بسمالله الرحمن الرحیم
سلام، علیرضا هستم، همسفر.
مشارکت در باب سی دی هفته(برداشت)
دکتر امین در سخنانشان میفرمایند که تا سال ۹۳ یا ۹۴ اعتقادی به سیدینویسی نداشتم. تا اینکه یک روز حالم خوب نبود. یکی از سیدیهایی را که مربوط به خودم بود، گذاشتم و گوش دادم. متوجه شدم حالم بهتر شده است و از همانجا تغییری در ذهن من آغاز شد.
در سیدینویسی اتفاقات خاصی میافتد که در گوش دادن به سیدی اتفاق نمیافتد.
به هنگام گوش دادن به سیدی، میتوانیم سه لایه اندیشه، گفتار و کردار را داشته باشیم. یعنی شما میتوانید سیدی گوش دهید، رانندگی کنید، ظرف بشویید، لباس تا کنید، خرید کنید، با دیگران صحبت کنید یا در ذهن خود برنامهها و کارهایتان را مرور و برنامهریزی کنید.
اما هنگام سیدینویسی هیچکدام از این کارها را نمیتوان انجام داد؛ نه در گفتار، نه در کردار و نه در اندیشه. این کار انسان را مجبور میکند که در لحظه حضور داشته باشد.
این موضوع همانند ورزش صخرهنوردی است که تمام افکار، قوا و کردار انسان بر روی صخرهنوردی متمرکز میشود و یک لحظه غفلت میتواند مشکلساز باشد.
سیدینویسی مانند مراقبه است. حتی در مراقبه نیز ذهن به پرواز درمیآید، اما لایه اندیشه را نمیتوان بهخوبی پالایش کرد. در سیدینویسی حتی آن لایه نیز درگیر میشود؛ بنابراین سیدینویسی عمیقترین نوع مراقبه است.
حالا این موضوع مطرح میشود که ما چگونه سیدی بنویسیم؟
یک نوع سیدینویسی به این صورت است که مانند خبرنگاران، صحبتهای افراد را تندتند و با فشار مینویسیم. این روش بهاصطلاح اقتصادیترین نوع نوشتن است.
نوع دیگر نوشتن به این صورت است که اجازه میدهیم حدود پنج ثانیه از سیدی بگذرد و با درگیر کردن حافظه، مطالب را به خاطر بسپاریم و سپس بنویسیم. هرچند این کار در اوایل سخت است، اما بهمرور میتوانیم حدود ۱۵ تا ۲۰ کلمه از صحبتهای جناب مهندس را در حافظه نگه داریم و بعد آنها را بنویسیم.
این روش باعث رشد انسان میشود و خاصیت درمانی دارد. به نوعی ذهن را به سمت جوانی و حافظه بهتر هدایت میکند. در واقع، مسیر پیری ذهن را معکوس میکند و این خود نشاندهنده شفای درون ماست که در حال رخ دادن است. این کار نشاط و جوانی ذهن را به انسان برمیگرداند.
سیدینویسی نباید سرسری انجام شود. حتی تکرار کلمات آقای مهندس نیز اهمیت دارد و باید در سیدینویسی آورده شود. در واقع، مفیدترین نوع سیدینویسی، پایبندی به کلماتی است که صاحب اثر بیان میکند.
بهتر است هنگام سیدینویسی از چند رنگ استفاده کنیم و خوشخط و خوانا بنویسیم. این کار نشاندهنده بهکارگیری حس ما در نوشتن است و به این ترتیب دریافت ما بیشتر میشود.
کارها به دو صورت انجام میشوند: یا از روی رفع تکلیف و برای اینکه مورد مؤاخذه دیگران قرار نگیریم، یا با عشق و علاقه آن کار را انجام میدهیم.
کاری که با عشق انجام شود، محکوم به موفقیت است.
