از بخشندگی تا مسئولیت؛ پیوند مهندس دژاکام و لژیون سردار

از بخشندگی تا مسئولیت؛ پیوند مهندس دژاکام و لژیون سردار

سلام دوستان سعید هستم مسافر.

من می‌خواستم امروز درباره موضوعی صحبت کنم که شاید بارها درباره‌اش شنیده باشیم، اما هر بار می‌شه از زاویه‌ای تازه بهش نگاه کرد؛ موضوع بخشندگی.

وقتی به مهندس دژاکام فکر می‌کنم، با خودم می‌گم ایشون چه چیزی رو به ما بخشیدن؟

ایشون حاصل سال‌ها تجربه، تفکر، تحقیق و تلاش خودشون رو در اختیار انسان‌هایی قرار دادن که در تاریکی اعتیاد گرفتار بودن و شاید بسیاری از اون‌ها امیدی به تغییر زندگی خودشون نداشتن.

اما نتیجه این بخشندگی فقط درمان اعتیاد نبود؛ انسان‌هایی فرصت پیدا کردن که دوباره زندگی کنن، خانواده تشکیل بدن، مسئولیت‌پذیر بشن و معنای تازه‌ای از زندگی رو تجربه کنن.

حالا من از خودم می‌پرسم: آیا وظیفه ما فقط اینه که از این آموزش‌ها استفاده کنیم و به زندگی خودمون ادامه بدیم؟

من فکر می‌کنم نه.

برای اینکه من و شما بتونیم به رهایی برسیم، به مکانی نیاز داشتیم که در اون پذیرای ما باشن؛ مکانی با نور، امکانات، صندلی و شرایط مناسب برای آموزش. پیش از اینکه ما به اینجا برسیم، انسان‌هایی بودن که برای فراهم شدن این شرایط تلاش کردن و سهم خودشون رو ادا کردن.

حالا نوبت ماست که از خودمون بپرسیم: آیا ما هم حاضریم برای نفر بعدی سهمی داشته باشیم؟

اینجاست که من ارتباط لژیون سردار رو با این موضوع درک می‌کنم.

به نظر من، لژیون سردار فقط محلی برای مشارکت مالی نیست؛ فرصتیه برای اینکه قدردانی خودمون رو از مرحله حرف به مرحله عمل برسونیم. فرصتی برای اینکه بگیم من از این مسیر بهره‌مند شدم و حالا می‌خوام در حد توان خودم، به ادامه این مسیر کمک کنم.

ما نمی‌تونیم زحمات کسانی رو که پیش از ما این راه رو هموار کردن، به‌طور کامل جبران کنیم؛ اما می‌تونیم کمک کنیم چراغ این مسیر برای انسان‌های بعدی روشن بمونه.

شاید نتونیم بخشندگی کسانی رو که به ما فرصت دوباره زندگی کردن دادن، جبران کنیم؛ اما می‌تونیم اجازه ندیم زنجیره بخشندگی در ما متوقف بشه.

ممنونم که وقت گذاشتید و این مشارکت و مطالعه کردید.🙏🙏