مثلث درمان، سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی

چهارمین جلسه از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰؛ نمایندگی جهان‌بین شهرکرد؛ به استادی راهنمای محترم مسافر عباس ، نگهبانی مسافر پوریا و دبیری مسافر مجید ، با دستور جلسه : " بزرگداشت دستاوردهای علمی آقای مهندس حسین دژاکام " پنج‌شنبه ۳۰ مهر ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ١۶ آغاز به کار کرد. 

خلاصه سخنان استاد؛ 

سلام دوستان عباس هستم،یک مسافر. 

خداوند را شاکر هستم که امروز در این جایگاه قرار دارم. از آقا اسکندر،ایجنت محترم و مرزبان های محترم سپاسگزارم که به من فرصت دادند در این جایگاه قرار بگیرم. 

اگر بخواهیم مطلبی را از دستاوردهای آقای مهندس دژاکام عنوان کنیم، ابتدا باید ببینیم هدف از تشکیل جمعیت احیای انسانی، یعنی همان کنگره ۶۰، چیست. همه ما می‌دانیم که هدف جمعیت احیای انسانی، رهایی انسان‌ها از تاریکی اعتیاد و رسیدن آن‌ها به روشنایی و نور است. چه کسانی قرار است رها شوند؟ انسان‌هایی که در دام اعتیاد گرفتار شده‌اند. این انسان‌ها، قاعدتاً همان‌گونه که آقای استاد امین در جزوه جهان‌بینی عنوان کرده‌اند، دارای دو بُعد هستند؛ صور آشکار دارند و صور پنهان. بنابراین لازم است هر دو بُعد و هر دو صورت انسان مورد درمان و واکاوی قرار بگیرند تا یک فرایند درمانی شکل بگیرد و درمان قطعی حاصل شود.

وجه تمایز کنگره ۶۰ با سایر NGo ها و روش‌های درمانی نیز همین است. شاید در جاهای دیگر فقط به بُعد جسمی انسان توجه شود؛ نه اینکه در کنگره ۶۰ به جسم توجه نمی‌شود، بلکه ما در مثلث درمان، سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی را داریم. همان‌گونه که جسم انسان و روان او در طول یازده ماه به تعادل و بهبودی می‌رسد، جهان‌بینی ما نیز بهبود پیدا می‌کند. راز موفقیت و وجه تمایز روشی که آقای مهندس کشف کردند، همین است که در هر سه ضلع این مثلث قدم برداشتند و آن‌ها را به تعادل و درمان رساندند. چرا؟ چون انسان، موجودی است که هم بُعد معنوی دارد و هم بُعد مادی. هم باید بُعد مادی او، یعنی جسمش، درمان شود و هم بُعد معنوی او که به‌نوعی با روح، نفس، جهان‌بینی و روان انسان ارتباط دارد. بنابراین، راز موفقیت و نقش ماندگار آقای مهندس در کنگره ۶۰ همین موضوع است.

گفته‌اند اگر بخواهیم از دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنیم، شاید سالیان سال بتوانیم در این باره صحبت کنیم و این موضوع می‌تواند دستور جلسه باشد و حتماً در ادامه مسیر، بخشی از دستور جلسات هفتگی قرار خواهد گرفت. منتهای مراتب، روشی که خدمتتان عرض کردم و مهندس آن را کشف کردند، روشی منحصر‌به‌فرد بود؛ روشی که در آن زمان، جهانیان را در برابر این پرسش قرار داده بود که آیا اعتیاد اصلاً قابل درمان است یا خیر. اما خدا را شکر، با پشتکار، همت و تلاشی که آقای مهندس داشتند و با آزمون‌وخطاهایی که در ابتدا روی خودشان انجام دادند، توانستند به این دستاورد بزرگ برسند. یکی از نقاط قوت آقای مهندس این بود که هر کاری را که می‌خواستند انجام دهند، ابتدا خودشان آن را تجربه می‌کردند. اگر قرار بود دنور شوند، می‌گفتند اول خودم؛ بعد از اینکه خودشان پیش‌قدم می‌شدند، ادامه می‌دادند. اگر قرار بود موضوع پهلوانی را مطرح کنند، خودشان پیش‌قدم بودند. در موضوع نشان بی‌نشانی نیز همین‌گونه عمل می‌کردند. در هر کاری که می‌خواستند انجام دهند، ابتدا خودشان پیش‌قدم می‌شدند و به آن عمل می‌کردند تا اگر دیگران هم خواستند از ایشان تأثیر بگیرند و الگو بگیرند، بدانند که یک الگوی زنده وجود دارد.