حالا اگر شما سیدی را تندتند و به حالت رفع تکلیف، فقط برای اینکه مرزبان، راهنما یا ایجنت به ما ایراد نگیرند، بنویسید، در نهایت فقط امضایی انجام شده است؛ اما یک مسئله پیش میآید: پس برداشت ما چه میشود؟
کشف رمز و راز حقیقت در دو چیز است:
۱. رفتن راه
۲. آنچه از این راه برداشت میکنیم.
شما راه را پیدا کردهاید و سیدی را نوشتهاید، اما اگر برداشتی نداشته باشید، نتیجه مطلوبی نخواهید گرفت.
انسان باید قدر این مسئله را بداند و به آن بها بدهد. وقتی انسان چیز باارزشی در اختیار دارد، اما قدردان آن نیست و ارزش آن را نمیداند، ممکن است آن را از دست بدهد.
حتی راهنماها نیز وقتی سیدی خود را ناقص مینویسند، از رهجو چه توقعی میتوانند داشته باشند؟
لژیونها برای ما بسیار مهم هستند، اما سیدینویسی خط مقدم این جریان است. این دانش باید از منبع اصلی آن، یعنی آقای مهندس، دریافت شود و سپس به رهجوها انتقال پیدا کند.
راهنمایی که سیدی را درست نمینویسد، نشان میدهد که به این کار علاقه کافی ندارد. وقتی علاقه وجود نداشته باشد، آیا آن حس، دانش و عشق را میتواند به رهجو انتقال دهد؟
وقتی این اتفاق نیفتد، صحبتها در لژیون به سمت دیگری میرود و انرژی مثبت جای خود را به انرژی منفی میدهد. مانند زمانی که کفه مثبت قضیه پایین میرود و کفه انرژی منفی بالا میآید.
در واقع، دیگر تفاوتی بین ما و افرادی که خارج از کنگره هستند باقی نمیماند؛ زیرا این دانش و کشفیات آقای مهندس است که تفاوت ایجاد میکند.
ما باید کارها را بهصورت کامل انجام دهیم. وقتی گندم میکاریم و آب در اختیار داریم، چرا باید آن را کم و ناقص آبیاری کنیم؟ وقتی آب هست، باید به اندازه کافی به آن توجه کنیم.
من خودم گاهی از رهجوها میپرسم: این سیدی را که نوشتی، چه چیزی از آن فهمیدی؟
اما گاهی رهجو چیزی به یاد نمیآورد.
به همین دلیل، من به آنها توصیه میکنم که نکات مهم سیدی را هنگام نوشتن، در جایی یادداشت کنند؛ حتی اگر پنج نکته باشد. همین پنج نکته میتواند باعث شود که با خواندن آنها، تمام محتوای سیدی را به یاد بیاورند.
سیدینویسی باعث بهتر شدن خط میشود، املای کلمات را یاد میگیریم، سخنوری میآموزیم و اتفاقات خوب دیگری نیز برای ما رخ میدهد.
حال استاد در ادامه به کلمهای در آموزههای ما اشاره میکنند به نام «نگهبان».
این کلمه در کلامالله نیز آمده است و در کنگره بسیار از آن استفاده میشود.
کلمه نگهبان زمانی به کار میرود که ما چیزی یا دستاوردی داریم و میخواهیم آن را محفوظ بداریم و از آن مراقبت کنیم.
در واقع، نگهبان میتواند از یک انسان، باغ یا ساختار در برابر آفتها و آسیبها محافظت کند. بنابراین، نگهبان باید تمام آسیبها و آفتهای احتمالی را بشناسد.
در کنگره با یک ساختار پویا و روبهرشد روبهرو هستیم؛ چون این ساختار در حال رشد و نمو است، به همان نسبت آفتها و آسیبهای آن نیز در حال تغییر و رشد هستند.
اگر این ساختارها توسط نگهبانها مورد مراقبت قرار نگیرند، انرژیهای منفی میتوانند آنها را از کار بیندازند.
این پادزهرها از طریق سیدیها و آموزشهای کنگره به ساختار تزریق میشوند.
