دوازدهمین جلسه ازدوره ششم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره۶۰نمایندگی بردسکن به استادی ایجنت همسفرمعصومه نگهبانی مسافر قاسم و دبیری مسافر مجتبی با دستور جلسه «بزرگداشت و دستاورد های علمی مهندس دژاکام » در روز پنج شنبه مورخ 30مهرماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷آغاز بکار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان معصومه هستم همسفر علیرضا.
خدا را شکر می‌کنم که یک بار دیگر اجازه داد در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم و در جمع شما دوستان عزیز آموزش و انرژی بگیرم. از ایجنت محترم، آقای حمید، گروه مرزبانی، نگهبان محترم و همه مسافران و همسفران عزیز تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.
دستور جلسه امروز در مورد بزرگداشت جناب آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای ایشان است.اگر بخواهیم یکی از دستاوردهای مهندس را به‌صورت ملموس بیان کنیم، به نظر من همین من و شما هستیم؛ انسان‌هایی که شاید روزی ناامید، سرگردان و بلاتکلیف بودیم، اما امروز در کنگره نشسته‌ایم، آموزش می‌گیریم و حال خوش را تجربه می‌کنیم. به نظر من این یکی از بزرگترین دستاوردهای مهندس است.
یکی دیگر از دستاوردهای ایشان، کتاب‌ها و آموزش‌هایی است که برای ما به یادگار گذاشته‌اند. من بیشتر می‌خواهم درباره کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» صحبت کنم.این کتاب فقط درباره درمان اعتیاد نیست؛ در آن مطالب زیادی درباره جسم، روان، جهان‌بینی، زندگی و شناخت انسان وجود دارد. از طرفی، کتاب با شعر شروع می‌شود و در قسمت‌های مختلف آن می‌توانیم نگاه عمیق و زیبای مهندس را نسبت به انسان و زندگی ببینیم.موضوع دیگری که برای من در این کتاب خیلی جالب است، نقطه تحمل است.ما می‌دانیم که یک مصرف‌کننده به‌مرور زمان نقطه تحملش در مصرف مواد بالا می‌رود؛ اما در روش DST، مصرف به‌صورت پله‌ای و تدریجی کاهش پیدا می‌کند و بدن فرصت پیدا می‌کند خودش را با شرایط جدید هماهنگ کند.به نظر من همین موضوع را می‌توانیم در زندگی خودمان هم اجرا کنیم. مثلاً اگر زود عصبانی می‌شویم، زود قضاوت می‌کنیم، دروغ می‌گوییم یا بدقولی می‌کنیم، قرار نیست یک‌شبه همه این مسائل را کنار بگذاریم. باید ذره‌ذره روی خودمان کار کنیم و نقطه تحمل مان را در مسیر ارزش‌ها بالا ببریم.
گاهی ما همسفران، مسافرمان،راهنما، مرزبان یا ایجنت را قضاوت می‌کنیم. این‌ها همه جاهایی است که باید بیشتر روی خودمان کار کنیم و به‌جای قضاوت، صبر و پذیرش را تمرین کنیم.
در نهایت می‌رسم به موضوع عشق. به قول معروف:
هر کجا عشق آید و ساکن شود
هرچه ناممکن بود، ممکن شود
به نظر من اگر عشق در وجود انسان جاری شود، خیلی از غیرممکن‌ها ممکن می‌شود. یکی از بزرگترین آموزش‌های کنگره هم همین است که در کنار درمان جسم، روی روان و جهان‌بینی خودمان کار کنیم و عشق، محبت و ارزش‌ها را در زندگی جاری کنیم.
خدا را شکر می‌کنم که در مسیر کنگره قرار گرفتم و امیدوارم بتوانم آموزش‌هایی را که می‌گیرم، در زندگی خودم کاربردی کنم.
ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.
عکاس:مسافر هادی
تایپ:مسافر حسن
ویرایش و ارسال خبر:مسافرعلی
مرزبان کشیک:مسافرحسین
- تعداد بازدید از این مطلب :
150