English Version
This Site Is Available In English

قرار نبود راهنما یک‌شبه مرا درمان کند

قرار نبود راهنما یک‌شبه مرا درمان کند

جلسه دوازدهم دوره سی‌ وچهارم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی سهروردی اصفهان به استادی راهنما مسافرجلال، نگهبانی مسافر اصغر و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه «روش DST و تجربه من از سایر روش ها» سه‌شنبه۱9 آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که به من، جلال، اجازه داد مصرف‌کننده مواد مخدر شوم و چندین سال این مسیر را تجربه کنم. خدا را شکر می‌کنم که در آخر مصرفم به هروئین و سورچه رسیدم؛ چون اگر همان تریاک و شیره را ادامه می‌دادم، شاید هنوز در آن مسیر بودم. خدا را شاکرم که به آخر خط رسیدم و خداوند اذن ورود به کنگره ۶۰ را به من داد تا درمان شوم و آموزش بگیرم.
دستور جلسه این هفته «روش DST و تجربه من از سایر روش‌ها» است. در کنگره ۶۰ نوشتاری داریم به نام «بهترین راه» که می‌گوید: همه انسان‌ها می‌پندارند بهترین راه، کوتاه‌ترین راه است؛ درحالی‌که غذای نیم‌پخته و خام قابل خوردن نیست.
این نوشتار به من یاد می‌دهد که برای انجام هر کاری در زندگی به زمان نیاز دارم. مثلاً یک کشاورز برای برداشت گندم باید زمین را شخم بزند، بذر بکارد، آبیاری و کوددهی کند و بعد از حدود هشت ماه محصول خود را برداشت کند. تولد یک فرزند هم به حدود نه ماه زمان نیاز دارد. درمان اعتیاد نیز همین‌طور است و نمی‌توان انتظار داشت یک‌شبه اتفاق بیفتد.
روش DST یعنی روش تدریجی و پله‌های ۲۱روزه. وقتی من با آن حجم مصرف وارد کنگره شدم، قرار نبود راهنما یک‌شبه مرا درمان کند. من به زمان، آموزش و داروی OT نیاز داشتم. تجربه خودم این است که بارها تصمیم گرفتم مواد را یک‌باره کنار بگذارم. مصرفم را به حداقل می‌رساندم و تصور می‌کردم می‌توانم طی چند روز ترک کنم؛ اما بعد از قطع مصرف، دچار پرش دست و پا، درد، بی‌حوصلگی و بی‌خوابی می‌شدم. چرا؟
چون مواد مخدر بیرونی را جایگزین مواد طبیعی بدنم کرده بودم و سیستم طبیعی بدنم از تعادل خارج شده بود. در کنگره به این مجموعه سیستم ایکس می‌گویند؛ سیستم شبه‌افیونی و ضد درد بدن که شامل نوروترانسمیترها، مدیاتورها و غدد درون‌ریز و برون‌ریز است و وظیفه آن حفظ تعادل بدن است.
من با مصرف مداوم مواد مخدر، این سیستم را از تعادل خارج کرده بودم و برای بازگشت آن به زمان و درمان تدریجی نیاز داشتم. در روش DST، حرف D به دژاکام، حرف S به استپ و پله‌های ۲۱روزه و حرف T به تایم و زمان اشاره دارد. مدت سفر اول نیز حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه است.
ما باید خداوند را شاکر باشیم که در زمانی زندگی می‌کنیم که دانشمند و ابداع‌کننده این روش، آقای مهندس دژاکام، در کنار ما بودند. وادی دوم می‌گوید: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد.» بنابراین هیچ‌کدام از ما نباید خودمان را دست‌کم بگیریم؛ هرکدام از ما مسئولیتی داریم.
برای استفاده درست از روش DST باید به خداوند، روش درمان، آقای مهندس، داروی OT و راهنمای خودمان ایمان و اعتقاد داشته باشیم. اگر به راهنما اعتماد نکنیم و آموزش‌های او را اجرا نکنیم، نمی‌توانیم سفر خوبی داشته باشیم. من باید دانایی‌ام را افزایش بدهم تا بتوانم به‌درستی از میزان داروی خودم کم کنم.
متد DST فقط برای درمان اعتیاد نیست. امروز شاهد مقالات و دستاوردهای آقای مهندس در زمینه بیماری‌ها و کاهش وزن هستیم. افرادی در کنگره توانسته‌اند سی، چهل و حتی پنجاه کیلوگرم کاهش وزن داشته باشند و بسیاری از مشکلات جسمی آن‌ها برطرف شده است. این موضوع نشان می‌دهد که روش DST ظرفیت‌های بسیار گسترده‌ای دارد.
در سفر اولم، دیده‌بان محترم آقای منصوری آیه «الله ولی الذین آمنوا من الظلمات الی النور» را بیان می‌کردند؛ یعنی خداوند سرپرست کسانی است که ایمان می‌آورند و آن‌ها را از تاریکی به سمت نور هدایت می‌کند. من، جلال، زمانی که وارد کنگره شدم، اعتقاد و ایمان درستی نداشتم؛ اما با آموزش‌هایی که از اصغرآقا و دیگر دوستان گرفتم، کم‌کم ایمان آوردم.
بچه‌ها، اگر بخواهیم چیزی را به دست بیاوریم، باید هزینه آن را پرداخت کنیم. درست است که درمان در کنگره ۶۰ برای سفر اولی‌ها رایگان است، اما بعد از درمان متوجه می‌شویم که دیگران هزینه این درمان را پرداخت کرده‌اند. من هم برای حفظ این درمان و قدردانی از خدمات کنگره، وارد لژیون سردار شدم. آن زمان مبلغ پنج میلیون تومان بود و بعد به شش میلیون تومان رسید.
من این مبلغ را با رضایت قلبی پرداخت کردم و خداوند سریع‌الحساب بودن خودش را به من ثابت کرد. من اعتقاد دارم هر چیزی را که در راه رضای خدا ببخشم، در حقیقت برای خودم ذخیره کرده‌ام. همان‌طور که اگر بخواهیم پول کشورمان را در کشور دیگری استفاده کنیم، باید آن را به پول همان کشور تبدیل کنیم، در زندگی هم باید دارایی‌های خودمان را به چیزی ماندگار تبدیل کنیم و چه چیزی بهتر از کمک به دیگران؟
من مادرم ۳۰ سال است که سرطان سینه دارد. یکی از دلایل خدمتم این است که می‌بینم کمک‌های مالی ما در کنگره ۶۰ صرف چه کارهای ارزشمندی می‌شود؛ از جمله تحقیقات و فعالیت‌های علمی و دانشگاهی برای درمان بیماری‌ها، تا افراد کشورهای دیگر هم بتوانند از این علم استفاده کنند.
امروز مراسم‌های مختلفی در شعب کنگره برگزار می‌شود که هزینه‌های زیادی دارد. حتی تهیه مواد غذایی و برگزاری جلسات هزینه‌بر است. ما که به‌راحتی در این مکان درمان شده‌ایم، وظیفه داریم در تأمین هزینه‌های آن مشارکت کنیم. به همین دلیل می‌خواهم این موضوع را به خودم و شما یادآوری کنم.
خواهش می‌کنم بی‌تفاوت از کنار آن رد نشوید و هرکس به‌اندازه توان خودش در این کار مشارکت کند. ان‌شاءالله مراسم گلریزان را بعد از چهلم آقای مهندس برگزار خواهیم کرد. از همین حالا می‌توانید برای مشارکت اقدام کنید تا در آن روز با ترافیک و ازدحام مواجه نشویم.
در پایان از همه شما تشکر می‌کنم. امیدوارم هم آقای مهندس و هم سفر اولی‌هایی را که درست سفر می‌کنند، تشویق کنیم و آن‌هایی را هم که هنوز در خواب هستند، بیدار کنیم تا بتوانند مسیر درمان را به‌درستی طی کنند.

ضبط صدا: مسافر حسین ل ۱۱
دیتا شو: مسافر علی ل ۸
تایپ: مسافر وحید ل۱۵- مسافر داوود ل11 - مسافر ل۸
تنظیم و ارسال: مسافر جواد ل14(نگهبان سایت)

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .