رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پانزدهم) در دلنوشته خود نوشت:
همسفر زهرا
علم کنگره۶۰، علم اندازه است و همانطور که آقای مهندس فرمودند، این علم کامل شده است. اگر بخواهم از خود بگویم، قبل از ورود به کنگره۶۰، انسان بسیار بیتعادلی بودم و اندازهها را نمیشناختم؛ محبت و دلسوزی بیجا داشتم و به دلیل بینظمی، سهلانگاری و ناآگاهی، بارها به خودم و زندگیام آسیب میزدم؛ وقتی متوجه اعتیاد مسافرم شدم، گویی دنیا روی سرم خراب شد؛ آنقدر ناامید و درمانده بودم که گاهی به خود آسیب میزدم و حتی به خودکشی فکر میکردم؛ از طرفی کسی حرفم را باور نمیکرد و من آخرین نفری بودم که به اعتیاد مسافرم پی برده بودم. از روی ناآگاهی، راههای اشتباه زیادی را امتحان کردم؛ از ترک در خانه و رفتن به کمپ گرفته تا متادوندرمانی؛ این مسیرها نهتنها نتیجهای نداشتند، بلکه هزینههای روحی، جسمی و مالی زیادی به ما تحمیل کردند. هیچوقت روزی را که با چشمان اشکی مسافرم را به کمپ بردم و با قلبی شکسته و بیماریهای بیشتر او را برگرداندم، فراموش نمیکنم.
تا اینکه به لطف خدا، پیام کنگره۶۰، از طریق یکی از همکاران مسافرم به ما رسید؛ از روزی که وارد کنگره شدم، زندگی ما کمکم تغییر کرد. با آموزشها، علم اندازهها را یاد گرفتم؛ اینکه کجا محبت کنم، چه وقت سکوت کنم، کجا ببخشم و کی از حق خودم دفاع کنم. در کنگره یاد گرفتم قبل از هر چیز به خودم اهمیت بدهم و مسئولیت حال خوب خود را بپذیرم. امروز دیگر مثل گذشته اسیر افکار منفی نیستم؛ برای جسم و وجودم ارزش قائلم و حتی بابت آسیبهایی که در گذشته به خود زدهام، از اعضای بدنم با محبت یاد میکنم و خداوند را برای تکتک نعمتهایی که دارم شکرگزارم.
با آموزشهای لژیون تغذیه سالم و استفاده از متد دیاستی و دیسپ، توانستم حدود ۲۰ کیلوگرم از اضافهوزنم را کاهش بدهم؛ مشکلاتی مانند یبوست و خوابرفتگی دست و پاهایم نیز برطرف شد؛ حتی در زمینه باروری هم شرایط بهتری پیدا کردم و امیدوارم بهزودی طعم شیرین مادر شدن را بچشم. اوایل با این هدف به کنگره آمدم که مسافرم درمان شود، اما امروز میدانم خودم هم به همان اندازه نیازمند آموزش و تغییر بودم؛ حتی گاهی حال خراب من باعث برگشت مسافرم میشد؛ چون دخالت میکردم، به او فرصت نمیدادم و میخواستم همهچیز طبق خواسته من پیش برود؛ اما با آموزشهای کنگره۶۰، یاد گرفتم او را رها کنم تا مسئولیت سفر و زندگی خودش را بپذیرد. یاد گرفتم بدون دخالت و با عشق بلاعوض در کنارش باشم؛ آرامش خود را حفظ کنم و به او فرصت بدهم.
به مرور، وقتی من تغییر کردم، مسافرم نیز به مسیر درمان برگشت و امروز هر دوی ما در حال یادگیری هنر خوب زندگی کردن هستیم؛ اکنون باور دارم حال خوش همسفر نیز در مسیر درمان مسافر بسیار مهم است. همسفر باید ابتدا خودش آموزش بگیرد، به تعادل برسد و از مسیر درمان مسافر حمایت کند، نه اینکه با نگرانی و دخالت، باری بر دوش او باشد. خدا را هزاران مرتبه شکر میکنم که رنجها و سختیهای گذشته بهانهای برای رشد و آگاهی من شدند. امروز قدر خودم، مسافرم و زندگیام را بیشتر میدانم. از صمیم قلب سپاسگزار جناب مهندس دژاکام و دکتر امین هستم که با دانش و آموزشهای ارزشمند، راه درست زندگی کردن را به ما آموختند.
رابطخبری: همسفر فخری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پانزدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر یاسمن رهجوی راهنما هسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شفا مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
37