به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان، حسین هستم یک مسافر.
در مورد دستور جلسه، باید بگویم من هم قبل از ورود به کنگره ۶۰، روشهای مختلفی را برای ترک مواد مخدر امتحان کرده بودم. به کمپ ترک اعتیاد رفتم، در جلسات NA شرکت کردم و حتی نزدیک به چهار سال و چند ماه از مواد مخدر دور بودم؛ اما همچنان سیگار و مشروبات الکلی مصرف میکردم و به هیچ عنوان حال خوشی نداشتم. همیشه احساس ناامیدی و پوچی داشتم و با وجود تمام تلاشهایی که برای ترک انجام داده بودم، نتوانسته بودم به آرامش واقعی برسم. در واقع، مشکل من فقط قطع مصرف مواد نبود، بلکه نیاز داشتم زندگیام را از ریشه تغییر بدهم.
روشهای مختلفی برای ترک اعتیاد وجود داشت و هنوز هم وجود دارد که نام درمان را روی آنها گذاشتهاند؛ روشهایی مانند متادوندرمانی، B2، سمزدایی، سقوط آزاد و انواع آمپولهای ترک اعتیاد. اما تجربه من نشان داد که این روشها نتوانستند درمان واقعی را برایم به ارمغان بیاورند و در بسیاری از موارد، چیزی جز تخریب بیشتر برای بیمار اعتیاد به همراه نداشتند. تفاوت اصلی زمانی برای من مشخص شد که با روش درمانی DST آشنا شدم؛ روشی ابداعی از سوی آقای مهندس دژاکام که به معنای واقعی، زندگی من و بسیاری از افراد را دوباره احیا کرد.
روش DST به ما آموزش میدهد که چگونه با برنامهریزی، نظم و کاهش تدریجی مصرف داروی OT، در پلههای ۲۱ روزه و طی مدت حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه، به درمان و رهایی برسیم. چیزی که برای من بسیار ارزشمند بود، این بود که در این روش فقط به قطع مصرف مواد توجه نمیشود، بلکه جسم، روان و جهانبینی انسان نیز مورد توجه قرار میگیرد. من چنین نظم، نظام آموزشی و مکان مقدسی را که در آن بیماران فرصت درمان و بازگشت به زندگی سالم را پیدا کنند، در جای دیگری تجربه نکرده بودم.

نکته جالب دیگر برای من این بود که متوجه شدم روش DST تنها به درمان اعتیاد محدود نمیشود. من از نظر جسمی مشکلات دیگری هم داشتم؛ از جمله ۱۹ کیلوگرم کمبود وزن و مسائل دیگری که در کنار اعتیاد با آنها درگیر بودم. با قرار گرفتن در مسیر درمان و استفاده از آموزشهای کنگره، بسیاری از این مشکلات نیز برطرف شد. این موضوع برای من نشان داد که وقتی جسم و روان در مسیر تعادل قرار بگیرند، تغییرات مثبت میتوانند در بخشهای مختلف زندگی انسان اتفاق بیفتند.
موضوع دیگری که برای من اهمیت زیادی دارد، تفاوت نگاه کنگره ۶۰ با نگاه بیرون از کنگره به مقوله اعتیاد و شخص مصرفکننده است. من در انجمنهای دیگر خودم را معتاد معرفی میکردم و این باور در من شکل گرفته بود که تا پایان عمر یک معتاد هستم. همیشه این جملات را میشنیدم که «خیارشور دیگر خیار نمیشود» یا «آدم معتاد میشود، ولی معتاد آدم نمیشود». دلیل شکلگیری چنین باورهایی هم این بود که راه و روش مشخصی برای درمان واقعی وجود نداشت. اما کنگره ۶۰ این نگاه را در من تغییر داد؛ واژه معتاد را از من گرفت و به من آموخت که من یک مسافر هستم. همین تغییر نگرش، تأثیر بزرگی در احساس و نگاه من نسبت به خودم و زندگیام داشت.
در کنگره ۶۰ بهجز نظم، احترام، آموزش و محبت چیز دیگری ندیدم. اینجا یاد گرفتم که انسان میتواند دوباره ساخته شود و با تغییر نگرش و حرکت در مسیر درست، به جایگاههای ارزشمندی برسد. امیدوارم خداوند این لیاقت را به من بدهد که بتوانم روزی خدمتگزار واقعی کنگره باشم و سهم کوچکی در انتقال آموزشها و محبتهایی که دریافت کردهام، داشته باشم.
در پایان، برای تمام سفر اولیها آرزوی رهایی و رسیدن به حال خوش دارم. امیدوارم با صبر، ایمان، نظم و فرمانبرداری از راهنمای خود، این مسیر را بهدرستی طی کنند و بدانند که برای رسیدن به درمان، باید فرصت بدهند تا جسم، روان و جهانبینی آنها به تعادل برسد. از نظر من، روش DST و آموزشهای کنگره ۶۰ مسیری است که معنای واقعی درمان و بازگشت به زندگی را برای انسان روشن میکند.
تهیه شده توسط گروه سایت نمایندگی الوند
- تعداد بازدید از این مطلب :
304