از همان ابتدای حضورم در کنگره، مشارکتهای خانم سمانه و چهره آرام و سرشار از حس خوب ایشان، توجه مرا به خود جلب کرد شوق و انگیزهای که در مسیر خدمت، بخشش و در ادامه تا رسیدن به جایگاه کاندیدای پهلوانی در ایشان میدیدم، برایم بسیار دلنشین و الهامبخش بود. همین احساس خوب باعث شد ایشان را برای این مصاحبه انتخاب کنم تا فرصتی فراهم شود که بیشتر با مسیر، تجربهها و حال خوش ایشان آشنا شوم و سهمی در انعکاس این حال خوش و تجربه ارزشمند داشته باشم.
همسفر سمانه به همراه مسافرشان با آنتیایکس تریاک وارد کنگره شدند، مدت ده ماه و دو هفته با راهنمایی راهنمایان محترم همسفر راحله و مسافر آقای میرژایی، به روش DST و با دارویOT سفر کردند و اکنون مدت هفت سال و شش ماه و نه روز است که آزاد و رها هستند. همسفر سمانه در جایگاه دو دوره سردار و سه دوره دنور خدمت کرده و اکنون کاندید پهلوانی هستند.
۱- چرا مقالات جناب مهندس پابهپای مقالات معتبر در ژورنالهای بینالمللی منتشر میشود؟
من فکر میکنم علمی که آقای مهندس به ما آموزش میدهند؛ یعنی علمی که برای به درمان رساندن مسافران و همچنین احیای همسفران به کار گرفته میشود، علم راستین و حقیقی است. به اعتقاد من، حقیقتی الهی در بطن این علم نهفته است. همانطور که در ابتدای جلسه میگوییم: «راه مستقیم، پیشرو ندارد»، من بر این باورم که پیشرو و هدایتگر این مسیر و این علم، در رأس، قدرت مطلق است و پس از آن، اساتید این مسیر و در ادامه، نگهبانان این علم قرار دارند که یکی از آنها خود آقای مهندس هستند. برای اثبات حقیقی بودن این علم، دلایل مختلفی میتوان مطرح کرد; از تأییدهای علمی و پزشکی گرفته تا مهمترین و ملموسترین سند آن؛ یعنی انسانهایی که این علم را تجربه کردهاند. به نظر من، بزرگترین سند اعتبار این علم، هزاران انسانی هستند که در این مجموعه تحت آموزش و درمان قرار گرفته، به آرامش و رهایی واقعی رسیدهاند و امروز از زندگی خود لذت میبرند. دلیل دیگر؛ جایگاه و اهمیت انسان در این مجموعه است. فردی که وارد کنگره میشود، بدون هیچ چشمداشت مالی و بهصورت رایگان تحت آموزش و درمان قرار میگیرد. نهتنها هیچ هزینهای از او دریافت نمیشود، بلکه با آغوش باز پذیرفته میشود و با محبت و عشق، تمام تلاش خود را میکنند تا او را به سمت روشنایی، آرامش و رهایی هدایت کنند. چنین نگاهی به انسان و چنین خدمتی بیچشمداشت، نشانهای ارزشمند از حقیقت نهفته در این علم است؛ علمی که نتیجهاش را میتوان در تغییر زندگی انسانها، بازگشت آرامش به خانوادهها و رسیدن انسانها به رهایی مشاهده کرد.
۲- به نظر شما چگونه میتوان دستاوردهای آقای مهندس را به افراد خارج از کنگره انتقال داد؟
فکر میکنم اگر من همیشه دغدغه خدمت به مخلوقین خداوند و انسانها را داشته باشم، قطعاً در این مسیر چشم و گوشم بازتر میشود، بیناتر و هوشیارتر میشوم و میتوانم انسانهای دردمند را ببینم. اگر دغدغه خدمت به دیگران را نداشته باشم، در حقیقت چشم و دلم هم بهدرستی کار نمیکند. ممکن است کسی در کنار من از درد و رنجش صحبت کند؛ اما من او را نبینم، صدایش را نشنوم و متوجه نیازش هم نشوم؛ اما اگر این دغدغه در وجودم باشد، میتوانم درد دیگران را ببینم و صدای آنها را بشنوم. وقتی به آقای مهندس نگاه میکنم، میبینم که دغدغه خدمت از همان سالهای ابتدایی و حتی پیش از آغاز سفرشان در وجود ایشان بوده است. در پروژههایی که انجام میدادند، از جمله پروژه چشمهای الکترونیکی؛ هدف و دغدغهشان کمک به بشر و خدمت به انسانها بود. این دغدغه با آغاز سفرشان و سپس تأسیس کنگره ۶۰ ادامه پیدا کرد و در تمام این سالها همواره همراه ایشان بوده است. فکر میکنم اگر من هم مانند ایشان دغدغه خدمت به خلق خدا و انسانها را داشته باشم، قطعاً چشم و گوشم باز خواهد شد؛ چشمم انسانهای دردمند را خواهد دید، گوشم صدای نیاز آنها را خواهد شنید و حسم نسبت به آنها بیدارتر خواهد شد. به نظرم، اصل موضوع همین است، نیاز اصلی؛ داشتن دغدغه خدمت است.
۳- ما چگونه میتوانیم از آموزشها و تجربیات آقای مهندس در زندگی خود استفاده کنیم؟
وقتی عبارت «تزکیه و پالایش» به میان میآید، تمام تمرکز من به سمت خودم برمیگردد و بیشتر به اهمیت توجه به درون خودم فکر میکنم. با خودم میگویم برای انجام تزکیه و پالایش، این خود من هستم که باید قدم بردارم و شاید تنها کسی که بهدرستی میداند درون من چه میگذرد، خودم باشم. به همین دلیل فکر میکنم باید در تمام لحظات زندگیام، به تزکیه و پالایش خودم توجه داشته باشم. پیش از انجام هر کاری تفکر کنم و مراقب اندیشهها، احساسات و عملکرد خودم باشم. من فکر میکنم زمانی که تزکیه و پالایش در من اتفاق میافتد، حسهایم نیز تغییر میکنند و بهدنبال آن، قوه عقل بهتر و درستتر به کار میافتد. وقتی حس انسان پالایش میشود، نگاهش به خودش، دیگران و تمام مسائل زندگی تغییر میکند.برای مثال، جمله همیشگی آقای مهندس، «رنج ما، گنج ماست»؛ شاید بهتازگی برای من معنای عمیقتری پیدا کرده است. پیش از این، مفهوم ظاهری این جمله را متوجه میشدم، اما شاید آن را با تمام وجودم حس نمیکردم. حالا بیشتر به این فکر میکنم که اگر انسان رنجهایش را آگاهانه طی کند، در ادامه به دریافتهایی میرسد که شاید حتی نتوان آنها را به زبان آورد یا توصیف کرد. گویی در این مسیر، انسان چیزهایی را میبیند و درمییابد که پیش از این از دیدنش ناتوان بوده است؛ حقایقی که شاید تا آن زمان برایش ناشناخته بودهاند. به نظر من، این دریافتها کاملاً درونی هستند و در نتیجه تغییر و پالایش حس انسان به وجود میآیند. من فکر میکنم باید دائماً به فکر تزکیه و پالایش خودم باشم؛ چون اگر پالایش در من اتفاق بیفتد، میتوانم خدمتگزار بهتری برای دیگران باشم، مسیر روشنایی را بهتر طی کنم و به جایگاه بالاتری از شناخت و آگاهی برسم. در نهایت، فکر میکنم در میان تمام آموزشهایی که آقای مهندس به ما دادهاند، تزکیه و پالایش یکی از اساسیترین و بنیادیترین آموزشهاست؛ چراکه تغییر و رشد انسان از درون خودش آغاز میشود.
صحبت و کلام آخر خود را بفرمایید:
دو نکته هست که میخواهم درباره آنها صحبت کنم؛ نکاتی کاملاً دلی که این روزها عمیقاً احساسشان میکنم:
نکته اول: اینکه به انسانها اجازه خطا کردن بدهیم. اگر از کسی خطایی دیدیم، بهجای سرزنش و خشم، صبور باشیم. من فکر میکنم گاهی همین خطاها و تاریکیها لازمه رسیدن به آگاهی و روشنایی هستند. اگر خطای اعتیاد در زندگی مسافر من نبود، شاید ما هرگز اینجا را پیدا نمیکردیم. به نظر من، فقط یک انسان عاشق میتواند چنین نگاهی داشته باشد. وقتی به آقای مهندس نگاه میکنم، میبینم چگونه با صبر و محبت از کنار خطاهای مسافران و همسفران میگذشتند و به آنها فرصت میدادند.
نکته دوم: اینکه آقای مهندس دنیا را برای انسانها جای قشنگتری کردند. من خودم را کوچکتر از آن میدانم که سهم بزرگی در زیباتر کردن دنیا داشته باشم، اما به خودم قول دادهام تا جایی که میتوانم، دنیای ذهنی انسانهایی را که با آنها در ارتباطم، با صبر، محبت و عشق زیباتر کنم.
طراح سوال و مصاحبه و تایپ: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر راحله (لژیون سوم)
عکاس: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم) نگهبان سایت
ارسال: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لوییپاستور
- تعداد بازدید از این مطلب :
243