جلسه اول از دوره یازدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بیرجند به استادی همسفر زهره، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر زهرا با دستورجلسه « DST و تجربه من از سایر روشها» روز سهشنبه ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز بهکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام بر مردی که از قلبها وارد میشود و با محبت، نسخه میپیچد و دیگران که در دارالفنون حیات، آموزش دیدهاند از برخورد و نسخهپیچی برای مسافران عاجزند. سلام میفرستم به روح پاک آقای مهندس دژاکام شاکر و سپاسگزار خداوندی هستم که این فرصت در اختیار من داده شد تا در این جایگاه دوباره خدمت کنم و آموزش بگیرم. از نگهبان جلسه، راهنما و ایجنت شعبه و گروه مرزبانی تشکر و قدردانی میکنم که این فرصت را به من دادند. دیروز وقتی گوشی را روشن کردم، دیدم راهنما در گروه پیام دادهاند که دستورجلسه کارگاه و لژیون چیست. مدتی بود به دلیل برخی مشکلات، کارگاهها را کمی دیرتر میرسیدم. قبل از اینکه راهنما پیام بدهند، با خودم فکر میکردم فردا زودتر بروم تا بعد از مدتها خدمتی انجام بدهم. حدود یک ساعت بعد، نگهبان جلسه با من تماس گرفتند و استادی جلسه را به من سپردند. با اینکه وقت کمی داشتم و آمادگی کاملی برای جلسه نداشتم، مطالبی آماده کردم و امیدوارم مفید باشد. روش DST حاصل تلاش، تحقیق و تجربههای آقای مهندس دژاکام، بنیانگذار کنگره۶۰ و خالق این متد درمانی است. ایشان پس از سالها درگیری با اعتیاد و انجام آزمایشهای مختلف روی خودشان، در سال ۱۳۷۵ به این روش دست پیدا کردند و در ۱۵ آذر ۱۳۷۶ با استفاده از این متد به رهایی رسیدند؛ سپس حاصل تجربه و دانش خود را در اختیار دیگران قرار دادند تا افراد بیشتری بتوانند از این روش به درمان برسند. DST از سه بخش تشکیل شده است هرکدام بیانگر یکی از ارکان این روش هستند. حرف «D» به نام دژاکام، حرف «S» به معنای پلههای منظم و ۲۱ روزه و حرف «T» بیانگر زمان درمان است که حداقل ده ماه در نظر گرفته شده است. در این روش، مسافران با برنامهریزی و راهنمایی راهنمای خود، از شربت OT بهعنوان داروی جایگزین استفاده میکنند تا بهتدریج به درمان برسند.
همه همسفران در کنگره، مسافری داریم که ممکن است پیش از ورود به کنگره روشهای مختلفی را برای درمان اعتیاد تجربه کرده باشد؛ اما روش DST به بدن فرصت میدهد تا بهتدریج خود را بازسازی کند و تعادل ازدسترفته را به دست آورد. این روش بر اساس نظم و الگوهای طبیعت طراحی شده است و با ساختار جسم انسان هماهنگی دارد. همه انسانها تصور میکنند بهترین راه، کوتاهترین راه است، به همین دلیل به دنبال مسیری میروند که زودتر آنها را به خواستههایشان برساند؛ در صورتی که اگر به طبیعت نگاه کنیم، میبینیم هیچ اتفاقی یکشبه رخ نمیدهد. تغییر فصلها، طلوع و غروب خورشید و تمام اتفاقات هستی در زمان مشخص خودشان انجام میشوند. پس ما هم باید از طبیعت الگو بگیریم، عجله نکنیم و اجازه بدهیم درمان در زمان مناسب خودش اتفاق بیفتد. خداوند را شکر میکنیم که روش درمان اعتیاد کشف شد و در اختیار افرادی قرار گرفت که خواهان رهایی هستند. البته رسیدن به نتیجه، نیازمند شناخت، آموزش و حرکت درست است. در کنگره تنها عاملی که میتواند تفکر و نگرش انسان را تغییر دهد، آموزش، آگاهی و دانایی است. این آموزشها از طریق حضور در لژیون، گوش دادن به صحبتهای راهنما و دریافت آموزشهای جهانبینی به دست میآیند و بهمرور انسان را به تعادل نزدیک میکنند.
