English Version
This Site Is Available In English

لژیون سردار؛ آموزش بخشندگی و خدمت

لژیون سردار؛ آموزش بخشندگی و خدمت

جلسه دوم از دوره ششم لژیون سردار نمایندگی پاکدشت، به استادی مرزبان محترم مسافر جمشید، به نگهبانی راهنما محترم مسافر مصطفی، دبیری مسافر رضا و خزانه داری مسافر حامد با دستور جلسه «DST و تجربه من از سم زدایی و سایر روش ها»  چهارشنبه 20 آبان ماه 1405 ساعت 15:30 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، جمشید هستم یک مسافر. در ابتدا ازنگهبان لژیون سردار و ایجنت محترم و گروه مرزبانی سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم خدمت کنم.

دستور جلسه امروز درباره روش DST و تجربه من از سم‌زدایی و سایر روش ها.

بخش اول:
من قبل از اینکه وارد کنگره شوم، دو بار به روش قطع مواد تلاش کردم که مصرف مواد را کنار بگذارم. تصورم این بود که اگر مواد از بدنم سم‌زدایی شود، دیگر همه‌چیز تمام می‌شود و مشکلاتم برطرف خواهد شد؛ اما در عمل این‌طور نبود. حتی زمانی که از جایی عبور می‌کردم و بوی مواد به مشامم می‌رسید، شب درد پاهایم شروع می‌شد و تا صبح ادامه داشت. بعد از مدتی که مصرفم را قطع کرده بودم، دوباره به مصرف برگشتم و میزان مصرفم حتی دو برابر شد و هر روز بیشتر می‌شد.

وقتی با کنگره آشنا شدم، برای درمان با روش DST وارد کنگره شدم. در ابتدا در جلسات تازه‌واردین شرکت کردم. همان روزها متوجه شدم حال بچه‌های کنگره خوب است. با خودم می‌گفتم مگر می‌شود همه این افراد حالشان خوب باشد؟ چون خودم حدود یک سال و نیم قطع مواد داشتم؛ اما هنوز حالم خوب نبود و همیشه احساس خماری می‌کردم.

در جلسات دوم و سوم کم‌کم متوجه شدم که این روش شدنی است. راهنماها و خدمتگزارانی که در کنگره حضور دارند، با حال خوب خدمت می‌کنند. بعد از ورود به سفر، مصرف منظم شد و نظم در زندگی‌ام شکل گرفت. کم‌کم متوجه شدم روش DST چیست و کنگره چه آموزش‌هایی به من می‌دهد. حدود ده یا یازده ماه طول کشید تا بتوانم مفهوم این روش و اهمیت نظم را بهتر درک کنم.

بخش دوم: آموزش بخشندگی و خدمت در لژیون سردار
بعد از اینکه نظم در سفرم شکل گرفت، کم‌کم توجهم به قانون یازدهم جلب شد. ابتدا با خودم فکر می‌کردم این پول را برای چه چیزی جمع می‌کنم و اصلاً چه معنایی دارد؟ در یکی دو جلسه اول، هیچ مشارکتی در قانون یازدهم نداشتم و حمایتی نمی‌کردم؛ اما در هفته دوم از دوره سوم، مقداری پول در جیبم بود که آن را پرداخت کردم.

همان لحظه احساس خوبی از آرامش درونم به وجود آمد. حدود دو ماه از سفرم گذشته بود که گلریزان شروع شد. من این حس آرامش را در قانون یازدهم تجربه کرده بودم. هفته بعد که به لژیون آمدیم، راهنما درباره گلریزان صحبت کرد. یکی از دوستان تعریف می‌کرد که برای اینکه بتواند بنور شود، موتورسیکلتش را فروخته و مبلغی را به لژیون سردار اختصاص داده است. با خودم فکر کردم چطور ممکن است کسی موتورسیکلتش را بفروشد و آن را برای لژیون سردار بدهد؟ آن زمان هنوز درک درستی از این موضوع نداشتم. در آن جلسه هم حضور نداشتم؛ اما مبلغ شش میلیون تومان به یکی از بچه‌ها دادم و گفتم از طرف من در حساب گلریزان واریز کند.

کم‌کم متوجه شدم که بی‌دلیل نیست یک نفر موتورسیکلتش را می‌فروشد یا شخص دیگری با زحمت کار می‌کند و حاصل تلاشش را به لژیون سردار اختصاص می‌دهد. حتماً در این کار چیزی وجود دارد که من هنوز آن را درک نکرده‌ام. وقتی وارد کنگره شدم، تصور می‌کردم بسیاری از صفات الهی درونم وجود دارد؛ اما متوجه شدم بعضی از این صفات در وجود من هنوز بیدار نشده‌اند.

یکی از آن‌ها صفت بخشندگی بود. در بیرون از کنگره هم کمک می‌کردم، اما گاهی در کنار آن، خواسته‌ها و منافع شخصی خودم قرار داشت. شاید به کسی پولی کمک می‌کردم یا در جایی کاری انجام می‌دادم، اما لذت و مفهوم واقعی بخشندگی را نمی‌شناختم. در لژیون سردار کنگره ۶۰، دارم صفت بخشندگی را آموزش می‌گیرم. متوجه شدم بخشندگی چیزی فراتر از تصورات قبلی من است. همیشه در ذهنم این سؤال بود که راهنماها چطور وقت و زمان خودشان را می‌گذارند، در لژیون می‌نشینند و به ما آموزش می‌دهند. من در گذشته تصور می‌کردم خیلی چیزها را می‌دانم؛ اما در رابطه با بخشندگی، خدمت و معنای واقعی آن اطلاعاتی نداشتم.

در کنگره یاد گرفتم که من باید خدمت را بخواهم تا خدمت هم به سراغ من بیاید. تک‌تک خدمتگزاران، راهنماها، ایجنت محترم و گروه مرزبانی، خدمت را خواسته‌اند و با صداقت در این مسیر خدمت می‌کنند. آن‌ها درک معنوی خدمت و بخشندگی را به دست آورده‌اند. من برای رهایی وارد کنگره شده بودم، اما در ادامه متوجه شدم که صفات دیگری هم در وجودم است که هنوز بیدار نشده‌اند. باید در کنگره بمانم، خدمت کنم و از راهنماها و تمام اعضای کنگره آموزش بگیرم تا بتوانم این صفات را در خودم پرورش بدهم.

در پایان می‌خواهم بگویم کسانی که در لژیون سردار شرکت می‌کنند، هرکدام به اندازه ظرفیت و توانایی خودشان مشارکت می‌کنند. به نظر من، فرقی نمی‌کند کسی مبلغ شش میلیون تومان پرداخت کند یا مبالغ بیشتر؛ کسی هم که برای پهلوانی اجازه می‌گیرد، در واقع برای ورود به جایگاه بالاتری از مشارکت و خدمت، مجوز دریافت می‌کند. در هر صنف و مجموعه‌ای که بخواهیم فعالیت کنیم، باید اجازه و مجوز آن را داشته باشیم. مهم این است که این مجوز صادر شود و ما بتوانیم در مسیر خدمت قرار بگیریم.
ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.

عکس: مرزبان خبری مسافر حسن
تایپ، ویراستاری و بارگذاری: مسافر احمد لژیون9

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .