همسفر شیدا ( لژیون هفتم )
روشهای رایج ترک اعتیاد مثل کمپ اجباری، سمزدایی، قطع ناگهانی و متادون هر کدام جایی لنگ میزنند.
در کمپ و قطع ناگهانی، بدن یکباره زیر فشار سنگینی میرود و همین فشار، راه بازگشت را هموار میکند. در متادون هم اغلب یک وابستگی جای وابستگی دیگر را میگیرد و بدن فرصت نفس کشیدن پیدا نمیکند.
اما ماجرای DST چیز دیگری است. تفاوت اصلی روش DST با روشهای فوق در این است که قطع ناگهانی نمیکند؛ بلکه از شربت OT به عنوان داروی جایگزین بهره میگیرد و با کاهش تدریجی در طی ۱۰ تا ۱۱ ماه به بدن میدان میدهد تا خود را بازسازی کند. این مسیر پلهپله و حسابشده است و بر این باور استوار است که بدن مصرفکننده باید فرصت پیدا کند تا کارخانه طبیعی مخدرهای درونی بدن دوباره راه بیفتد.
در این میان، دوز OT بر اساس نوع ماده و میزان مصرف فرد تعیین میشود و در نوبتهای منظم به او میرسد تا جسم، روان و جهانبینی همزمان مورد توجه قرار گیرند. DST به جای فشار ناگهانی یا جایگزینی ناقص، راه سومی برمیگزیند؛ جایگزینی کنترل شده با OT و کاهش تدریجی در بازهای حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه تا بدن فرصت بازسازی واقعی را دریابد.
همسفر سمانه ( لژیون هفتم )
سلام به همه شما همسفرانی که در کنار مسافرتان، در این مسیر دشوار ایستادهاید. من میدانم که وقتی با اعتیاد در خانواده روبرو میشویم، چقدر احساس درماندگی، ترس و بیتابی میکنیم. همه ما فقط یک چیز را میخواهیم و آن هم بازگشت دوباره مسافرمان به خانه است؛ اما امروز میخواهم درباره این صحبت کنم که چگونه روش درست درمان میتواند از شکستهای تلخ جلوگیری کند.
چرا روشهای قدیمی و ناگهانی اغلب شکست میخورند؟
من در طول سالها درگیری مسافرم به مواد مخدر، شاهد تجربههای مختلفی بودهام که متأسفانه با شکست همراه شدهاند که شاید برای شما هم آشنا باشد.
روش سقوط آزاد یا ترک ناگهانی که برخی فکر میکنند اگر فرد را ناگهانی از مصرف قطع کنیم، او پاک میشود؛ اما واقعیت این است که بدن و مغز فرد دچار یک شوک بسیار بزرگ میشود و این درد و فشار روانی آنقدر زیاد است که فرد در اولین فرصت برای فرار از این رنج، دوباره به سمت مواد برمیگردد. این روش، بیشتر از آنکه درمان باشد، یک تنبیه برای بدن است.
مورد بعدی استفاده خودسرانه از قرص و داروها است که خیلی از خانوادهها با دیدن رنج بیمار، خود دست به تهیه قرصهای مختلف میزنند. این کار بسیار خطرناک است؛ چون دوز دارو مشخص نیست و میتواند باعث اوردوز یا مسمومیت شدید شود و یکی دیگر تجربههای تلخ در کمپهای غیرعلمی است که برخی کمپها با فشار زیاد و محیطهای بسیار سخت، سعی در ترک سریع دارند؛ اما در این محیطها معمولاً فقط بدن را کنترل میکنند، نه ذهن را، فرد ممکن است از کمپ خارج شود؛ اما چون ریشه اعتیاد در مغز او درمان نشده است، دوباره به همان مسیر برمیگردد.
روش DST چیست و چرا برای مصرف کننده، امنتر است؟
روش DST برخلاف روشهای بالا، با بدن بیمار دوست است، نه دشمن.
در این روش، از داروهای علمی و مشخص مثل OT استفاده می شود تا به جای قطع ناگهانی، سطح مواد را در بدن به آرامی پایین بیاورد.
