آقای مهندس دانشمند علم اعتیاد

جلسه دوازدهم از دوره چهل‌وسوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کوروش آذرپور، به استادی راهنما همسفر فوزیه، نگهبانی همسفر افسانه و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار، کاهش وزن)» روز سه‌شنبه ۱۲ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

واقعاً صحبت‌ کردن از آقای مهندس حداقل برای من سنگین است و من بنا بر وظیفه‌ای که دارم خیلی کم از دستاوردهای ایشان و اين‌که ایشان چه کسی بودند و چه کار کردند صحبت می‌کنم. آقای مهندس دژاکام یک نظریه و تفکر جدیدی را در درمان اعتیاد مطرح کردند و یک شکاف بزرگی را در علم باز کردند. ایشان با کشف متد DST و داروی OT توانستند اعتیاد که به قول خیلی‌ها یک بیماری لاعلاج، مرموز و پیش‌رونده بود را درمان کنند و این نکته خیلی‌ مهمی‌ در دنیا است. آقای مهندس وقتی که سیستم ایکس را شناختند، یعنی انسان را شناختند یا به نوعی فیزیولوژی را شناختند؛ تحقیق و بررسی کردند و به متد DST رسیدند. زمانی که مسافران با متد DST درمان می‌شدند، می‌گفتند که علاوه بر درمان اعتیاد بیماری‌های دیگر ما هم درمان شده‌اند. ابتدا آقای مهندس این موضوع را جدی نگرفتند؛ ولی وقتی دیدند که خیلی تکرار شد، روی آن خیلی تفکر و تحقیق کردند و متوجه شدند که باید یک ارتباطی بین سیستم ایکس و متد DST با بیماری‌های دیگر باشد. این موضوع اول سبب مشاهده فرضیه شد و بعد گفتند که باید آزمایش‌های مختلفی انجام دهند و شروع به تحقیق درباره این موضوع کردند.

آقای مهندس از همان اول می‌گفتند که اعتیاد به تنهایی یک علم است؛ واقعاً هم علم است و برای این‌که بتوانند این علم را به جهان یعنی خارج از مرزهای ایران ببرند باید آکادمیک می‌کردند و بنای دانشگاه زده شد؛ باید صحبت ایشان به زبان علمی یعنی زبانی که دانشمندان دنیا می‌فهمند مطرح می‌شد. این زبان را همه می‌دانستیم که چیست؛ ولی زبانی که برای مطرح کردن در جوامع علمی است فرق می‌کند؛ بنابراین آقای مهندس باید یک سری مقالاتی را می‌نوشتند. ابتدا مقالاتشان را به صورت فرضیه و آزمایش‌هایشان را روی نمونه‌های جانوری انجام دادند و این‌جا بود که بیان ژن مطرح شد و با دستگاه‌های فوق پیشرفته microarray انجام دادند.

خدا را شکر جهان در مهندسی پزشکی بر خلاف پزشکی و علم پزشکی خیلی پیشرفت داشته است. microarray و دستگاهی است که خیلی می‌تواند ژن‌ها را در ابعاد بیشتر و تعداد بالا ارزیابی کند. آقای مهندس دژاکام متوجه شدند که در بین مصرف‌کننده‌ها علاوه بر درمان بیماری اعتیاد، بیماری‌های دیگر هم با این متد درمان شدند، یعنی کاملاً  ژن و بیان ژن آن‌ها تغییر کرده است و در همین زمان آقای مهندس یک تعریف جدید از اعتیاد را ارائه کردند. اگر اشتباه نکنم، در سی‌دی احساسات ایشان یک تعریف جدید از اعتیاد فرمودند: «اعتیاد یک بیماری فیزیولوژی، سلولی و مولكولی و ژنومیکس است.» به اعتقاد بنده چون آقای‌ مهندس بادی سمفونی بدن انسان را می‌شناختند، توانستند به این موضوع پی ببرند. ما همه می‌دانیم که حدوداً ۶۰ درصد و به اعتقاد من بیش از ۶۰ درصد بیماری‌ها سایکوسوماتیک هستند، یعنی روان‌تنی یا بیماری ذهنی است؛ پس آقای‌ مهندس وقتی رابطه‌ سوار و سوارکار را به ما یاد می‌دهند، به این خاطر که متوجه شویم جسم و روان هر دو روی هم تأثیر می‌گذارند. چه بسا اگر ذهن انسان مشغول شود و روان و افکارش آلوده شود، متأسفانه درگیر بیماری‌های خیلی زیادی خواهد شد.