نیروهای منفی دائماً در حال حرکت هستند و دامها و موانعی ایجاد میکنند. علت آن است که نیروهای منفی برای بیرون آمدن از وضعیت خود مجبور به شکار کردن هستند؛ همانند شیری که روزها گرسنه در بیابان کمین میکند و دائماً در جستوجوی شکار است.
اما وقتی سیدی را درست یاد بگیریم، در واقع روش تولید پادزهر در برابر این آسیبها را آموزش میدهیم.
نگهبان کسی است که سیستم و ساختار را بشناسد. سیستمی که در حال رشد است، آسیبهای جدیدی نیز در آن به وجود میآید. بنابراین، نگهبان هم باید همگام با آن رشد کند و بتواند پادزهرهای جدید را شناسایی و تولید کند.
سپس با انتقال این پادزهرها به ساختار، از فرایند رشد و نگهداری آن محافظت کند.
این کار، کار راحتی نیست و نیازمند شناخت، آموزش و آگاهی مستمر است.
آنها توصیه میکنم که نکات مهم سیدی را هنگام نوشتن، در جایی یادداشت کنند؛ حتی اگر پنج نکته باشد. همین پنج نکته میتواند باعث شود که با خواندن آنها، تمام محتوای سیدی را به یاد بیاورند.
سیدینویسی باعث بهتر شدن خط میشود، املای کلمات را یاد میگیریم، سخنوری میآموزیم و اتفاقات خوب دیگری نیز برای ما رخ میدهد.
حال استاد در ادامه به کلمهای در آموزههای ما اشاره میکنند به نام «نگهبان».
این کلمه در کلامالله نیز آمده است و در کنگره بسیار از آن استفاده میشود.
کلمه نگهبان زمانی به کار میرود که ما چیزی یا دستاوردی داریم و میخواهیم آن را محفوظ بداریم و از آن مراقبت کنیم.
در واقع، نگهبان میتواند از یک انسان، باغ یا ساختار در برابر آفتها و آسیبها محافظت کند. بنابراین، نگهبان باید تمام آسیبها و آفتهای احتمالی را بشناسد.
در کنگره با یک ساختار پویا و روبهرشد روبهرو هستیم؛ چون این ساختار در حال رشد و نمو است، به همان نسبت آفتها و آسیبهای آن نیز در حال تغییر و رشد هستند.
اگر این ساختارها توسط نگهبانها مورد مراقبت قرار نگیرند، انرژیهای منفی میتوانند آنها را از کار بیندازند.
این پادزهرها از طریق سیدیها و آموزشهای کنگره به ساختار تزریق میشوند.
نیروهای منفی دائماً در حال حرکت هستند و دامها و موانعی ایجاد میکنند. علت آن است که نیروهای منفی برای بیرون آمدن از وضعیت خود مجبور به شکار کردن هستند؛ همانند شیری که روزها گرسنه در بیابان کمین میکند و دائماً در جستوجوی شکار است.
اما وقتی سیدی را درست یاد بگیریم، در واقع روش تولید پادزهر در برابر این آسیبها را آموزش میدهیم.
نگهبان کسی است که سیستم و ساختار را بشناسد. سیستمی که در حال رشد است، آسیبهای جدیدی نیز در آن به وجود میآید. بنابراین، نگهبان هم باید همگام با آن رشد کند و بتواند پادزهرهای جدید را شناسایی و تولید کند.
سپس با انتقال این پادزهرها به ساختار، از فرایند رشد و نگهداری آن محافظت کند.
این کار، کار راحتی نیست و نیازمند شناخت، آموزش و آگاهی مستمر است.
نویسنده: همسفر علیرضا از لژیون سوم به راهنمایی راهنمای محترم همسفر مهراد
بارگذاری متن: همسفر سهند از لژیون اول به راهنمایی راهنمای محترم همسفر مصطفی
- تعداد بازدید از این مطلب :
39