چرا این روش بهتر است؟ چون به مغز بیمار فرصت میدهد تا بدون وحشت و شوک، خودش را با شرایط جدید سازگار کند. در این روش، فرد با درد کمتر و آرامش بیشتری مسیر درمان را طی میکند و وقتی درد کمتر باشد، احتمال اینکه فرد دوباره به سمت مواد فرار کند، به شدت کاهش مییابد.
درمان اعتیاد یک ماراتن است، نه یک دو سرعت. هدف این نیست که فقط امروز بیمار پاک شود، هدف این است که او برای فردا و سالهای آینده، آماده شود. با روشهای علمی و تدریجی، پایداری و سلامتی به خانواده باز میگردد.
همسفر مهین ( لژیون هفتم )
روش DST که به صورت مرحله به مرحله و در زمان و مقدار معین انجام میشود، باید گفت که یکی از زیباترین ویژگیهای متد DST این است که به ما صبر، تفکر، زندگی با آرامش و دانایی را به تدریج به ما میآموزد.
در این روش درمان اعتیاد شبیه به رشد یک جوانه و تبدیل شدن آن به درختی تنومند است، یعنی: همه چیز پله پله و حساب شده پیش میرود. DST به ما نشان داد که سیستم ایکس از کار افتاده، نیاز به زمان و داروی OT دارد تا باز سازی شود. امیدوارم همه ما قدردان این روش علمی و الهی باشیم.
همسفر معصومه ( لژیون هفتم )
روش DST یکی از روشهای مطرح شده در کنگره ۶۰ برای درمان تدریجی وابستگی به مواد است. این روش بر این دیدگاه استوار است که درمان اعتیاد فقط قطع مصرف مواد نیست؛ بلکه بازگرداندن تعادل جسمی، روانی و فکری فرد نیز اهمیت دارد.
این سه حرفDST در این روش به این معنی هستند: D یعنی ضریب دژاکام و کاهش تدریجی و S به معنی پله و مرحله است و T به معنای زمان را در نظر گرفتن و فرصت کافی برای فرآیند درمان است.
در الگوی معرفیشده در کنگره ۶۰، درمان معمولاً فرآیندی حدود ۱۰ تا ۱۱ ماهه در نظر گرفته شده است.
که چندین نکته در این زمان از اهمیت بالایی برخوردار هستند یکی توجه به بازسازی تعادل جسمی فرد، بهبود وضعیت روانی و عاطفی، افزایش آگاهی فرد نسبت به بیماری اعتیاد، تقویت مسئولیتپذیری و نظم در زندگی، کمک به بازگشت فرد به زندگی سالم اجتماعی و خانوادگی است.
اهمیت جسم، روان و جهانبینی
یکی از نکات مهم در دیدگاه کنگره ۶۰ است و توجه همزمان به سه ضلع درمان است که در جسم، توجه به سلامت و عملکرد طبیعی بدن بررسی میشود در روان، تقویت آرامش، امید و کنترل هیجانات و درجهانبینی، تغییر نگرش و یادگیری مهارتهای درست زندگی بررسی میشود.
یکی از مهمترین پیامهای روش DST این است که برای درمان اعتیاد نباید فقط به قطع مصرف فکر کرد.
انسان برای رسیدن به بهبودی پایدار، به زمان، آموزش، آگاهی و حمایت نیاز دارد.
من معتقدم هیچ انسانی نباید به دلیل گرفتار شدن در اعتیاد از ارزش و احترام محروم شود. با حمایت خانواده، کمک متخصصان و استفاده از روشهای علمی درمان، میتوان مسیر زندگی را تغییر داد.
همسفر آزاده ( لژیون هفتم )
کنگره ۶۰ صورت مسئله اعتیاد و خیلی از راههایی که به بنبست میخورد و گره کوری که در مورد اعتیاد وجود داشت را حل کرد. در دنیا سالیان سال است که اعتیاد وجود دارد و هیچ راه و درمان قطعی برای درمان اعتیاد نبوده است، به غیر از روش DST.
آقای مهندس واقعبینانه به این موضوع نگاه کردند و صورتمسئله اعتیاد را کشف کردند. علم پزشکی میگفت: اعتیاد درمان ندارد؛ اما آقای مهندس متوجه شدند درون بدن انسان سیستمهای شبه افیونی و ضد درد وجود دارد که فرد زندگی متعادل داشته باشد. این سیستمها در بدن انسان وجود دارند تا جسم انسان به صورت نرمال قرار بگیرد. بهعنوان مثال: اگر سروتونین ترشح نشود مسلماً ما شب تا صبح نمیتوانیم بخوابیم.
آقای مهندس با روش DST و پلههای ۲۱ روزه و در مدت زمان ۱۱ ماه با داروی OT که همان شربت تریاک است این سیستم را بازسازی کردند.
آقای مهندس افراد مصرف کننده را به سه گروه تقسیمبندی کردند که شامل: مصرفکنندگان شاغل، مصرفکنندگان بیکار و مصرف کنندگان آخر خطی میشود.
برای هر کدام یک راهی را در نظر گرفتند و گفتند: طول درمان برای همه با هر نوع ماده مصرفی که وارد کنگره شوند یکی است.
آقای مهندس مثلثی برای درمان اعتیاد ترسیم کردند که جسم و روان در طول ۱۰ الی ۱۱ ماه باید به درمان برسند.
جسم و روان مانند: سوار و سوارکار هستند؛ اما جهانبینی، با شرکت کردن در کلاسها و سیدی گوش دادن به تعادل میرسد به این صورت جسم، جهانبینی و روان هم در شرایط مطلوب خواهند بود.
همسفر مریم ( لژیون هفتم )
روش DST، یكی از بهترین و بینظیرترین روشهای درمان اعتیاد است كه در سال ۱۳۷۶، توسط جناب آقای مهندس دژاكام ابداع گردید.
متد DST در کنار اصل زمان، از بهترین داروی موجود نیز استفاده میکند، یعنی OT.
متد DST با استفاده از زمان مناسب و داروی مناسب، پروسه درمان را همزمان با تمرکز روی سه مؤلفه جسم، روان و جهانبینی پیش میبرد.
که در این روش مثلث جسم، روان و جهانبینی باهم به درمان و در نتیجه به تعادل میرسند.
جناب مهندس، جسم و روان را مانند سوار و سواركار میدانند كه باید باهم متعادل باشند.
در روش DST ، جسم مصرفکننده بازسازی میشود و همزمان روان و جهانبینی او درمان میگردد و این یعنی درمان واقعی.
در روش DST، بیماری اعتیاد به نحوی مهندسی شده است که هر کس درمانگر خودش است و پس از درمان با تعادل نسبی در سه ضلع جسم، روان و جهانبینی، اتفاق میافتد که فرد، دیگر نیازی به مصرف مواد ندارد.
تنها تفاوت ترک با درمان در این نقطه است که کسی که درمان شده باشد نیاز به مصرف مواد ندارد؛ ولی کسی که ترک کرده، نیاز دارد و فقط مصرف نمیکند. به خاطر همین موضوع است که میگویند: اسم مواد را پیش ما نیاورید، حالمان بد میشود و حق هم دارند؛ آدم وقتی گرسنه است، با شنیدن بوی غذا ترغیب به خوردن میشود. همه انسانها تصور میکنند بهترین راه کوتاهترین راه است، درنتیجه، بهدرستی یا نادرستی آن تفکر ندارند، راهی را میروند که زودتر به خواستههای خود برسند؛ لذا، مشقهایشان همیشه ناتمام و بیمحتوا باقی میماند و مجبورند دوباره بنویسند، غذای نیمه پخته و یا به عبارتی خام، قابلخوردن نیست.
منبع: اپلیکیشن دژاکام
رابط خبری: همسفر شیدا رهجوی راهنما همسفر فرشته ( لژیون هفتم )
ویرایش: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر فرشته ( لژیون هفتم ) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت
نمایندگی همسفران ساوه
- تعداد بازدید از این مطلب :
111