نکته بسیار جالبی را یکی از دوستان مطرح می‌کردند که در روز سه‌شنبه، آقا حسین به آن اشاره کردند و در ذهن من ماند. همه ما جزو دستاوردهای آقای مهندس هستیم؛ همه انسان‌هایی که از ظلمت اعتیاد و تاریکی به نور و روشنایی رسیده‌اند. نکته مهمی که برای خود من بسیار جالب بود، این است که بسیاری از مسئولان در پیام‌های تسلیت آقای مهندس، به یک نقطه قوت اشاره کردند که برای ما نیز بسیار ارزشمند بود. همه به اتفاق گفتند که مهندس دژاکام نور امید را به انسان‌هایی بخشیدند که گوهر وجودی‌شان در زیر خاکستر پنهان شده بود. ایشان به این انسان‌ها نور امید بخشیدند و همین نور امید باعث شد انسان‌های شایسته‌ای در کنگره ۶۰ پرورش پیدا کنند و به جایگاه خدمتگزاری برسند. بسیاری از این انسان‌ها توانستند با کنار رفتن آلودگی‌ها و کنار رفتن خاکستر از روی گوهر وجودی‌شان، ارزش واقعی خود را پیدا کنند.

آقای مهندس همان گوهر وجودی، همان دُر و صدف نایاب هستی را به انسان‌ها نشان دادند و به ما گفتند: ای انسان، ای مصرف‌کننده، در این هستی؛ تو به این جهان نیامده‌ای که مدتی را با اعتیاد بگذرانی و از این دنیا بروی. گوهر وجودی تو این‌قدر شفاف و ارزشمند است. ایشان خاکسترها را از روی آن گوهر کنار زدند و به ما نشان دادند که ارزش واقعی ما چیست. به همین دلیل است که انسان‌ها در کنگره ۶۰ پیشرفت می‌کنند؛ از دیپلم به دکترا می‌رسند و از گفتار به کردار و عمل دست پیدا می‌کنند. شاید بسیاری از ما تحصیلات آکادمیک داشتیم و مطالب زیادی می‌خواندیم، اما به آنچه می‌دانستیم عمل نمی‌کردیم. کنگره ۶۰ به ما آموخت که اگر می‌خواهی انسان درستی در این دنیا باشی، باید به آنچه می‌دانی عمل کنی؛ زیرا اگر به دانسته‌هایت عمل نکنی، علم تو آن ارزش واقعی را نخواهد داشت. این‌ها همه از دستاوردهای کنگره ۶۰ هستند.

از جمله این دستاوردها، که در صور آشکار کنگره ۶۰ قابل مشاهده هستند، نتایج تحقیقات و روش‌ها ی ابداعی آقای مهندس در زمینه درمان سیگار، اضافه‌وزن، چاقی و برخی بیماری‌هاست. ما چه تعداد انسان را در کنار خودمان می‌بینیم که از بیماری‌هایی رنج می‌بردند و توانستند با سفر در کنگره ۶۰ و طی یازده ماه سفر به روش DST، به درمان برسند؟ این افراد علاوه بر اینکه اعتیادشان درمان شد، توانستند مشکلات دیگر خود را نیز برطرف کنند. این موضوع نشان‌دهنده گستردگی فعالیت‌ها و دستاوردهای آقای مهندس است.