لژیون تحت نظارت راهنما برگزار میشود و نقش راهنما در این مسیر بسیار مهم است. اگر راهنما با آگاهی و شناخت، برنامه درستی به رهجو بدهد، رهجو میتواند رشد کند و مسیر درمان را بهدرستی طی کند. راهنمایی که بخواهد با زور و قدرت برای مسافر نسخه بپیچد، نمیتواند نتیجه مطلوبی بگیرد؛ زیرا درمان نیازمند شناخت، محبت، صبر و آموزش است. بسیاری از مسافران در ابتدا برای رسیدن به حال خوش و لذت بردن، مصرف مواد را آغاز کردند؛ اما بهمرور شرایط تغییر کرد و به جایی رسیدند که حتی برای فرار از حال خراب خود نیز به مواد پناه میبردند. روش DST یک مجموعه کامل آموزشی و درمانی است. در کنگره، علاوه بر اینکه مسافران به درمان میرسند، ما همسفران نیز در کنار آنها آموزش میگیریم. درست است که مصرفکننده نیستیم؛ اما از طریق حضور در لژیون، نوشتن سیدیها و شرکت در لژیونهای جونز، DST و درمان سیگار میتوانیم مسیر آموزش و تغییر را ادامه بدهیم.
اگر بخواهم از تجربه شخصی خودم بگویم، روزهای اولی که وارد کنگره شدم، خداوند راهنمای تازه واردین همسفر زینب را خیر بدهد، به من گفتند؛ باید سیدی بنویسم؛ زیرا میدیدم مسافرم در خانه سیدی مینویسد و آن زمان از این کار خوشم نمیآمد، به خودم گفتم من به کنگره میآیم؛ اما اصلاً سیدی نمینویسم؛ ولی امروز که به گذشته نگاه میکنم، میبینم اگر سیدی نوشتن نبود و فقط برای حضور در جلسات و شنیدن آموزشها به کنگره میآمدم؛ شاید هیچوقت اینقدر تغییر نمیکردم. این نوشتن و تکرار آموزشها است که باعث میشود مطالب را بهتر درک کنم و بتوانم راه درست را در زندگیام انتخاب کنم. من حال خوب مسافرم به زندگی را مدیون این متد هستم و بسیار خوشحالم که بهعنوان یک همسفر در کنار او حرکت کردم. آموزشهای کنگره باعث شد از استرس و نگرانیهایی که سالها با من همراه بود فاصله بگیرم. فکر میکنم بسیاری از همسفران نیز این شرایط را تجربه کردهاند. زمانی که مسافرم مصرفکننده مواد بود، من همیشه دچار معدهدرد و مشکلات روحی ناشی از نگرانی بودم و شاید ماهی یکبار برای درمان به پزشک مراجعه میکردم؛ اما خدا را شکر از زمانی که ما به رهایی رسیدیم، حدود یک سال است که دیگر آن معدهدردها به سراغم نیامده است. خداوند را شکر میکنم که در مسیر کنگره قدم گذاشتم. گاهی با خودم فکر میکنم ایکاش همزمان با مسافرم وارد کنگره میشدم؛ اما بعد به خودم میگویم هنوز هم دیر نشده است و خوشحالم که بالاخره این مسیر را پیدا کردم.
در پایان، یاد سخنی از آقای مهندس افتادم که فرموده بودند: «در کنگره۶۰ چیزی به نام وسوسه نداریم و فردی که به درمان رسیده باشد؛ حتی اگر در انبار مواد مخدر هم قرار بگیرد، میلی به مصرف نخواهد داشت». وقتی این جمله را به یاد آوردم، خاطره روز اولی برایم زنده شد که مسافرم تصمیم گرفت به کنگره بیاید. ایشان با برادرشان که در کنگره حضور داشتند تماس گرفتند تا آدرس کنگره را بگیرند. برادرشان دقیقاً همین مفهوم را به ما گفتند که اگر امروز چند کیلو مواد مخدر هم جلوی من بگذارند، هیچ میلی به مصرف ندارم. آن روز شاید مفهوم واقعی این حرف را بهخوبی درک نمیکردم؛ اما امروز با دیدن نتیجه درمان، معنای آن را بهتر میفهمم. از خداوند سپاسگزارم که با کنگره آشنا شدم و از آقای مهندس دژاکام تشکر میکنم که با تلاش و دانش خود چنین راهی را برای نجات انسانها به وجود آوردند.
مرحله ۳۰ سیدی مرزبان همسفر مرضیه، همسفر فاطمهزهرا، همسفر زهرا

مرحله ۳۰ سیدی همسفر صغری


مرزبانان کشیک: همسفر مرضیه و مسافر محمدرضا
تایپیست: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ویرایش: رابط خبری همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر مریم
همسفران نمایندگی بیرجند
- تعداد بازدید از این مطلب :
204