سیستم ایکس با دو روش از تعادل خارج می‌شود با سیم و بی‌سیم. با سیم، یعنی همان موادمخدر و آنتی‌ایکس‌ها، الکل، تغذیه‌ نامناسب، عدم تحرک و چیزهایی که مستقیم که روی سدخونی مغز اثر می‌گذارد و ما آن‌ها را می‌شناسیم. بی‌سیم، یعنی افکار آلوده ما که متاسفانه مخصوصاً توی قسمت همسفرها خیلی بیشتر است. از دستاوردهای آقای مهندس غیر از مطالب علمی که همه می‌دانیم و برای من قشنگ بود: بالاترین علمی که به ما یاد دادند علم زندگی کردن بود. علم زندگی کردن به نظر من بالاترین علم است؛ چون به‌وسیله آن می‌توانیم افکار، اندیشه‌ و تاریکی‌هایی که در ما وجود دارد را بشناسیم و وقتی که بشناسیم، شروع به حرکت، تزکیه و پالایش و تغییر می‌کنیم که می‌دانم خیلی سخت است؛ ولی شروع می‌کنیم، در واقع وقتی افکار درست شود جسم ما روی تعادل می‌رود.

آقای مهندس سیستم همکاری را به ما یاد دادند، سیستمی که بیرون از کنگره۶۰ فقط رقابت است؛ حتی خود ایران ما و خیلی کشورهای دنیا بر اساس رقابت کار می‌کنند؛ ولی در کنگره‌۶۰ می‌بینید این سیستم بر اساس همکاری است، یعنی از منبع سرچشمه که آقای مهندس و دکتر امین عزیزمان هستند، این دانش تولید می‌شود و مثل برق می‌رسد به ژنراتورها که لژیون‌ها هستند؛ توسط راهنماها  این دانش انتقال به رهجوها داده می‌شود. دیدبان‌ها، ایجنت‌ها و مرزبان‌های محترم فضای امن ایجاد می‌کنند و این دانش از طریق راهنما به رهجوها انتقال پیدا می‌کند و این یک سیستم همکاری خیلی قشنگ است؛ اگر همین سیستم که در دنیا یکی دو تا کشور مثل ژاپن و کشورهای دیگر اجرا می‌کنند در ایران خودمان یا کشورهای دیگر اجرا شود، خیلی اتفاق‌های بهتری در جهان می‌افتد.

آقای مهندس نگهبان و حافظ ما بودند. ایشان انسان، تاریکی، آسیب و آفت‌ها را شناختند و پادزهر آن را درست کردند و در اختیار ما گذاشتند. یک روز برای رهایی یکی از خواهر لژیونی‌هایم در سه یا چهار سال پیش به پارک طالقانی رفته بودم؛ وقتی که آقای مهندس وارد آلاچیق می‌شدند، سریع رفتم پیش ایشان و گفتم: آقای مهندس ما خیلی خوشبخت و سعادت‌مند هستیم که شما را داریم و با ایشان با لبخند زیبایی تشکر کردند و هیچ‌وقت این صحنه از جلوی چشمان من نمی‌رود. دوست داشتم یک بار دیگر ایشان را می‌دیدم و بابت شال خدمت راهنمایی و این‌که من را لایق دانستند و این خدمت را به من دادند از ایشان تشکر می‌کردم و می‌خواستم چشم تو چشم نگاهشان کنم و بگویم برای همه چیز ممنونم. آقای مهندس کنار ما قطعاً هستند. یادگار زیبایی را برای ما گذاشتند، دکتر امین عزیز که ما شاگرد ایشان هستیم و قطعاً مسیر ایشان را با قدرت تمام ادامه خواهیم داد. ایشان دانشمند زمانه هستند. ما سی‌دی‌های استاد امین را باید بیست یا سی بار گوش کنیم، آنقدر که نکته دارند. خوشحالم بابت این یادگاری که آقای مهندس برای ما گذاشتند و امیدوارم که شاگرد لایقی در مسیر سبز کنگره۶۰ باشم.

اهدای لوح تقدیر اعضای لژیون سردار

اجرای پیمان وادی هشتم همسفر بهاره رهجوی همسفر مریم (لژیون پانزدهم)

ورود به سفر دوم جهان‌بینی همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون ششم)

مرزبانان کشیک: مسافر حسین و همسفر زهره
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون پنجم)
تایپیست: همسفر خاتون رهجوی راهنما همسفر فوزیه (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهره (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی کوروش آذرپور