با آموزش درکنگره انسان ها از طرف ظلمت،تاریکی به طرف نور و روشنایی در حال حرکت هستند

( بنام قدرت مطلق الله)

سلام دوستان امیر هستم یک مسافر
همیشه دلم می خواست بدانم زندگی چیست؟ برای چه چیزی آفریده شده ام، به مکان ها و کلاس های زیادی مراجعه کردم، با آدم های زیادی صحبت کردم ولی هیچ کدام جواب من را نتوانستند بدهند، آنقدر سوال در ذهنم پیش آمده بود، که برای خاموش شدن صداهای افکارم به مواد روی آوردم ، حتی تصور هم نمی‌کردم که به این اندازه به درون تاریکی فرو بروم.
سوال های من تمام شد چرا که تمام افکارم پر شده بود از چگونگی خروج از این تاریکی ها، اما ازهرراهی می رفتم به در بسته می‌خوردم. تا یک روز تلاش هایم برای خروج از تاریکی ها بلاخره جواب داد، تا به اذن خداونددر مسیری قرار گرفتم بنام( کنگره ۶۰ ) اوایل راه بودم که گرمای دل نشینی صورتم را نوازش کرد، کمی جلوتر روزنه ای از نور دیدم با خوشحالی به طرفش دویدم ، آنقدر محو آن نور شدم که دیگر موانع جلوی پایم را نمی‌دیدم، گاهی به آن ها برخورد می‌کردم، زمین می‌خوردم، زخمی می‌شدم ولی فرشته هایی از سمت خداوند مرا یاری می‌کردند، هر کدام به اندازه ای که می‌توانست، یکی دلگرمی و نوید رسیدن می داد، دیگری پیوسته زخم هایم را تیمار می کرد. عاشقانه به گلایه های من از زندگی گوش می داد، یکی برایم آب می آورد دیگری به دستم نان می داد، همیشه به فکر سالم رسیدن من به مقصد  بودند. ولی معجزه وقتی برای من اتفاق افتادکه بعداز آموزش به جواب سوالات خود که برروی دیوارهای این مکان مقدس نوشته شده بودرسیدم. تابش آن روزنه حالا تبدیل به نوری گردیده است، که نه تنها به جواب سوالات خودرسیده ام، بلکه با علمی که درمسیرکنگره آموخته‌ام، خواهم توانست با نیروهایی مقابله کنم که در درون و بیرون خود وجوددارد برای رسيدن به خودم، این سفری بود از تاریکی، ظلمت به طرف نورو روشنایی ازخداوند برای این احساس، آرامش و  یاری هایش سپاس گذارم، و همواره خواستار سعادت و پاداش برای فرشته گانی هستم که در این مسیر من را یاری نمودند، همچنین برای دانشمند بزرگ جناب آقای مهندس حسین دژاکام، خواستار آرامش ابدی و جایگاه نیکو نزد خداوند هستم الهی نظر تو برنگردد

ویرایش متن؛ مسافر محمدرضا لژیون یکم

تهیه و عکس؛ مسافر محمد لژیون هشتم 

تنظیم و ارسال؛ محمد رضا لژیون نوزدهم