English Version
This Site Is Available In English

از تاریکی تا روشنایی رهایی با جهان‌بینی

از تاریکی تا روشنایی رهایی با جهان‌بینی

یازدهمین جلسه از دور چهل و پنجم کارگاه‌های آموزشی ویژه مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی ایمان با استادی مسافر حسن و نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر داوود با دستور جلسه «DST  و تجربه من از سم‌زدایی و سایر روش‌ها» در روز چهارشنبه 20 آبان ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

من یادی می‌کنم از جناب آقای مهندس و اظهار خوشحالی می‌کنم از اینکه ما الان در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که شخصیت دانشمند و برجسته‌ای مثل ایشان در همین زمان حضور داشتند و ما توانسته‌ایم شخصیت ایشان را درک کنیم. ایشان جایگاهی را برای ما به وجود آورده‌اند که بتوانیم در جایی مثل اینجا دور هم جمع شویم، به یکدیگر انرژی بدهیم و احساساتمان را با هم یکی کنیم. ما نسبت به نسل‌های قبل از خودمان خیلی، خیلی خوشبخت‌تریم؛ به این دلیل که نسل‌های قبل از ما هیچ‌وقت نتوانستند، شاید به قول خودشان ترک کنند یا به قول ما رهایی پیدا کنند و از ظلمات و تاریکی‌ها خارج شوند. وقتی به دستور جلسه این هفته فکر می‌کنم، اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد این است که تفاوت روش DST با بسیاری از روش‌های دیگر، فقط در نوع درمان نیست؛ بلکه در نوع نگاه به انسان و مسئله اعتیاد است.

در گذشته تصور می‌کردم برای رهایی از اعتیاد کافی است ماده مصرفی را از بدن خارج کنیم. به همین دلیل، روش‌هایی مانند سم‌زدایی یا قطع ناگهانی مصرف، راه‌حل نهایی به نظر می‌رسیدند. اما تجربه نشان داده است که مسئله اعتیاد تنها وجود ماده در بدن نیست. اعتیاد در جسم، روان و جهان‌بینی انسان تغییراتی ایجاد می‌کند که برای بازسازی آن‌ها به زمان و آموزش نیاز است.

در روش DST، به ما آموخته می‌شود که درمان یک مسیر تدریجی و حساب‌شده است. جسم فرصت پیدا می‌کند تا به تعادل برسد، روان آرام‌آرام بازسازی شود و جهان‌بینی فرد نیز با آموزش تغییر کند. در این روش، سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی در کنار یکدیگر اهمیت دارند.
تفاوت مهم اینجاست که در سم‌زدایی معمولاً تمرکز اصلی بر قطع مصرف و خارج کردن ماده از بدن است، اما در DST هدف تنها قطع مصرف نیست؛ بلکه بازسازی سیستم‌های تخریب‌شده بدن و رسیدن به تعادل است. البته هر روش درمانی جایگاه و کاربرد خاص خودش را دارد، اما آنچه در کنگره ۶۰ برای من ارزشمند است، نگاه جامع به درمان اعتیاد است.

نکته دیگری که برای من بسیار قابل تأمل است، بحث زمان است. شخص مصرف ککنده سال‌ها با مصرف مواد به جسم و روان خود آسیب زده و نمی‌تواند انتظار داشته باشد همه‌چیز در چند ساعت یا چند روز به حالت طبیعی برگردد. روش DST به من یادآوری می‌کند که برای رسیدن به تعادل باید صبر داشته باشم، نظم را رعایت کنم و به مسیر اعتماد کنم.

 

به نظر من یکی از زیباترین پیام‌های این روش این است که هیچ انسانی محکوم به شرایط گذشته خود نیست. اگر آموزش ببیند، حرکت کند و اصول را رعایت کند، می‌تواند دوباره ساختن خود را آغاز کند.
در پایان، من روش DST را فقط یک روش کاهش و تنظیم مصرف نمی‌دانم؛ بلکه آن را مسیری برای یاد گرفتن زندگی درست می‌دانم. مسیری که به من می‌آموزد برای رسیدن به رهایی، هم جسمم باید بازسازی شود، هم روانم و هم اندیشه و نگرشم.
سپاسگزارم از بنیان‌گذار کنگره ۶۰، جناب مهندس دژاکام، که این مسیر را پیش روی انسان‌های خواهان رهایی قرار دادند.

 از راهنمایم خیلی ممنونم و خوشحالم که در این جایگاه نشسته‌ام؛ چون در واقع وارد مسیری شدم که، تازه توانستم کمبودهای روحی و جسمی خودم را درک کنم و بشناسم. وقتی سفر اولم تمام شد و وارد سفر دوم شدم، تازه متوجه شدم که چه مشکلات روحی، روانی و روان‌شناختی زیادی دارم که باید برای آن‌ها کاری انجام بدهم. یکی از مهم‌ترین موضوعات، همین جهان‌بینی در سفر دوم بود؛ جهان‌بینی‌ای که آقای مهندس در کنگره پایه‌گذاری کردند و به آن توجه ویژه‌ای داشتند. شاید در خیلی از جاها بتوانند به انسان کمک کنند که مواد را کنار بگذارد، اما کمتر جایی وجود دارد که در کنار قطع مصرف، روی جهان‌بینی انسان هم کار کند؛ یعنی علاوه بر اینکه مواد را کنار می‌گذارد، روی روح خودش و جهان‌بینی خودش هم کار کند و بتواند به موفقیت و حال خوب برسد. من صحبت‌های زیادی داشتم، اما دیگر به همین مقدار اشاره می‌کنم و سعی می‌کنم از مشارکت‌های شما استفاده کنم. خیلی ممنونم که وقت گذاشتید و به صحبت‌های من گوش دادید.

تایپ: مسافر داوود
ویرایش و ارسال: مسافر مهدی
عکاس خبری: مسافر امیر
گروه خبری سایت نمایندگی ایمان

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .