وفاداری به آموزش‌های مهندس؛ ادامه مسیر دانایی و خدمت

جلسه دوازدهم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی بندرعباس با استادی مسافر راهنما بختیار و نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر نجف با دستور جلسه "کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس" در روز سه‌شنبه بیست و یکم مهر ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز  بکار کرد:

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکرم که امروز به بنده فرصت داد تا در این کارگاه خدمت کنم و آموزش ببینم؛ در ابتدا، درگذشت جناب مهندس حسین دژاکام را به خانواده ایشان، فرزندانشان، تمامی اعضای کنگره ۶۰، دکتر امین، خانم شانی، خانم کماندار، دیده‌بانان و دوستداران ایشان تسلیت می‌گویم.
از دیروز چند نفر از دوستان به بنده پیام دادند و پرسیدند که آیا لباس مشکی بپوشیم و در کارگاه با یکدیگر ابراز همدردی کنیم یا خیر؟ در مسیر، بسیار فکر کردم که چه بگویم و از کجا شروع کنم؛ زیرا قرار گرفتن در جایگاه استادی جلسه در چنین شرایطی برایم بسیار دشوار بود.
به این نتیجه رسیدم که چه زیباست در نبود عزیزانمان، به‌جای اندیشیدن به رفتن آن‌ها، به آموزش‌هایشان وفادار بمانیم، در مسیر دانایی قدم برداریم و دست مسافران و دردمندان را بگیریم؛ همان‌طور که روزی دیگران به ما کمک کردند.
به یاد دارم روزهای نخست ورودم به کنگره، حال بسیار بدی داشتم و بختیارِ امروز نبودم. چنان در تاریکی قرار داشتم که گاهی پس از بیدار شدن از خواب، آرزوی مرگ می‌کردم. بارها برای ترک مصرف تلاش کردم، اما به نتیجه نرسیدم تا اینکه پیام کنگره را دریافت کردم، به بندرعباس آمدم و با آموزش‌های ناب مهندس به درمان رسیدم.
درمان من به شکلی بود که باور هیچ‌کس نمی‌شد؛ حتی برادرم که امروز در جمع ما حضور دارد. بارها با راهنمای خود درباره این موضوع صحبت کردم و ایشان توصیه کردند که به مسیرم ادامه دهم و در مرحله نخست، خودم آموزش ببینم.
هر روز که به کنگره می‌آمدم، علاقه‌ام به این مسیر بیشتر می‌شد. در سی‌دی «باتلاق» از دکتر امین آموخته‌ام که تنها زمانی می‌توانیم به کسی کمک کنیم که دست یاری به سوی ما دراز کند. همواره برایم سؤال بود که چرا نمی‌توانم کسی را از محله و اطراف خود به حضور در کنگره ترغیب کنم، درحالی‌که مهندس چنین مجموعه ارزشمندی را تشکیل داده‌اند.

قدیمی‌ترها می‌دانند که جناب مهندس به دلیل نیاز مالی این مسیر را آغاز نکردند. ایشان حدود سال ۱۳۵۶ فارغ‌التحصیل شدند، مدرک کارشناسی برق دریافت کردند، کارخانه‌دار بودند و وضعیت مالی خوبی داشتند. پس از درمان با روش DST، می‌توانستند به زندگی خود ادامه دهند؛ اما نزدیک به سی سال است که این مسیر را ادامه داده‌اند و ما همچنان در این جایگاه‌ها آموزش می‌گیریم.
ساخت هواپیما توسط دو برادر با الهام از پرواز پرندگان آغاز شد و امروزه شاهد ساخت انواع هواپیماها و جنگنده‌ها هستیم. منظور من این است که باید بدانیم چه کسی آغازگر یک اختراع و مسیر جدید بوده است.
مهم‌تر از همه، باید تلاش کنیم مسیری را که مهندس برای ما فراهم کرده‌اند، ادامه دهیم و به نیازمندان کمک کنیم؛ زیرا طبق آموزش‌های ایشان آموخته‌ایم که پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.
در روزهای نخست حضورم در کنگره، هنگام مطالعه کتاب «۶۰ درجه زیر صفر»، احساسات و شرایط گذشته خود را در آن می‌یافتم. مهندس این کتاب را با سختی و مشکلات فراوان نوشتند و در اختیار ما قرار دادند. این کتاب برای من بسیار ارزشمند بود و در مسیر درمانم نقش داشت.
من از مصرف سیگار رنج زیادی می‌بردم و در کنگره با استفاده از روش DST، مصرف سیگارم را درمان کردم. افرادی که از اضافه‌وزن رنج می‌بردند نیز با استفاده از همین روش به درمان رسیده‌اند. این روش در دنیا بی‌نظیر بوده و همچنان جایگاه ویژه‌ای دارد.
مهندس مقالات بسیاری نوشته‌اند که یکی از آن‌ها، مقاله «صورت‌مسئله اعتیاد» است. این مقاله برای من بسیار جالب بوده و کاربرد زیادی در زندگی‌ام داشته است.

مرزبان کشیک: مسافر ایمان
لژیون خدمتگذار: لژیون اول
مهماندار: مسافر عبداله رهجوی راهنما مسافر بختیار
میکروفون گردان: مسافر محمدرضا رهجوی راهنما محمدمهدی
عکس: مسافر امید رهجوی راهنما مسافر علیرضا
تایپ و سیستم صوتی: مسافر اسحاق رهجوی راهنما مسافر بختیار
ویراستاری و ارسال: مسافر سجاد.ج رهجوی راهنما مسافر علیرضا