روز گذشته و امروز، نوزدهمین دوره کنگره دانش اعتیاد برگزار شد. آقای امین هم اشاره کردند که روز گذشته قصد داشتیم کنگره را در این هفته تعطیل کنیم، اما به‌واسطه برگزاری این کنگره و حضور خانم شانی و خود دکتر امین در آن، این هفته را تعطیل اعلام نکردند. مقالات آقای مهندس نیز در این کنگره مطرح شد؛ مقالاتی که اجازه چاپ دارند. یکی از این مقالات درباره سرطان (Cancer) بود و مقاله دیگر به موضوع لوکمی و HPV مربوط می‌شد. در مجموع، چهار مقاله مطرح بود. آقای امین هم درخواست کردند که اگر کسی در حوزه تخصصی این مقالات فعالیت دارد، می‌تواند در دستور جلسات هفتگی پنجشنبه‌ها درباره این مقالات صحبت کند و توضیح دهد که موضوع آن‌ها چیست تا مورد بررسی و واکاوی قرار بگیرند. علاوه بر اینکه خود ما با این موضوعات بیشتر آشنا می‌شویم، می‌توانیم آن‌ها را به دیگران نیز بشناسانیم تا مشخص شود گستره فعالیت‌های آقای مهندس تا چه اندازه وسیع بوده است. قطعاً در ادامه مسیر، مطالب بسیار بیشتری درباره کارهایی که آقای مهندس انجام داده‌اند، علمی که به جهانیان ارائه کرده‌اند و هدیه ارزشمندی که برای نسل‌های آینده و انسان‌های نیازمند به این علم به یادگار گذاشته‌اند، خواهیم شنید.

در پایان، می‌خواهم نکته‌ای را درباره وظیفه خودم، به‌عنوان عباس، یک مسافر، در ادامه راه کنگره عرض کنم. من به‌عنوان یک راهنما وظیفه دارم برای تحقق خواسته آقای مهندس، یعنی جهانی‌شدن کنگره و دستگیری از انسان‌ها، محکم و استوار در این مسیر قدم بردارم. یک رهجوی سفر اول نیز با درست انجام‌دادن سفرش، دین خود را به آقای مهندس ادا می‌کند. هرکدام از ما در هر جایگاهی که هستیم، اگر وظیفه خود را به‌درستی انجام دهیم و در مسیری قدم برداریم که هدف کنگره است، مطمئناً آقای مهندس از ما راضی خواهند بود.

این نکته را نیز خدمتتان عرض کنم و با همین کلام، صحبت‌هایم را به پایان برسانم. آن حال خوشی که آقای مهندس به ما بخشیدند، آن زندگی و لذتی که در کنار خانواده تجربه می‌کنیم و آن عشق و محبتی که به ما هدیه دادند، همه برای ما ارزشمند است. ما نیز با تمام عشق و محبتی که در دل داریم، این حال خوش، این نور و این امید را به روح مقدس و پاک آقای مهندس هدیه می‌کنیم. امیدواریم در جهان آخرت و در ادامه حیات و بُعد بعدی حیات، روحشان شاد باشد و قطعاً چنین خواهد بود؛ زیرا معصومین ما می‌فرمایند که معروف‌ترین و سودمندترین افراد، کسانی هستند که سودشان به دیگران برسد. هزاران هزار نفری که از تاریکی اعتیاد رهایی پیدا کرده‌اند، انسان‌هایی هستند که علم و راه آقای مهندس به آن‌ها کمک کرده است. ما همه حال خوش خود را به روح آقای مهندس هدیه می‌کنیم.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.  

نگارنده: مسافر فرید لژیون ۱

عکاس: مرزبان محترم مسافر افشین 

 تنظیم: مسافر علی لژیون ۷

ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر

نمایندگی جهانبین شهرکرد مسافران/همسفران