می‌بینید که می‌گویند ایشان چه شخص بزرگی بودند و ما چه شخصی را از دست دادیم. اقوام خودم من را با این روش قبول نداشتند؛ اما باور کنید که اکنون همه در حال فرستادن پیام تسلیت هستند. دو تا از مقالات مهندس را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردم. بیش از سیصد نفر از افرادی که خارج از کنگره هستند، از جمله همکارانم، به من پیام دادند که: «سعید، مگر می‌شود MS درمان شود؟» من با چشمان خودم دیدم که ام‌اس درمان شد. زمانی که در لژیون ایکس شرکت کردم، شخصی بود که زیر شانه‌هایش را می‌گرفتند تا از پله‌ها پایین بیاید؛ اما در سومین پله بیست و یک روزه‌اش، خودش از پله‌ها بالا می‌رفت، بدون آنکه کسی دست او را بگیرد یا به او کمک کند. پس می‌شود. اکنون بعضی‌ها متوجه می‌شوند که چه شخصی را از دست داده‌ایم و چه محقق و دانشمندی را از دست داده‌ایم. به قول استاد امین، غم بزرگ یا انسان را به اوج می‌رساند و یا او را به قهقرا می‌برد؛ اما من باید از این اتفاق درس بگیرم. روش DST برای غم خوردن هم هست. یک ماه گذشت و باید غم مهندس را با علم ایشان جایگزین کرد. مهندس شخصی بود مانند من، اما افکار و اندیشه ایشان یک دنیا بود. راه ایشان باید همیشه ادامه پیدا کند. اگر ایشان را دوست داشتید و عاشق ایشان بودید، مخلصانه و خالصانه خدمت کنید. به قول استاد امین، زمانی که از لژیون سردار می‌خواستند بروند، برای ساختمان پیانو در آنجا صحبت کرده بودند و گفته بودند: «شاید کسانی باشند که از مهندس الهام بگیرند و درس بگیرند و شاید از ایشان بزرگ‌تر هم بشوند.» مهندس یک دانشمند بود. کسی بود که برای من، سعید، به فکر اضافه‌وزنم بود و به فکر گوارشم در مدت سفر مواد با داروی OT بود. مهندس با همین دارو سرطان‌های بسیاری را درمان کردند. ان‌شاءالله بتوانم یک رهجو و یک سرباز خوب برای جناب مهندس باشم و راه ایشان را ادامه بدهم. از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، ممنونم.
عکاس: مسافر بنیامین
تایپ و ویرایش: مسافر امید
تنظیم و ارسال: مسافر منصور
- تعداد بازدید از این مطلب :
74